Kitap Künyesi
Yazar: Erhan Bener
Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları
İSBN: 9789755397139
Sayfa Sayısı: 128
Kedi ve Ölüm Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Ayrıntı Yayınları, Türkçe edebiyatın usta kalemlerinden, 2007 yılında kaybettiğimiz Erhan Bener'in bütün eserlerini yayımlamaya başlıyor. 1929 yılında Kıbrıs'ta doğan, 1950 yılında Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olduktan sonra girdiği Maliye Bakanlığı'nın çeşitli kademelerinde çalışmış, 1975 yılında Emekli Sandığı Genel Müdürü iken kendi isteğiyle emekliye ayrılıp kendini tamamen edebiyata adamıştır.
Erhan Bener uzun yazarlık serüvenine 1953 yılında yayımlanan Acemiler kitabıyla başlamıştı.
Ayrıntı Yayınları da Bütün Eserleri'ne aynı kitapla başlamayı uygun bulmuştur. Bener'in 1953 yılında Acemiler'in yayımlanmasıyla başlayan ve Yalnızlar, Loş Ayna, Kedi ve Ölüm ve Baharla Gelen'in izlediği verimli ilk edebi döneminin ardından on yıllık bir edebi suskunluk, maliye kitapları yazdığı yoğun mesleki çalışmalar dönemi vardır.
Bener'in ilk dönem romanlarında (Acemiler, Yalnızlar, Loş Ayna, Kedi ve Ölüm ve Baharla Gelen) birey-toplum çatışmalarının kaynağına içten bir bakış vardır. Roman kişileri, kendilerini çatışma noktasına getiren nedenleri yine kendileri irdeler.
Kedi ve Ölüm'de ressam Zahit'in ölümüne üç ay vardır. Yaşamı sevmesine, fiziksel düzeyde huzurlu bir yaşam sürmesine rağmen, son noktadan baktığında kendini yaşamamış saymaktadır.
Kedi ve Ölüm'de altmış yaşındaki ressam Zahit İloğlu'nun yaşamının son üç ayı sergilenir. Ressam kanserdir ve hastalığını öğrendikten sonra üç ay boyunca ölümle iç içe yaşar, duygularını ve düşüncelerini kimseyle paylaşmadan iç dünyasında debelenir durur. Okuyucu, sınırlanmış bu zaman süresince geçmişini, kişiliğini ve ölüme adım adım gidişini onun bilincinde izler.
(Tanıtım Bülteninden)
Kedi ve Ölüm Alıntıları - Sözleri
- Ya yürümeli ya da bir sebep bularak beklemeliydi.
- Belki de farkında olmadan gerektiğinden fazla iyi davranmıştı ona karşı. İyi olmanın zayıflık sayılacağı aklına bile gelmemişti.
- Her fırsatta ne kadar aksini söylemiş olsa da hayata bağlıydı her şeye rağmen ve bunu kendisi de biliyordu pekâlâ.
- Ne gençliğe dönmek, ne de yaşlılığı daha ötelere götürebilmek... Ölüm ayaklarının ucundaydı artık.
- Yalan söylemeden, kendini kandırmadan kaç kişi çıkardı insanlar içinde, hayatını pişmanlık duymadan geçirdiğini söyleyebilecek?
- Nasıl bir güç vardı insanın içinde? O nasıl tükenmez bir güçtü ki son anına kadar insanları yaşamaya zorluyordu?
- "Vasiyet yapsam tutarlar mı acaba?" dedi. Sonra gülmeye başladı. Ne diye kafa yoruyordu ölümden sonrası için bu kadar? Ne yaparlarsa yapsınlar.
- Hayat yaşamaya gücü olanlar için bütün güzelliği tek diliyle var olmakta devam ediyor…
- Aşk insanlara Tanrı’nın en büyük bir bağışıydı.
- Günler geçiyordu. Kıymetli, bir daha ele geçirilemeyecek günler.
- Sonra bir de şu ekmek parası derdi yok muydu, öldürüyordu işte sanatçıyı.
- Ölümümü bekleyecekler. Kanımı emecekler. Bol bol emecekler. Tüketecekler beni…
- “Öleceğim” diye düşündü. “Artık vakit geldi. Öleceğim.”
- Yenilmeleri çok kolay bahaneler bulunabilir.
- Zaten zevk olarak ne kalmıştı elinde şu kahpe dünyadan?
Kedi ve Ölüm İncelemesi - Şahsi Yorumlar
"... Herkes asılmasına bir gün kaldığını bilen bir ölüm hükümlüsünün gözüyle değerlendirebilseydi geçen zamanı, dünyanın görünüşü muhakkak ki bambaşka olurdu." İlk basıldığı dönemde Ara Kapı adıyla yayın hayatına giren eser, Fransızca' ya çevirisinden itibaren #kediveölüm adını alır. Bu çeviriden sonra gerek Fransa gerekse Belçika ve Alman basını gibi yabancı kaynaklarda epey ses getiren eser Fransız - Türk Kültür Cemiyeti Büyük Roman Ödülü' nü almaya hak kazanır Hayatının son 3 ayı kaldığını öğrenen Ressam Zahit İloğlu, gençliğinden itibaren kendi seçimlerini yapamamış, içine kapanık, tüm bunları doğuştan gelen çirkinliğine veren bir adamdır. Doktordan bu haberi alması üzerine, kısa kısa geçmişe dönüşler, an içindeki görüntüler ile hayatına ve dünyaya ait olayların anlatıldığı bu eserde ölüm ana tema olmanın yanı sıra, bugüne kadar okumadığım ölçüde sanatsal anlatılmış. Pişmanlıklarla dolu bir yaşam, dünyada son aylarının kaldığını bilmek, o ara kapıda yaşamak ve zamanla bilinci kaybetmek... Son videomda bahsi geçen, unutulmaya yüz tutmuş yazarlar serisinin ilk yazarı Erhan Bener idi. Böylesine kuvvetli bir anlatım, betimleme canlılığı, karakterlerin ruh halleri, olayların inanılırlığı o denli güzeldi ki Kesinlikle tavsiye ederim, bu kitabı okuyun (Betül PALACI)
Psikolojik bir roman: Yeni yazarları keşfetmeyi seviyorum. Çünkü edebiyat bence tekdüze konularla gitmemeli. Sürekli polisiye, sürekli proleterya ya da ne bileyim sürekli klasik okumak pek doğru gelmiyor bana. Sanki bir şeyleri kaciriyoruz gibi gelir bana. Bu yüzden farklı türleri, farklı yazarları okumak iyi gelir bana. Erhan Bener ilk kez okuduğum bir yazar oldu. Gelelim bu kısa romanimiza; Üç aylık ömrü kaldığını öğrenen ressam Zahit'in ana karakterde, hatta tek karakter olduğu psikolojik tahlillerin üst seviyede olduğu bir roman. Bu üç aylık süreçte Zahit tüm yaşamını sorguluyor. Yaşamla ölüm arasında arafta kalması, kendisini iyi ya da kötü sorgulaması biçiminde kurgulanmış bir roman. Zahit'in ölüme gidiş sürecini adım adım betimlemis yazar. Bu süreç çok zor bir süreçtir Zahit için. Ruhsal yapısı bozulur, geriye dönüşleri çok sik yaşar, kendi kendiyle konuşur, kabuslar görür. Tüm bu çıkmazlarin içinde bir de ölüm simgesi halinde bir kedi. Edebi açıdan müthiş bir kitap. Konu açısından iç açıcı bir kitap değil. Yine de bu tarz sevenler memnun kalacaktır. İyi okumalar... (Barış)
Ölü bir deniz , sisli yaz , anafor isimli eserlerini de okudum ama hiç biri bu kitabı kadar sarsmamıştı beni. Belki okumak için belli bir edebî olgunluk isteyen bir yazardır ve ben ancak onu tartabilecek olgunluğa ulasabiliyorumdur. Harika bir ruh incelemesiydi kitap. Ölümcül hastalığa yakalanan orta yaşlı bir ressam . Ölüm yaklaşırken geride bıraktığı hayatı geçer gözlerinin önünden. Hayal kırıklıkları, pişmanlıklar, övgüler, özlemler, yarim kalmış işler... benlik bütünlüğüne karşı umutsuzluğun pençesine düşmüş bir insanın yavaş yavaş ölümünü iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Zweig tadında bir kalem . Insanın kendine bile itiraf edemediği, ruhunun en derinlerindeki duyguları apaçık gözler önüne seriyor usta yazar . Ne kadar hoş, ne kadar özgün ve ne kadar da ıskalanmış bir yazar. (Esin özdemir)
Kitabın Yazarı Erhan Bener Kimdir?
Türkiye'nin ilk fen doktorlarından Raşit Bener'le Mediha Hanımın oğlu, felsefeci Cemil Sena Ongun'un yeğenidir.
Ortaöğrenimini, öğretmen olan babasından ötürü Anadolu’nun çeşitli il ve ilçe merkezlerinde tamamladı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nden 1950 yılında mezun oldu. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden 1956’da lisans diploması aldı.
1950'de Maliye Bakanlığı'na memur olarak girdi; müfettiş yardımcılığı, hesap uzmanlığı ve hazine genel müdür yardımcılığı, kambiyo kontrol dairesi başkanlığı görevlerinde bulundu. 1963-1966 ve 1969-1973 yıllarında Paris'de, önce Türkiye Büyükelçiliği maliye müşaviri daha sonra da OECD Türkiye Daimi Temsilciliği başkan yardımcısı olarak görev yaptı. 1975’te, Emekli Sandığı genel müdürüyken kendi isteğiyle emekliye ayrıldıktan sonra avukatlık yaptı.
Yazar Vüs'at Orhan Bener'in kardeşi, Yiğit Bener’in babasıdır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Şiir ve öyküleri 1945’den itibaren çeşitli dergilerde yayımlandı. Kedi ve Ölüm adlı romanı Le Chat et la mort adıyla, Baharla Gelen adlı romanı ise Ce qui arriva avec le printemps adıyla Fransızcaya çevrildi; diğer bazı eserleri de başka yabancı dillere çevrildi. Roman, öykü, anı, deneme ve tiyatro oyunları yazarlığının yanı sıra, çocuk kitapları, radyo oyunları ve senaryolar yazdı, çeviriler yaptı. Böcek, Sisli Yaz, Ölü Bir Deniz ve Yalnızlar romanları sinemaya aktarıldı. Bunlardan Böcek, 1997’de Altın Portakal Ödülü'ne layık görüldü.
Erhan Bener Kitapları - Eserleri
- Seçme Öyküler
- Kedi ve Ölüm
- Böcek
- Yalnızlar
- Sisli Yaz
- Acemiler
- Ölü Bir Deniz
- Loş Ayna
- Baharla Gelen
- Eski Dostlar
- Köleler ve Tutkular
- İlişkiler
- Hınzır Kız
- Elif'in Öyküsü
- Oyuncu
- Tekilleşme
- Şahmeran Öyküsü
- Bürokratlar
- Yaralı Aşklar
- Dönüşler
- Aşk-ı Muhabbet Sevda - Gece Gelen Ölüm
- Anafor
- Macellos Da Vinci
- Işığın Gölgesi
- Sonbahar Yaprakları
- Türküsünü Arayan Adam
- Ortadakiler
- Günbatımı Öyküleri - Denizaşırı Öyküler
- Açık Pencere
- Arabalarım
- Gece Gelen Ölüm
- Yaşam Bir Düş
Erhan Bener Alıntıları - Sözleri
- İnsanın en büyük korkusu, ölümden de büyük korkusu, yalnız kalma korkusu değil miydi? Ölümden bile yapayalnız ölündüğü için korkardı insan. (Yalnızlar)
- Ölesiye yorgunum. Hiçbir şey düşünemiyorum. Şimdi salt duyguyum ve korkunç bir boşluk var beynimde. Bütün varlığımla bilinçsiz bir beklenti içindeyim. Hep böyle kalabilsem. Boşuna. (Loş Ayna)
- İnsanların kafalarındaki hazır düşünceleri parçalamak o kadar kolay değildir. (Köleler ve Tutkular)
- Ölümümü bekleyecekler. Kanımı emecekler. Bol bol emecekler. Tüketecekler beni… (Kedi ve Ölüm)
- "Herkes, bir gün bir şeylerden kaçmayı düşünebilir," diye mırıldandı. "Tabii, düşünmek başka, yapmak başka. Bir arkadaşım, insan en çok kendisine karşı zalim olur, demişti. Çok doğru. Ne zaman kendimizi biraz düşünmeye kalkışsak, karşımıza ödevler, sorumluluklar çıkar, sesimizi kısar, otururuz. (Ölü Bir Deniz)
- Yenilmeleri çok kolay bahaneler bulunabilir. (Kedi ve Ölüm)
- "Hiçbir sevgi çoğullaşmadan sürdüremez varlığını." (Tekilleşme)
- Zaten, fedakârlık diye adlandırıldıktan sonra, ne yapılırsa yapılsın, arkasında bir hesaplaşmanın, bir pazarlığın gölgesini hissetmez miydi insan? (İlişkiler)
- yalnızlık kadar kötü bir şey yok, doktor. ... belki bir çeşit çılgınlık. belki de korku. yalnız kalma korkusu. kendi kendimle kaldım mı, bütün güçlerimden sıyrılmış, bütün umutlarımdan, bekleyişlerimden uzaklaştırılmış, çırılçıplak, zavallı bir yaratık olduğum ortaya çıkıyor. (Baharla Gelen)
- Hiç "Ben irademle aşık oldum" diyene rastladınız mı? (Açık Pencere)
- hafif dekolte anekdotlar (Seçme Öyküler)
- Hayat dediğimiz, bir an süren bir yokluk oyunundan başka bir şey değildir. (Gece Gelen Ölüm)
- ”senle bir kayıkta batıyoruz, deniz dalgalı...” (Şahmeran Öyküsü)
- Günler hep birbirinin benzeriydi, yavaş akan, soluk almamı güçleştiren yoğun bir sis bulutu içinde dolaşıyor gibi hissediyordum kendimi. (Yaralı Aşklar)
- İnsanın çevresindekilerle savaşa girerek yarattığı yalnızlıklardan nefret ederdi. Onun yalnızlığı, herkesin üstünde, ama kimsenin omzuna basmadan tek başına kalmak anlamında bir yalnızlık. (Loş Ayna)
- Hayat yaşamaya gücü olanlar için bütün güzelliği tek diliyle var olmakta devam ediyor… (Kedi ve Ölüm)
- Bir bataklığın içinde yüzüyorlar, boğulduklarını anlamadan. (Loş Ayna)
- Gülümseyişimi görmüyor, yazık. Oysa o kadar tatlı ve yumuşak.. (Baharla Gelen)
- Özgürlük, paskalya çöreklerine benzer! Dışı yaldızlı, içi kof bir deyim! Ulaşabileceği bir özgürlüğün bedelini hesaplayarak geçirir insan yaşamını ve düşleyebildiğine değil, bedelini ödeyebildiği kadarına kavuşur; gerisi için ise durmadan acı çeker! (Oyuncu)
- Önceleri pek sevemedik, sonraları da sadece alıştık. Duygularımız aslında değişmedi ama, alışkanlık da sevginin bir çeşidi sayılır. (Arabalarım)
Yorumlar
0 yorum