Kitap Künyesi

Yazar: Melih Cevdet Anday

Derleyen: Sevengül Sönmez

Tasarımcı: Utku Lomlu

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9786051416106

Sayfa Sayısı: 230

--reklam--

İsa'nın Güncesi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Modern zaman insanını tutsak eden "kuşku"nun merkeze alındığı İsa’nın Güncesinde Melih Cevdet Anday bireyin yalnız kalışını anlatıyor.

Bir tür sanrıya dönüşen kuşku, endişe, gözetlenme korkusunun yarattığı bu yalnızlık; giderilebilir, dindirilebilir bir şey de değildir.

Melih Cevdet Anday'ın nefis Türkçesiyle...

"Kurşunda bir oyun oynanıyordu, ben bunun dışındaydım, ama bir yandan da tümümüzün ağır bir uyumsuzluk ipinde bulunduğumuz duygusunu canlı olarak yaşıyordum. Bu duygu bir aldanma değildi kuşkusuz; hatta seslerin kesilmesi de bunun sonucuydu bence. Pamuk ipliği ile bağlı gibiydik birbirimize. İlişkilerimizin düzenini sağlayan kalıplarımıza bir giriyor, bir çıkıyorduk. Hem tek başımızaydık, hem bir aradaydık. Zaman denilen şeyin beş paralık değeri kalmıyordu. Yıldızlar gibi, birbirimizden habersiz dönüyorduk. Ses duvarını aşıp saltık bir sessizliğe gömülmüştük. Artık hiçbir şeyin anlamı yoktu."

--reklam--

İsa'nın Güncesi Alıntıları - Sözleri

  • Sevişme olmasaydı ne yapardık bu dünyada? Korkunç.
  • Tanrım, ne denli uzaktım her şeyden.
  • ...kendini bulunmaz Hint kumaşı sanma. Sen nesin biliyor musun? Sıradan biri. O kadar. Aklını başına topla.
  • Bakınız, her yaratık önce küçüktür, sonra büyür; bir fidan ağaç olur, küçük bir sarmaşık dalı, koca bir evi sarar. Canlıların hiçbiri büyümek istemiyorum diyemez. Çünkü elinde değildir onun...
  • Ağaçları eskiden beri sevmişimdir.
  • Hem tek başımızaydık hem bir aradaydık.
  • Benim mutluluğuma dünyada kimse karışamaz.
  • Artık hiçbir şeyin anlamı yoktu.
  • Ama yaşamın hep yeniliklerle dolu olduğu sanısı bizi her zaman aldatmıştır. Değişmeyen şeylerin bizde değişen şeyler izlenimi bırakması düpedüz bir aldanmadır ya, ortada aldatanın bulunmaması, ya da aldatanın bilinçli olarak bulunmaması, bir kendine inanma duygusu yaratır insanda. İyi ki yaratır.
  • İstediği kadar yüreğiniz bunalsın, beyniniz ürpersin, beklemekten başka çare yoktur; ne biçim bir olayın, nereden, ne zaman patlak vereceğini bilemeyeceğiniz için hiçbir tedbir alamazsınız. Ama olay patlak verdikten sonra sizi o ana getiren yakın zaman içindeki devinimlerinizi en küçük ayrıntılarına değin düşünür, neden şöyle yapacağıma böyle yapmadım diye üzülürsünüz. Boşunadır bu üzüntüler! İnsanda gerçekten böyle bir önsezi varsa, bu ya doğamızın acımasız bir şakası ya da başka parçaları unutulmuş bir korunma dizgesinin işe yaramayan, zavallı bir kalıntısıdır.
  • Gerçekten benim hiçbir zaman param olmadı. Ben hep başkaları için kazandım. Bundan da hiç şikayetçi olmadım.
  • Evlilik bilimle yürümez, anlaşma ister...
  • Yaşamanın yaninda düşünme ne küçük kalır!...
  • Hırs ne korkunç bir güçtür.
  • Oysa sen başına buyruk yaşamak istiyorsun.

--reklam--

İsa'nın Güncesi İncelemesi - Şahsi Yorumlar

İsa'sız ve Güncesiz :Farklı Bir Gerçeklik Algısı: "Tanıklık" romanlarını sever misiniz? Tarihi dönemleri, bizzat döneme tanık eden bir yazarın kalemiyle ve edebiyatın zevkiyle okumayı sever misiniz? Buyurun o zaman! Size sıra dışı bir 12 Mart romanı... İsa'nın Güncesi: Basım yılı 1974. 12 Mart Muhtırası'nın üstünden birkaç sene geçmiş. Siyasi kargaşaları ve toplumsal düzensizlikleriyle buhranlı bir Türkiye ortamı mevcut. Arada seçimler olsa da kaos ortamından kurtulunamamış, tutuklamalar, sorgulamalar, fişlemelerle 12 Eylüle doğru huzursuz bir gidiş var. Edebiyat da işlevini yerine getirmeye devam etmekte.Berna Moran, eleştirilerinde 12 Mart romanları için "yenilgiden sonrası" romanları der. Bu ruh hali ile sanatçılar, hem tanık hem de yazar sıfatıyla eserlerini meydana getirir. Çıplak gerçekleri ortaya çıkarmak gibi genel bir amaç vardır. Bu yüzden hapishaneleri, sorguları, işkenceleri, halkın çaresiz bırakılmışlığını, uyuşmuşluğunu bol bol görürüz . Romanların tarihi ve sosyolojik değerleri ağır basar ve hepsi çok değerlidir benim için. Dün aynı döneme ait lakin farklı bir gerçeklik algısı ile kaleme alınmış bir roman okudum ve başka okurlarla paylaşmak istedim. Eserin basımı yapıldığında Anday, yaklaşık altmış yaşlarında, cumhuriyetten bu yana ülkemizi yakından tanıyan, dönemin zorluklarını yaşamış tecrübeli bir sanatçı. Bu yetkinlik ile farklı bir eser meydana getirmiş. Başka yorumlarda da denk geldiğim üzere kendi döneminden yola çıkarak Kafka'nın Dava'sına benzeyen bir ortam kurgulamış. Hikayemizde ne yer belli ne zaman. Edilgenliği, yenilmişliği baştan kabul etmiş ve romanın tek akıllısı gibi görünen bir baş kişimiz bir de halleri halllerine uymayan sanki bir histeri içinde yaşayan diğer kişilerimiz var. Yazarı tanımasam ve eserin hangi dönemde ortaya çıktığını bilmesem alt metni takip etmek çok zor olurdu. Bu sebeple okumak isteyenlere ön araştırma yapmalarını öneririm. Korku ve panik havasının olabileceği kadar somutlaştırılarak okurun burnunun direğini kırdığı, birbirini tutmayan konuşmaların, saçma sapan soruların beynini uyuşturduğu satırlarda ilk bakışta ne ihbar, ne sorgu, ne hapishane var ne işkence. Ama bir noktadan sonra parçalar birleşince bir "Haaa..." diyorsunuz yüksek sesle. Kişilerin işlerinin belirsizliği, iş yerlerinin fiziki yapısı ve garip çalışanları, her an her yerde insanların size saçma ve tuzaklı sorular sorması... Yazar, okurun gerçeklik algısı ile öyle bir oynamış ki bazen her şey aslında adı İsa olmayan İsa'nın kafasında mı yaşanıyor yoksa gerçekte mi, karıştırıyorsunuz. Hem komik hem saçma bir "iletişimsizlik" var eserin bütününde. Bütün olayların da müsebbibi bu sanki. Bazen gerçekten gına geldi ama bu aralar Anday'ın farklı türlerdeki eserlerini de okuduğum için bu noktaya yabancı kalmadım. Daha yeni okuduğum Mikado'nun Çöpleri'ndeki erkek kahramızın dediklerini hatırladım da rahatladım biraz: "Anlayamıyorum.Aynı şeyleri düşünmemize imkan yok. Elimizden ancak konuşmak gelir, o kadar." Sonra dönemin karmaşasında güçlünün! genel tutumunda önemli olan neydi? Anlaşmak mı, kimin haklı olup olmadığı mı? Yoksa daha baştan belli olan soru mu? Ne de olsa kendi istedikleri cevabı aramıyorlar mıydı? Anday, usta bir kara mizah örneği sergileyerek dönemin ortamıyla ve hakim güçleriyle epey eğlenmiş. Mesela bir bölümde bir yapı ustasını Henrik İbsen'in bir kahramanına benzetip "Senin adın Solnes mi? deme gafletinde bulunan kahramanımız ihbar edilir ve Solnes ve İbsen'le işbirliği yapmakla suçlanır. Sanatsal bilgisizlikle bu kadar mı ince dalga geçilir! Başka okumalardan bu tür absürd olayların gerçekte de yaşandığını biliyoruz malesef. Boğulma ve bunalım hissiyle baş edebilirseniz eser aslında son derece kolay bir okuma sunuyor. Bu belirsizlikte kimse kimseyle karışmıyor. Bence Anday'ın bu eserdeki farklı ve üslubu kendisinin aynı zamanda iyi bir şair ve iyi bir tiyatro yazarı olmasıyla ilintili. Okur hem İsa'nın(adı bu değil!) zihninde tiyatro sahnelerini izliyor tadını hem de şiire has müzikaliteyi ve tam anlaşılamama tadını alıyor. Gerçekten usta bir şair, iyi bir roman yazarsa tadından yenmiyor. Aslında adı İsa olmayan İsa'mızın hissizliği, kimliksizliği, kabullenişi, neden başka bir kişi değil de İsa olduğu ve sondaki tavrı uzun uzun irdelenmeye değer. Buna ne buranın sınırları ne de benim bilgim yeter. Yalnız belirtmek isterim ki eser, değerini ve farkını anlayan okurlar için çok kapı aralıyor. Ben, eseri kafamdaki genel kriterlerle değil farklı bir tatla, biraz da Kafka ve Beckett'i kurcalayarak okudum ve sevdim. Kusurları varsa da kabullendim, gözüme batmadı. Yusuf Atılgan'ı ve Oğuz Atay'ı iletişimsizlik, yabancılaşma , içe dönme ve bunalım temaları yönünden çok severek okuyoruz. Fakat öncesinde ve sonrasında aynı temaları işleyen başka yazarlarımız da var. Melih Cevdet bu yazarlardan biri ve kendisi kendi az rastlanacak şekilde çok yönlü ve birikimli bir sanatçı. Bitirirken, okurların yüzünü yerli edebiyatımıza daha fazla dönmesini diliyorum. "Yaşamak anımsamak mıdır yoksa? Sanmam, biz de bir sestik belki Birileri için yıllar önceki Şaşırtıcı karşılaşmada" (Melih Cevdet Anday) Eseriniz beni olumlu anlamda şaşırttı ve sizi çok andım son günlerde Sevgili Anday! (Gönül.)

İsa’nın Güncesi- Melih Cevdet Anday Son dönemde okuduğum en etkileyici kitaplardan bir tanesi Melih Cevdet Anday’ın İsa’nın Güncesi eseri oldu. Abartmıyorum absürt roman türü diye bir tür varsa İsa’nın Güncesi Türk Edebiyatında zirveye oynar. İtiraf ediyorum romanlarını okumadan önce şairliğiyle ön plana çıktığı için Anday’ın romanlarına karşı biraz mesafeliydim. İlk olarak Aylaklar romanını okumuştum ve çok çok sevdim. Sonra yine acaba bir eseri mi iyidir diye kendimce saçma sapan fikirlere yöneldim. İsa’nın Güncesi’ni okuyunca Aylaklar eserinden çok daha katmanlı bir roman ile karşılaştım. Kitap Kafka’nın Dava’sından etkilenerek yazılmış fakat bana kalırsa ondan daha şiirsel ve absürt… Kitapta modern zamanın yeni insan modeline rastlıyoruz. Sorgulama, her zaman mantık arama, hızlı ol, görevini yap… Baskı her zaman vardır. Eseri okurken yer yer de güldüğümü hatırlıyorum. Sırada herhalde yazarın Gizli Emir eseri var, onu alıp okuyabilirim. Elbette böyle bir şair-yazarın pek okunmaması da üzücü. (Uğur Karabürk)

Türk edebiyatında "Dava" denemesi: Bu kitapla bir kitapçıda gezinirken rastgele bir şekilde elime alıp incelemeye başladığımda tanıştım. Nedense bu sıralar Garipçilere takmış durumdayım. Onlarda fena halde benim ruh halim ve fikriyatımı görüyor, gördükçe de mutlu oluyorum. Bu kitaba göz gezdirirken de ilginç cümleler görünce okumaya karar verdim. Kitap esasında Kafka'nın Dava adlı romanının yeniden yorumlanmasından ibaret. Yazarın bir esinlenmeden de öte kitabı yeniden yorumlama, farklı bir bakış açısı getirmeye çalışma gayesi çok net görülüyor. Kitapta kimsenin belirli bir adı yok, ana karakterin gözünden birinci kişili anlatımla kişilere ya akrabalık isimleri ya da "Kuşbeyin, Ademelması" gibi sıfatlar veriliyor. Grotesk bir havada ilerleyen kitapta ana karakterle birlikte ana karakterin karısı, kayınbiraderi, baldızı, sevgilisi (evet, karısını aldatıyor) ve çalıştığı yerdeki patronları var. Karısını aldattığı kişi de evli ve kadının kocası gayet sıradan bir şekilde ana karakterle selamlaşabiliyor. Romanın akışındaki hiçbir "garip" unsur romana göre garip değil. Ana karakterin işinde başlayan ilginçlikler evine de sıçrıyor. Karısı nedeni bilinmeyen bir şekilde hastalanıyor (ki bu hastalığı da karısının uydurduğu ihtimali var), patronları ana karakteri "absürt" sebeplerle sorguya çekmeye başlıyor. Bu sorgu seansları Dava kitabını epey andırdı bana. Zaten bu yüzden esinlenmeden de öte "yeniden yazma/yorumlama" şeklinde beyan ettim. Kitabın adı İsa'nın Güncesi; ama ortada ne günce var, ne İsa adlı bir karakter. İsa adını karakterin karısı hastalandıktan sonra adam için uyduruyor. Adam da bu ismi kendisi için kabulleniveriyor (spoiler bir şey değil bu, zaten kitaptan spoiler verilebilecek bir şey de yok). Aslında ortalarına gelene kadar 10 puanı verebilirdim, lakin bu sorgu sahneleri komik ve ilginç olmasına rağmen absürdün de ön plana çıkmasıyla iyice uzadı. Kitap bir süre sonra anlamsız sorgulardan ibaret ilerlemeye başlıyor ve ilk 100 sayfadaki havası biraz sönüyor. İlk sorguların arasında ufak olaylar var fakat ilerledikçe onlar da kayboluyor. Bu durum söz konusu olmasa rahatlıkla 10 puan verebilirdim. Absürdün dozunu biraz fazla kaçırmış olsa da bireyin topluma yabancılaşmasını (aman hep de aynı kalıp) iyi yansıttığını düşünüyorum. Okumanızı öneririm. (Batu)

--reklam--

İsa'nın Güncesi PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Melih Cevdet Anday - İsa'nın Güncesi kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de İsa'nın Güncesi PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Melih Cevdet Anday Kimdir?

Melih Cevdet Anday (13 Mart 1915, İstanbul - 28 Kasım 2002, İstanbul), şair, tiyatro oyunu, roman, deneme, makale yazarı.

Lise arkadaşları Orhan Veli ve Oktay Rifat'la birlikte ortaya çıkardıkları Garip Akımı ile Türk şiirindeki yenilenmeyi başlatmıştır. Kolları Bağlı Odysseus ile kendine özgü felsefi şiir akımını başlatmış, Garip Akımı`ndan ayrılmıştır. UNESCO'nun Courrier dergisi, 1971 yılında onu Cervantes, Dante, Tolstoy, Unamuno, Seferis ve Kawabata düzeyinde bir edebiyat adamı olarak gördüğünü açıklamıştır.

İstanbul'da doğan Melih Cevdet Anday'ın çocukluğu Kadıköy Bahariye'de geçti. Ortaokula kadar İstanbul'da eğitim gördü. Liseyi ise Ankara'da, Gazi Lisesi'nde tamamladı. Lisede okuduğu sırada, Orhan Veli ve Oktay Rifat ile tanıştı.

Liseyi bitirdikten sonra bir süre Hukuk Fakültesi'ne devam etti. Daha sonra Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'ne kaydoldu. Ancak Devlet Demiryolları'nda memur olarak çalıştığı için öğrenimine devam edemedi. Çalıştığı kuruluş tarafından sosyoloji öğrenimi görmek için Belçika'ya gönderildi.

Ukde isimli şiiri 1936'da Varlık Dergisi'nde yayımlandı. Bunun ardından şiirleri Ses, Yaprak, Yeditepe, Papirüs, Yeni Ufuklar, Yeni Dergi, Soyut, Ataç, Dönem, Yön gibi dergilerde yayınlandı. Orhan Veli ve Oktay Rifat ile birlikte 1941 yılında Garip isimli şiir kitabını çıkardı.

Hasan Âli Yücel'in tavsiyesi ile Milli Eğitim Bakanlığı Neşriyat Müdürlüğü'ne memur olarak atandı. 1946 seçimleriyle birlikte bakanlığın el değiştirmesi sonrasında önce yeniden askere alındı, sonra Konya'ya atandı. Ancak bu atama daha sonra geri alındı. Anday, bir süre sonra bu görevinden ayrılarak İstanbul'a döndü.

1953-1954 yılları arasında Akşam Gazetesi'nin edebiyat ve sanat sayfasını hazırladı. Fikirleri sebebiyle işten çıkarıldı. Doğan Kardeş Yayınları'na geçti ve çeviriler yaptı. Buradaki görevinden de aynı sebeple ayrılmak zorunda kaldı.

1958'den itibaren Tercüman, Büyük Gazete, Yeni Tanin ve İkdam'da kendi adıyla ve çeşitli takma adlarla denemeler ve makaleler yazdı, tefrika romanlar yayınladı. 1960'ta Nadir Nadi'nin desteğiyle Cumhuriyet'te köşe yazıları yazmaya başladı. Bu gazetedeki yazılarını 1997'ye kadar sürdürdü.

1956'da yayınladığı Yanyana isimli şiir kitabı, 142. maddeye aykırı olduğu gerekçesiyle 1964'te yasaklandı. Anday gerek şiir kitaplarıyla, gerekse daha sonraları yöneldiği roman ve tiyatro alanlarındaki yapıtlarıyla birçok ödül aldı.

Anday, İstanbul Belediye Konservatuarı Tiyatro Bölümü'nde diksiyon, özel bir tiyatro okulunda mitoloji dersleri verdi. 1964-1969 yılları arasında TRT'de yönetim kurulu üyeliği, 1979-1980 yıllarında da Paris'te eğitim müşavirliği görevlerinde bulundu.

Solunum ve böbrek yetmezliği tanısıyla Marmara Üniversitesi Koşuyolu Hastanesi'ne kaldırılan Melih Cevdet Anday, 28 Kasım 2002'de 87 yaşındayken vefat etti. Büyükada mezarlığında toprağa verildi.

Takma Adları

Anday, eserlerinde kendi adı haricinde şu takma adları da kullanmıştır: Yaşar Tellidede, Niyaz Niyazoğlu, A. Mecdi Velet, M. C. A., H. Mecdi Velet, Yaşar Tellidere, Gani Girgin, Zater, Yaşar Tellioğlu.

--reklam--

Melih Cevdet Anday Kitapları - Eserleri

  • İsa'nın Güncesi
  • Gökyüzü Haritası
  • Balerina'nın Ölümü
  • Bakır Çağı
  • Akan Zaman Duran Zaman
  • Açık Pencere
  • Raziye
  • Aylaklar
  • Gizli Emir
  • Bütün Şiirleri - Sözcükler
  • Yağmurlu Sokak
  • İçerdekiler
  • Toplu Oyunlar I - Ölümsüzler
  • Toplu Oyunlar II - İçerdekiler
  • Tanıdık Dünya
  • Yağmurun Altında
  • Konuşarak
  • Şiir Yaşantısı - Şiir Yazıları
  • Mikado'nun Çöpleri
  • Seçme Şiirler
  • Kalabalığın Şiiri
  • Yanyana
  • Teknenin Ölümü
  • Seçmeler
  • Rahatı Kaçan Ağaç
  • Yasak
  • Bir Gecede Üç Erkek
  • Telgrafhane
  • Güneşte
  • Suçumuz Edebiyat
  • Bir Defterden
  • Ölümsüzlük Ardında Gılgamış
  • Dilimiz Üstüne Konuşmalar
  • Aldanma ki...
  • Sevişmenin Güdüklüğü ve Yüceliği
  • Açıklığa Doğru
  • Birbirimizi Anlayamayız
  • Bütün Yüzyılları Yaşadım
  • Sovyet Rusya Azerbaycan Özbekistan Bulgaristan Macaristan
  • Bir Sis Çanı Gecenin İçinde
  • İçerdekiler
  • Annabell Lee
  • Paris Yazıları
  • Gelişen Komedya
  • Dünyada Geçirdim Çocukluğumu
  • Dakika Atlamadan
  • İmge Ormanları
  • Kolları Bağlı Odysseus
  • Geçmişin Geleceği
  • Ölümsüzlük Ardında Gılgamış
  • Yeni Tanrılar
  • Yeni Tanrılar - Yasak
  • Felsefesiz Yaşamak
  • Zifaftan Önce
  • Çok Sesli Toplum
  • Göçebe Denizin Üstünde
  • Doğu-Batı
  • Anadoluda ve Sosyalist Ülkelerde
  • Meryem Gibi
  • Geleceği Yaşamak

--reklam--

Melih Cevdet Anday Alıntıları - Sözleri

  • Gözlerine bakıyorum Denizden çıkarılmış bir tabaktaki kuş resmi Dağınık köy evleri gibi orda burda Sepetteki sümbül soğanı gibi gölgeli Yüreğimiz öylesine aşmış ki düşüncemizi Yarışı başlatan tabanca sesi gibi geç Duyuyoruz söylediklerimizi (Göçebe Denizin Üstünde)
  • Şiir, bilinen sözcüklerle bilinmeyen sözler yazmaktır. (Şiir Yaşantısı - Şiir Yazıları)
  • Oktay Akbal: Bizde neden bu kadar çok ozan var. ... Melih Cevdet Anday: Geri kalmış ülke olmamızdan geliyor bu. Bizde düzyazı çok geç oluştu. Tanzimatta bile düşüncelerimizi nazımla anlatıyorduk. Ziya Gökalp ki yabacı dil bilir, şiirle anlatıyordu fikirlerini, ona alışıktı, Türk halkı düzyazıyı kolay anlayamıyor. Oktay Akbal: Şiir olunca anlatıyor mu? Melih Cevdet Anday: Ona alışık, düzyazıyı anlamıyor. Düzyazı için Descartes'tan geçmek lazım. Fikret, şiirin düzyazıdan kolay olduğunu söyler. Oktay Akbal: Hâlâ mı öyle? Melih Cevdet Anday: Bizde yüz bin mi ne şair varmış, geriliğimizden, modern çağa giremediğimizden. Tümceyi kuramıyoruz bir türlü. Oktay Akbal: Dünyada şiirin etkisi azalıyor mu? Melih Cevdet Anday: Azalıyor. Mesela Nermin Hanım İngiltere'den geldi, yeni şairler var mı dedim. İki üç kişi var dedi. (Dünyada Geçirdim Çocukluğumu)
  • Bu yolu bulup geçeceğim; Ama ne denli güç olursa olsun Bilerek varmak istiyorum şimdi Sirenlerin ezgilerini dinleyeceğim Dedim ve büyük bir mum peteğini Tunç hançer ucu ile ezdim çabucak Tıkadım kürekçilerin kulaklarını bir bir Orta direğe bağlattım kendimi. (Kolları Bağlı Odysseus)
  • Kadınlara haklarını bağışlayacak olanlar erkekler değildir. Kadının toplumsal durumunda yapılacak düzeltmeleri erkeğin insafına bırakmak hiçbir sonuç vermez. Bütün iş, yaşamı kadın için de erkek için de yaşanılır hale getirmektir. (Konuşarak)
  • Kimlikler saptanırken komiser, toplantıda başka kimsenin bulunup bulunmadığını sormuş. "Ankara'dan gelen bir arkadaş da vardı," demişler. "Adı ne onun?" "Melih Cevdet Anday." "Necidir bu Melih Cevdet Anday?" "Şair." "Ünlü bir şair mi?" "Hayır." Komiser, ifadeleri makinede yazan polise dönmüş: "Yaz oğlum, "demiş," meşhur olmayan şair Melih Cevdet Anday'ın da bulunduğu bu toplantıda her ne kadar Figaro diye bağrıldıysa da bunun General Figaro olmayıp.." İşte benim ünlü bir ozan olmadığım böylece devlet kayıtlarına geçmiş bulundu. (Akan Zaman Duran Zaman)
  • Evlilik bilimle yürümez, anlaşma ister... (İsa'nın Güncesi)
  • Halk biraz da eğlenmek istiyor canım. (Gizli Emir)
  • PAVEL PETROVİÇ: Nihilistler... Eskiden Hegelciler vardı! Demek şimdi bir de Nihilistler türedi. Bakalım boşlukta, kuralsız bir boşlukta nasıl yaşayacaksınız. (Bazarov görünür) işte Bay nihilist geliyor. (İçerdekiler)
  • Hele yarı uygar olan kişi, ilkel insanın yüceliğinden uzağa düşmüştür. Amerika'ya giden ilk beyazlar, orada karşılaştıkları beyazlardan daha mı uyardılar sanki! (Aldanma ki...)
  • "İnsanın başına gelen değildir önemli olan, başına gelenlere karşı ne yaptığıdır." (Mikado'nun Çöpleri)
  • Turgenyev'in şu güzel sözü: "Gençliğinde genç olabilenlere ne mutlu!" (Gökyüzü Haritası)
  • Melih Cevdet ile tanışmam garip olmuştur. 1947'de kendisini dairesinde ziyaret etmiş, Özel El Yazıları Defterime bir şeyler yazmasını rica etmiştim. İlk anda, Melih Cevdet, Defterime yazmak istememiş, istersem bir kağıda yazabileceğini [söylemiş], Defterim'e kendi el yazısı ile yazmak istememişti. Israrım üzerine bir şiir ile -tuhaf olarak- biyografisini yazmıştı. Biyografisi şöyle idi Melih Cevdet Anday'ın: "Peki iki satır daha yazayım. Evliyim, daha çocuğum yok. Ama tabii hep böyle kalınmaz. Elbet bir çocuğum olur. İsterse şair olsun, karşı gelmem. Ama iyi okuturum. Şairliğin en ciddi işler kadar ciddi bir iş olduğunu öğretirim. Konuşmayı severim. Onun için tiyatro eserleri de yazacağım. Bu kadar yetmez mi?" (Dakika Atlamadan)
  • Aklımı dinlendirmek istiyorum. İçimden öyle geliyor ki, bundan sonra hiçbir şeyi dert edinmeyeceğim kendime, her işi oluruna bırakacağım. Bedbahtsam, bedbahtlığımı benimseyeceğim. (Birbirimizi Anlayamayız)
  • “Kız evlat büyütmek zor…” diye düşünüyordu, “hele bizim gibi cahil insanlar için…” (Balerina'nın Ölümü)
  • Ölürken anlarmış insan dünyada mutlu olmanın yolunu. (Mikado'nun Çöpleri)
  • (Kalbim yaralı, paramparça) Sevda çırçıplak bir gölgedir Budaklı, çıplak bir ağaçta. (Annabell Lee)
  • farkında değiliz. taşın sesi insan sesine benziyor. (Göçebe Denizin Üstünde)
  • Yaşamaktan soğumamak için tek çare, daha güzel bir dünya düşünmektir. O dünyayı özlemek ve o dünya için savaşmaktır. (Aylaklar)
  • Masamız çıtırtılar içindeydi Ağacın eski yaşamından... (Dakika Atlamadan)