Kitap Künyesi

Yazar: Feyza Hepçilingirler

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9789752895812

Sayfa Sayısı: 250

Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar? Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Genç okurların daha çok Türkçe üzerine yazdığı titiz yazıları ve kitaplarıyla tanıdığı, oysa son dönem öykücülüğümüzün ve romancılığımızın en önemli temsilcilerinden biri olan Feyza Hepçilingirler'in Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar? adlı bu romanı, 12 Eylül'ün sıcak günlerinde sürgün edilen bir öğretim görevlisinin kendisiyle hesaplaşmasının arka planında dönemi, bütün çıplaklığıyla ve belgesel gerçekliğinde anlatmakta.

Edebiyatının ana malzemesini gerçek yaşamdan alan Feyza Hepçilingirler, güçlüklerle kurulmuş yaşamların bile ellerden alınmak istendiği böylesi dönemlerde yapılmak zorunda kalınan zor seçimler aracılığıyla bireysel varoluşları yeniden sorguluyor. 12 Eylül döneminin karanlık günlerinde hem kadın hem de aydın olarak öteki olmanın ağırlığının dile getirildiği Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar?, bir 12 Eylül romanı ve bir kadın romanı olmanın yanı sıra bir yol romanı olarak da okunabilir.

Usta kurgusu, titiz dili ve gerçekçi anlatımıyla Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar?, yakın tarihimizi en iyi ele alan romanlardan biri...

"İzmir'deki kalıbım parçalandığı, hiç değilse zedelendiği için yeni bir tane aramıyor muyum kendime? Şimdi, burada. Ne yapıyorum? Eski kalıbıma az çok benzeyen bir yenisini örmek için çabalıyorum. Başka bir insan olmak için iyi kötü değerlendirilecek bir fırsatı, yeniden eskisi gibi olmayı sürdürmek için ziyan ediyorum."

(Tanıtım Bülteninden)

Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar? Alıntıları - Sözleri

  • Bilindiği gibi Kadro Hareketi, Yakup Kadri'nin yaşamında dönüm noktalarından birini oluşturmaktadır. Atatürk'ün yakın desteğiyle çıkarılmaya başlanan Kadro dergisinin bir öğrenci tarafından incelenerek sınıfa sunulmasını bu nedenle istedim. Ayrıca Yakup Kadri'nin, ağırlıklı olarak işlediğimiz “Yaban” romanındaki düşünceleri, Kadro dergisi çerçevesinde oluşturulmuş düşüncelerden başkası değildir. Kadro dergisi işlenerek bir tek şeyin propagandası yapılmış olabilir: Atatürkçülüğün. Atatürk Türkiye'sinde Atatürkçülük propagandası yapmak ne zamandan beri suç sayılmaktadır? Sizin de beni, Atatürkçülük propagandası yapmış olmakla suçluyor olmadığınızı ümit etmek isterim.
  • İzmir'de, Trabzon'a gideceğimi duyan pek çok kişi, yine şanslısınız, demekte birleşmişti, Karadeniz'in en güzel kentdir Trabzon. Vardır ya öyle her şanssızlıktan bir şans çıkarmaya çalışanlar. Ben de kendimi olağanüstü bir kent güzelliği görmeye hazırlamış olmalıyım. Belki bundandır. Geldim ki Trabzon'a, gri bir kent. Neden öyleydi, o gün mü öyleydi bilmiyorum; ama griydi, çok kullanılmış, eskitilmiş, yıpranmış, havı dökülmüş bir görünümdeydi.
  • Sonsuzluk elle tutulacak kadar somut. Ve aynı sonsuzluk daha büyük boyutlarda yalnız bırakıyor insanı. İnsanlar tarafından yalnız bırakılmak değil, evrende unutulmak...
  • Kimi zaman iki kişi olduğuma o kadar inanıyorum ki! Üstelik birbiriyle hiç geçinemeyen iki kişi.
  • Zemheride kuşlar sığınırdı köyün kahvesine. Soğuktan donmak üzereyken, ışığa, sıcaklığa koşup gelirlerdi. Az sonra, ısınınca yeniden uçmak isterlerdi; ama kapı pencere duvar. Kahvenin üst camlarından birini kırardık. Küçücük bir delik. Hadi bakalım, ya kolunu kanadını kanatır oradan uçarsın ya da burada kalırsın
  • Hiçbir ömür şarkının sunulduğu kişiyle geçmez. Gerçek ömrünüzü geçireceğiniz kişiye şarkı falan sunmazsınız. Ona gelir durumunuzdan söz etmeniz daha uygundur, ideallerinizden, ne kadar büyük bir adam olacağınızdan, sizden daha önemli ve nitelikli bir kişiye öyle her yerde rastlayamayacağından, sizi elinden kaçırırsa yaşamındaki en büyük fırsatı kaçırmış olacağından.
  • Bir sarkaç var beynimde, hep’le hiç arasında gidip geliyor. Hep’ten bir tokat yiyince hiç’e, oradan savrulunca hep’e geliyorum
  • Başka bir yer, her zaman yeni bir umut değil midir?
  • Karanfil solsa da boynunu bükmeden solar, dimdik kurur. Gül önce boynunu büker, kurumaya karar verdiğinin işaretidir bu, sonra solma, kuruma önlenemez artık. Karanfil ise son ana kadar dimdik durur. Son ana kadar solmayı erteler. Artık dayanılamazsa, artık başka çaresi yoksa... O zaman solar; ama dimdik, ödün vermeden, ayakta. Boyun eğmeden ölmesini bilmek gerek
  • Yıllar ya da yaşam, her neyse öyle bir yıpratıyor, öyle bir törpülüyor ki insanı, sonunda kim olduğunu bulabilmesi için bile uzun uzun düşünmesi gerekiyor
  • Ve insan, kimi gerçekleri uzaktayken daha iyi kavrayabilir
  • Bu karanlık ve yalnızlık deli edebilir insanı. Çocukluğumdan beri delirmekten korkmuşumdur. Çok korkanlar, az korkanlardan daha mı çabuk delirirler acaba?
  • Oysa benim içimde bir yer sessizce yırtılıverdi
  • Ve hüzün en büyük muhalefettir şimdi Hilmi Yavuz
  • Artık uçmayı biliyorum, çok sık yalpaladığımın, düşecek gibi olduğumun farkındayım; ama bu bir şey demek değil. Uçabiliyorsam, daha iyi uçmayı da öğreneceğim

Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar? İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Gayet aklı başında,kendini yetiştirmiş bir öğretim görevlisinin derste Nazım Hikmet'le ilgili yaptığı yorum,bu yorumun yasaklı zamanlara denk gelişi,bir öğrencinin şikayetiyle hakkında açılan soruşturma...Görevinin askıya alınması, haksızlığa ugrayışı, sürgün edilmesi, çaresizliği...Ve sonrasında verdiği mücadele...Kendisiyle,ailesiyle, dostlarıyla...O kadar güzel anlatmış ki o duyguları, okumadım adeta yaşadım Sibel'le beraber o anları.Sibel'i vurdular, kırdılar, yakıp kavurdular,oradan oraya savurdular ama...Direndi...Ve kazandı... İşini kazandı, öğrencilerini, hayatını.Sanki bir el uzandı ve hadi kaldığın yerden devam deyip kaldırdı düştüğü yerden. Ve verdiği ilk karar,o güne kadar verdiği bütün kararları yok sayan,onu koruyup kollamaya çalıştığını öne sürerek koskoca bir takoz gibi yolunu tıkayan eşinden ayrılmak oldu. Sibelim...Yolun yolumuzdur,durma...Bu dünya sen ve senin gibi kararlı kadınlarla güzel... Aydınlık... (Osslleemmm)

Yakın tarihimizde birçok kişinin yaşadıklarından bir kesit sadece. Elbette kendi yaşamından yola çıkmış Hepçilingirler. İç konuşmalar, bazı nesne/varlığa yüklenen anlamlar romanın psikolojik yönünü yogunlastırıyor. Yazar olayları anlatmaktan çok hissettiklerini kurguya dönüştürmüş. Ötekileştirilirken, yalnızlaştırılırken, uzaklaştırılırkenki hislerini. (Berol)

Kitabın Yazarı Feyza Hepçilingirler Kimdir?

Feyza Hepçilingirler, (d. 26 Ocak 1948, Ayvalık), Türk yazar.

Ayvalık ve İzmir'de ilköğretimini ve liseyi bitiren Feyza Hepçilingirler, 1971 yılında İstanbul Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde yüksek öğrenimini tamamladı. Bir süre İzmir'de çeşitli okullarda öğretmen ve öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1983 yılında 1402 sayılı Sıkıyönetim yasasıyla görevinden alınarak Karadeniz Üniversitesi'ne atandı, ancak 1402 sayılı yasayı protesto etmek için istifa ederek İzmir'e geldi. 1992 yılına kadar özel dersanelerde çalışmasının ardından İstanbul'a yerleşti. Halen Yıldız Teknik Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak bulunmaktadır. Hepçilingirler, 1963 yılında çeşitli dergilerde evlilik öncesi adı olan Feyza Baran olarak şiir yazarak edebiyat çalışmalarına başladı. Yazdığı öykü ve romanları kitaplaştırılan Hepçilingirler, birçok ödül aldı. Halen çeşitli dergilerde ve Cumhuriyet Gazetesinde köşe yazarlığı yapmaktadır.

Feyza Hepçilingirler Kitapları - Eserleri

  • Türkçe "Off"
  • Off, Dilim!
  • Sabah Yolcuları
  • Dedim Ah!
  • Türkü Çocuk
  • Öyküyü Okumak

  • Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar?
  • Eski Bir Balerin
  • Türkçe Dilbilgisi Öğretme Kitabı
  • Yazarlık Sınıfı
  • Türkçe "Off" 3 - Dilim Dilim Anadilim
  • Kırlangıçsız Geçti Yaz
  • Tanrıkadın

  • Öykünmece
  • Ürkek Kuşlar
  • Harflerimizin Gizli Dünyası
  • Savrulmalar
  • Sihirbaz Babam
  • Nasıl " Pop-Yazar " Olunur?
  • Anlar

  • Ezber Bozan Hatice Teyze
  • İşte Gidiyorum
  • Ayvalık’tan Gelen Mektup
  • İnsanları da Küçültebilir Misin?
  • Yıldızların Suya Döküldüğü
  • Sorulmadan
  • Küçülme Oyunu

  • Anne Kimdir
  • Dut Yemiş Bülbül
  • En Güzel Kim?
  • Rüzgarın Göğe Savurduğu
  • Üç Valiz İki Sandık
  • Hitit Prensesi Arinna
  • Çirkin Prenses

  • Kara Kargalar ile Ak Martılar
  • Atascadero'nun Sincapları
  • Dilin Zamana Dokuduğu
  • Tohumun Toprağa Düştüğü
  • Bu Dağların Karı Erimez
  • Ekinin Harman Olduğu
  • Kanatlı Nokta ve Pelin

  • Ardahan'dan Gelen Mektup
  • Masal Bozan Feride Teyze
  • Kara Kuzu'nun Kulağı
  • Üç Nokta Bir Çizgi
  • Filizin Boy Verdiği
  • Ya Armut Ağacı Olursam
  • Kar Altında Buğday Tanesi

  • Lahanistan
  • Edirne’den Gelen Mektup
  • Uçtu Uçtu Pelin Uçtu
  • Öyküler
  • Beyaz Gülün Öyküsü
  • Arada Aşk Var

Feyza Hepçilingirler Alıntıları - Sözleri

  • Hep başkalarının ölçüleri esastır. Nasıl görüyorlar, nasıl tanıyorlarsa seni, o kadarsın. (Tanrıkadın)
  • Hala "Ah!" çekilecek bir durumda Türkçe ve bu "Ah!" sözcüğüne yüklediğimiz anlam, başka hiçbir dilde bu derinlikte yaratılamaz. Bu kitapla, dilde "kirlenme" diye adlandırılan olgunun aslında kültürel bir yıpranmaya, aşınmaya işaret ettiğini göstermeye çalıştım. (Dedim Ah!)
  • "Dil daraltılıp kirletildikçe edebiyat soluksuz kalmaz mı ?" (Türkçe "Off" 3 - Dilim Dilim Anadilim)
  • “Kimi gülüşlerin provası olmazdı demek, kimi gülüşler provasız oldukları için güzeldir.” (Eski Bir Balerin)
  • Oysa benim içimde bir yer sessizce yırtılıverdi (Kırmızı Karanfil Ne Renk Solar?)
  • Öykü yumuşak yumuşak okşamaz; başında ya da sonunda sarsar okuru. Bir tümceyle, bir ünlemle, bir sözcükle; kimi zaman susarak. (Öyküyü Okumak)

  • İnsan yalnız sözle insandır ve sözle bağlanırız birbirimize. (Türkçe "Off" 3 - Dilim Dilim Anadilim)
  • Yaşanamamış tüm güzel düşler gibi onu da gömmesi gerektiğini bilmiyor henüz. (Kırlangıçsız Geçti Yaz)
  • Kitaplar da insanlar gibi. Kimileri hak etmediği halde övülüp göklere çıkarılıyor, kimileri övgüyü hak ettiği halde görmezden geliniyor. (Ekinin Harman Olduğu)
  • '' Bir insan sağdan soldan, komşularından ödünç aldıklarıyla nasıl zenginleşmezse bir dil de başka dillerden aldığı sözcüklerle zenginleşmez. '' (Off, Dilim!)
  • ... Alaturka duyarlıkların insanıyız, yerli film yetiştirmeleriyiz, sizcileyin uyanık değiliz... (Kırlangıçsız Geçti Yaz)
  • Susanlar kendi aralarında ikiye ayrılır: İçlerinden konuşanlar, içlerinden de susanlar. İkinciler aptaldır. (Savrulmalar)
  • Ölmekten daha acı olan, kimsenin ayrımsamadığı bir ölümle ölmek. Bunu düşünmek istemiyor, görmek de... Hele görmek hiç, hiç istemiyor. Nasıl kaçabilir, ölümden, kendi ölümünden nasıl kaçabilir insan. (Eski Bir Balerin)

  • Bir ay önce yine bu vapurdan atlayan adam için, bilseydim abi demiş simitçi hiç parası olmadığını, o yüzden benden simit istediğini bilseydim, vermez miydim hiç? İntihar eden adam da cebinde bir simit alacak kadar bile parası olmayan insanın yaşamaya hakkı yoktur, demiş. Demiş mi, öyleyse ölmemiş. Hani aklını oynatmadan intihar edemezmiş insanlar. İşte ediyor! (Kırlangıçsız Geçti Yaz)
  • Avrupa Birliği'nin ortak dil değil, ortak para esasına göre bir araya gelmiş ülkeler topluluğu olduğunu söylüyorduk. İngiltere, parasını bile değiştirmezken bizim dilimizi değiştirmeye kalkmamızdan söz ediyorduk. Yalnız parasını mı ölçü birimlerini bile değiştirmemiştir İngiltere. Bütün dünyada trafik yolun sağından akarken o soldan götürür arabaları. Dünyaya uyacağım diye bir kaygı gütmediği gibi yapabildiği oranda dünyayı kendisine uydurmaya çalışır. (Off, Dilim!)
  • "Aşk ne demektir biliyor musun; Aşk, kendinden geçmedir, kendini sonsuz bir derinlikte yitirmek ve bulamamak ve bulamamaktan mutlu olmak demektir." (Öyküler)
  • Hayır, yaşamadan yaşlanmak istemiyorum. Biriktirdiklerim olmalı, yenileri gelmediğinde kullanacağım güneşli günlerim, denizlerim. (Kırlangıçsız Geçti Yaz)
  • Çoğul bir yalnızlıktır ölüm, dedi Adam. Yaşamaksa tekil bir kalabalık, dedi Kadın... (Ürkek Kuşlar)
  • "Dillerin zenginlik ve yoksulluklarını ölçmede biricik ölçüt sözcük sayısı mıdır?" (Off, Dilim!)
  • Yaşanmış ve yaşanabilir olayları anlatan ın kendini öykücü sanması, devrik tümceleri yan yana değil alt alta dizenin kendisini şair sarmasına benzer. (Öyküyü Okumak)