Kitap Künyesi

Yazar: Mario Levi

Yayın Evi: Doğan Kitap

İSBN: 9786051110769

Sayfa Sayısı: 584

--reklam--

Karanlık Çökerken Neredeydiniz Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Levi, son romanında mekânları, toplumsal ve siyasi değişimleriyle İstanbul üzerinden bir Türkiye resmi çiziyor. Tiyatro sevgisi ve üstelik Türk edebiyatında hemen hiç işlenmeyen futbol tutkusuyla işlenmiş bir hikâye. Romanında 78 kuşağının saflığını, romantizmini, aradan geçen yıllara nasıl yenilip örselendiğini, o dönemi görmemiş genç kuşaklara olanca duyarlığı ve değeriyle aktarıyor.

Hikâyeleri bu şehrin hikâyesiydi... İzak, Necmi, Şebnem, Niso, Yorgo ve Şeli... Yılların akışında farklı ülkelere gitmek zorunda kalmışlardı. Masumiyetini ve saflığını kaybedememiş o son romantik kuşaktan bilmişlerdi kendilerini. Otuz yıl aradan sonra biraraya gelip, gençlik oyunlarını yeniden sahneye koymak istemişlerdi. Aşkları ve henüz tüketemedikleri heyecanları vardı. Kırgınlıkları ve yaraları da... Oyunun adı 'İstanbul Hayatım'dı... Başarabilecekler miydi?

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Karanlık Çökerken Neredeydiniz Alıntıları - Sözleri

  • Son anda evlenmekten vazgeçmesi, Nihal’in onu yeniden görmek istemesi, buluşmaları, buluşmaya ihtiyaç duymaları… Acı oradaydı. Tüm bilinenlere rağmen… Sıradanlıklarıyla… Kim yaşadıklarının çok özel olmadığını kolay kolay kabul edebilir ki ama?..
  • “Cehennem” sadece “başkaları” değildi, içine düştüğümüz hayattı da çoğu kez…
  • Anlatmak aynı zamanda sıradanlaştırmak demektir çünkü. Sıradanlaştırmak, acıları, ölümleri, utançları daha kolay taşınabilir kılmak… Gerçek yıkımlar kolay kolay dile getirilemez, dillendirilemez ki…
  • Sonuçta insan, çok uzaklarda kaldıklarını gördükten sonra, kendisini mutsuz eden anları da arayabiliyor bazen. Uzaklık yakınlaştırıyor, geride kalanlara başka gözlerle bakmayı sağlayabiliyor, içimizi çok kanatmış acılarla barışmamızı bile kolaylaştırabiliyor.
  • İlişkiler neden, birçok kez ıskalanıyordu öyleyse? Kaçışları, yıkıcılıklarını ve yakıcılıklarını hissedebildiğimiz halde, neden giymeyi tercih ediyor ve kendimize yakıştırmaya çalışıyorduk? Konuşmak, pişmanlık duymak, hatırlamaktan keder duymak, bize neden yaşamaktan ve savaşmaktan daha kolay geliyordu?
  • Zaman en iyi eğitimini, öğrencilerinin canını acıtarak veriyordu ya…
  • Hatırlamak acıtır bazen. Ama insana aynı zamanda bu hayatı yaşadığını da hissettirir.
  • Bizi hayata daha çok bağlayan isyanlarımızı… Bu isyanlara ihtiyacımız vardı çünkü. Yaşadıklarımızı daha çok sevebilmek için… Yaralarımızı taşıyabilmek, sarmayı umut edebilmek için… Ne kadar terk edilmiş olduğumuzu unutabilmek için… Biz de o yaralı çocuklardandık çünkü…
  • Keder bazen bir çeşit sakinleştiriciydi ya…
  • Bir aşkın sıcaklığına ve yakıcılığına o kadar ihtiyaç duyuyordum ki… Asıl ihtiyaç duyduğumun aşktan çok, şefkat olduğunu bilmeden…
  • Yürümeye devam etmek biraz da bilmemeyi gerektiriyordu. Karanlık bu nedenle insana aydınlıktan daha derin görünmüyor muydu? Geceler bu nedenle gündüzlerden daha büyülü değil miydi?
  • "İlişkilerde en çok neye önem verirsin?.." Şebnem'in o görüntüsü canlandı birden bire zihnimde. Hastanede o banka oturduğumuz yer... Yıllar önceki o gece... Içimden tek bir cevap vermek geldi. "Duygularımın sesini dinlemeye..."
  • Bizim kuşağın kaderi miydi bu yoksa?.. Biz çok mu arada kaldık, bir yerlerde, tüm beklentilerimize rağmen kaybolduk?.. Değiştirelim derken, kendimizi yeterince değiştiremediğimizi neden göremedik?..
  • Öyle çok özgür görünen insanların çok hassas ve kırılgan bir tarafları da vardır.
  • Doğruyu çoğu kez yanlışlardan geçerek bulmuyor muyduk?...

--reklam--

Karanlık Çökerken Neredeydiniz İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Devrimciler imkansızı isteyecek kadar realist ve imkansızı düşleyecek kadar romantiktirler. Devrimciler çokların içinde hep AZdırlar. Kitaptaki kahramanımız ise Türkiye'de yaşayan Yahudi bir devrimci.Yani AZın içindeki bir Azınlık üyesi.Ait olduğu ırkın dünyayı yönettiğine inanılsa da tek tek bireyler olarak yapayalnız,sevilmeyen ve lanetlenmiş (!) insanlar... Konu çok iyi seçilmiş,yazarın dili çok sade ve akıcı ama insana bir şeyler eksik hissi veren bir kitap... Eğer ön yargılarınızı vestiyere bırakabilirseniz ve fazla zamanınız da varsa okunabilecek bir kitap efenim... (Meşrebi Kalender)

#okudumbitti #kitaptanıtım Karanlık Çökerken Neredeydiniz Mario Levi DOĞAN KİTAP Sayfa Sayısı: 584 Levi, son romanında mekânları, toplumsal ve siyasi değişimleriyle İstanbul üzerinden bir Türkiye resmi çiziyor. Türkiye'de yaşayan Yahudi bir devrimci birey olarak yapayalnız, sevilmeyen, kendini ümitsiz hisseden bir ırk. Yazarın tarzı çok hoşuma gitti. Özellikle eski dostlarla yeniden bir araya gelme kısmından çok etkilendim. Bitirdiğinizde doyamadığınızı hissedeceksiniz. https://www.facebook.com/groups/2073632296251282/?ref=bookmarks SihirliFlut http://www.ukitap.com/u/SihirliFlut/ https://zebramo.com/users/323273809 (SihirliFlut)

Seksen darbesi ve mağdurlarının hayatına bıraktığı o koca boşluk...Mario Levi;bir grup lise arkadaşının yıllar sonraki buruk karşılaşmasında , hayatı yeniden var etme çabasıyla çırpınan bir avuç aynı kuşaktan insanın tam da kalbine konuk ediyor okurunu.Zaman niceliksel tarifinin ötesinde darbe vurgunu insanların ömründen geçerken önüne katıp götürüyor , umutları, hayalleri ve sevinçleri... Sonrası mı? Bir eksilmişliğin münzeviliğine, mutlu geçen çocuklukları hatırına, oturup da türkü yakan o son duyarlı kuşak. Mario Levi, büyük yazarlarımızdan... (Cansu)

--reklam--

Karanlık Çökerken Neredeydiniz PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Mario Levi - Karanlık Çökerken Neredeydiniz kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Karanlık Çökerken Neredeydiniz PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Mario Levi Kimdir?

Mario Levi, 1957 yılında dünyaya geldi. 1975’te Saint Michel Lisesi’nden, 1980 yılında, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun oldu. İlk yazıları “Şalom” gazetesinde yayımlandı. Bu yazılarını daha sonra “Cumhuriyet”, “Stüdyo İmge”, “Milliyet Sanat”, “Gösteri”, “Argos”, “Gergedan”, “Varlık” gibi yayın organlarındaki yazıları izledi.Yayımlanan ilk kitabı “Jacques Brel: Bir Yalnız Adam” (1986) adını taşır. Bu kitap üniversiteyi bitirme tezinin romanlaştırılmış şeklidir. İlk hikâye kitabı “Bir Şehre Gidememek” ise 1990 yılında yayımlanır. Otobiyografik özellikler taşıyan bu kitap, yazarın hem aşkları, hem de çocukluk ve ilkgençlik yıllarıyla hesaplaşması gibidir. Kitap o yılın Haldun Taner Öykü Ödülü’nü kazanır. 1991 yılında yayımlanan ikinci hikâye kitabı “Madam Floridis Dönmeyebilir”de İstanbul’un azınlık çevrelerine ve topluma uyum sağlamakta zorlanan insanlarına yer verir. 1992 yılında “En Güzel Aşk Hikâyemiz” adını taşıyan ilk romanı yayımlanır. Sonra araya uzun bir sessizlik girer. “İstanbul Bir Masaldı” adındaki hacimli romanı 1999 yılında yayımlanır. Bu kitap da yirmili yıllar ile seksenli yıllar arasında İstanbul’da yaşamış bir Yahudi ailesinin hikâyesidir. Şehrin öteki azınlıklarından kahramanlar bu hikâyede de görünür. Mario Levi, yazarlığın yanı sıra, Fransızca öğretmenliği, ithalatçılık, gazetecilik, radyo programcılığı, reklam yazarlığı gibi işler de yapmıştır. Halen Yeditepe Üniversitesi’nde ders vermeye devam etmektedir. Ayrıca yazı atölyelerinde, bu yola gönül vermiş insanlara Yazı Yaratımı dersleri de vermektedir.

--reklam--

Mario Levi Kitapları - Eserleri

  • Bir Şehre Gidememek
  • Bu Oyunda Gitmek Vardı
  • İstanbul Bir Masaldı
  • Yanlış Tercihler Mahallesi
  • Madam Floridis Dönmeyebilir
  • Karanlık Çökerken Neredeydiniz
  • Lunapark Kapandı
  • Size Pandispanya Yaptım
  • Bir Cümlelik Aşklar
  • İçimdeki İstanbul Fotoğrafları
  • En Güzel Aşk Hikayemiz
  • Bir Cuma Rüzgarı Kadıköy
  • Bir Yaz Yağmuruydu
  • İstanbul Öyküleri
  • Bu Salı ve Her Salı Şişli
  • Bir Yalnız Adam: Jacques Brel
  • O Pazartesi Eminönü
  • Pazarın Yalnızları Beyoğlu

--reklam--

Mario Levi Alıntıları - Sözleri

  • Farklılığın bedelini ödemek kimin için kolay oldu ki?... (İstanbul Bir Masaldı)
  • Sevilecek değil, İstanbul aşık olunacak bir varlıktır. İstanbul ile bizimkisi eski bir kara sevda ve ihanet meselesidir. (İstanbul Öyküleri)
  • Hayatımızda yer etmiş hiçbir acıyı, hiç kimseyi öldüremeyiz aslında... Sadece zamanla onları bir yere koymayı öğreniriz. (Lunapark Kapandı)
  • 'İyi' bir insana giden yol, birçoğumuz için çok kirlendi artık sanırım. (İstanbul Bir Masaldı)
  • Sözler bir mirastır. Duygular da. Onlardan geriye kalan nefesler de. (Bu Oyunda Gitmek Vardı)
  • “Cehennem” sadece “başkaları” değildi, içine düştüğümüz hayattı da çoğu kez… (Karanlık Çökerken Neredeydiniz)
  • Kendi küçük tarihimde kelimelerden ve ket vurmalardan örülmüş bir duvarı bir şekilde aşmaya çalışıyorum anlayacağınız. (Madam Floridis Dönmeyebilir)
  • Bugünlerde hepimizde bir keyifsizlik var . (İstanbul Bir Masaldı)
  • Ancak her hüsran, her çıkmaz, kendince bir yaratıcılığı besler. Her yoksunluk, her yenilgi ve eksiklik aslında bir kapıyı açar. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • Bir yalnızın Bir başka yalnızın yalnızlığına Hiçbir zaman tahammülü olmadı. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • "Sarmadımsa da belden, geçmedim bu emelden... Bir haziran maceradır, onu aldılar elden... Başkasına yar oldu, eller bahtiyar oldu... Gönlüm hep baştan viran bir diyar oldu..." (İçimdeki İstanbul Fotoğrafları)
  • "Nerede yaşıyorsunuz?" "Benim her yere taşıyabildiğim bir bavulum var." (Bir Cümlelik Aşklar)
  • Sevdiğiniz insana neden kavuşamıyorsunuz ki ?.. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • "Geceler soğuk, geceler dingin ve yapayalnızdı. Bir gece rüzgârı çıkardı, dalgalardan eser, sazlıklardan eserdi kimileyin. Kış geceleriydi. Eve tutsak, yerleşikliğe tutsak ilişkilerdi yaşadıkları." (Bir Yalnız Adam: Jacques Brel)
  • İnsan en çok kaybettiklerine kazanıyordu galiba. Gerçek öğrenmeler, gerçek bedelleri gerektiriyordu. (İçimdeki İstanbul Fotoğrafları)
  • Yağmur, o şiirlerdeki gibi, sadece hüznü mü anlatır, dile getirir ?.. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • İnsan hiçbir yere yalnız gidemiyor, hüsranları ve ayrılıkları da hep beraber götürüyor. (Bir Şehre Gidememek)
  • Bir zorunlu suskunluğun ya da daha doğru bir söyleyişle gerçekleştirilemeyen bir rüyanın hikâyesi de diyebilirdiniz buna, bekleyişlerden, kendini ve yankısını aramalardan örülü yılların sessiz, pişmanlıkları bol anlatımı da. (Madam Floridis Dönmeyebilir)
  • Doğruyu çoğu kez yanlışlardan geçerek bulmuyor muyduk?... (Karanlık Çökerken Neredeydiniz)
  • Çünkü insanın hakikatleri daha iyi görmesi birilerinden tokat yemesine de bağlıydı. (Bu Oyunda Gitmek Vardı)