Kitap Künyesi
Yazar: Italo Calvino
Çevirmen: Kemal Atakay
Editör: Filiz Özdem
Tasarımcı: Nahide Dikel
Orijinal Adı: Perché Leggere i Classici?
Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları
İSBN: 9789750814358
Sayfa Sayısı: 292
--reklam--
Klasikleri Niçin Okumalı? Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Dünya edebiyat tarihine yalnızca bir yazar olarak değil, edebiyat üzerine düşünceleriyle de damga vuran İtalya’nın “kalem sincabı” Italo Calvino’nun, hayatının değişik dönemlerinde kendisi için büyük bir önemi olmuş yazarları, şairleri, bilim adamlarını ağırladığı Klasikleri Niçin Okumalı? kitabı ilk kez Türkçede... Öncelikle Stendhal’i severim, çünkü yalnızca onda bireysel ahlaki gerilim, tarihsel gerilim, yaşam atılımı bir bütün oluşturur: Romanın çizgisel gerilimidir bu. Puşkin’i severim, çünkü berraklık, ironi ve ciddilik demektir. Hemingway’i severim, çünkü yalınlık, abartısızlık, mutluluk arzusu, hüzün demektir. Stevenson’u severim, çünkü sanki uçar. Çehov’u severim, çünkü gittiğinden daha öteye gitmez. Conrad’ı severim, çünkü derin sularda seyreder ve batmaz. Tolstoy’u severim, çünkü kimi zaman “hah, şimdi anlıyorum nasıl yaptığını” duygusuna kapılırım, oysa bir şey anladığım yoktur. Manzoni’yi severim, çünkü düne kadar nefret ediyordum. /.../ Gogol’u severim, çünkü açıkça, kötülükle ve ölçüyle çarpıtır. Dostoyevski’yi severim, çünkü tutarlılıkla, öfkeyle ve ölçüsüzce çarpıtır. Balzac’ı severim, çünkü kâhindir. Kafka’yı severim, çünkü gerçekçidir. Maupassant’ı severim, çünkü yüzeyseldir. Mansfield’i severim, çünkü zekidir. Fitzgerald’ı severim, çünkü halinden memnun değildir. Radiguet’yi severim, çünkü gençlik geri gelmez bir daha. Svevo’yu severim, çünkü yaşlanmak da gerekir...
--reklam--
Klasikleri Niçin Okumalı? Alıntıları - Sözleri
- Tarihi yapan büyük insanlar değildir, ama küçük insanlar da değildir; tarih baharda değişen bitki dünyası gibi, orman gibi hareket eder.
- Bir klasik, söyleyecekleri asla tükenmeyen bir kitaptır.
- Ama bölük pörçüklük yalnızca geçmişle ilgili değildir; için de bulunulan anda da, belli belirsiz gördüklerimizin ve irademiz dışında olanların, üzerimizde daha güçlü bir etkisi olabilir.
- Ebedi aklın kavramlarını yazdığı kitaptır dünya...
- "Bir klasik, söyleyecekleri asla tükenmeyen bir kitaptır."
- Dünya gerçekliği çoğul, dikenli, üst üste binmiş sık katmanlar halinde belirir gözümüze. Tıpkı bir enginar gibi.
- Yitirilmiş bir geçmişin anısı, kavuşmayı arzuladığımız bir geleceğin güvencesini oluşturur.
- "Yeryüzü'nün uç sınırlarındaki bilinmeyen beldelerde, insanlığın uç sınırlarındaki yaratıkların yaşaması, bizi şaşırtmamalıdır."
- "Erkeklerin cesetleri suda sırtüstü, kadınlarınki yüzüstü yüzer, sanki doğa ölü kadınların hayâ duygusuna saygı göstermek istiyormuş gbi."
- "Dünyaların sonsuzluğunu kabul etmez, çünkü bu dünyanın doğasını bilmek zaten yeterince zordur ve sonsuzluk sorunu basitleştirmeyecektir."
--reklam--
Klasikleri Niçin Okumalı? İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Öncelikle Calvino'nun oturup en sevdiği yazarların neden okunması gerektiğini açıkladığı bir kitap yazmadığını belirteyim. Bu kitap yazarın ölümünden sonra eski yazılarından yaptığı bir derleme. Kitabın ismi de ilk yazıdan geliyor. Bir derginin dönemin önde gelen İtalyan yazarlarına sorduğu bu soruya Calvino'nun verdiği cevap kitabın en akılda kalıcı yeri. Burada "Klasik Nedir?" sorusunu bolca cevaplamış yazar. Yapılan alıntıların da büyük bir kısmı buradan zaten. Peki bu 8 sayfa bitince kitabı atıyor muyuz? Tabii ki hayır, indirimde de olsa o kadar para verdik, başka ne kapabiliriz diye devam ediyoruz haliyle. Calvino Görünmez Kentler ve Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu gibi aşmış eserlerinin yanı sıra edebiyatla da oldukça ilgili bir yazar (Post modern olmak bunu gerektirir zaten:) Nabokov gibi edebiyat dersleri vermenin yanı sıra gazete ve dergilerde bolca yazıları bulunmakta. İşte bu kitapta da (genelde kronolojik olarak) klasik olarak tanımlayabileceğimiz (ya da tanımlayamayacağımız:) bazı kitapları(ve yazarları) inceliyor. Odysseia ile başlayan kitap Pavese'ye kadar sürüyor. Spoiler sevenler için dizin de vereyim:) Homeros - Odysseia Anabasis-Ksenophon Odivius-Dönüşümler Plinius-Doğa Tarihi (2. .,7. ve 8. Kitap) Nizami - Yedi Prenses Joanot Martorell ve Martí Joan de Galba - Tirant lo Blanc Ludovico Ariosto - Orlando Furioso Ludovico Ariosto (Yine) Gerolamo Cardano - Teselli Üzerine Galileo Galilei - Doğa Kitabı Cyrano de Bergerac - Öteki Dünya: Ay Devletlerinin ve İmparatorluklarının Gülünç Tarihi Daniel Defoe - Robinson Crusoe Voltaire - Candide Denis Diderot - Kaderci Jacques Giammaria Ortes - İnsan Görüşlerinin Değerine İlişkin Hesap Stendhal - Aşk Üzerine Stendhal - Parma Manastırı Balzac - Ferragus Charles Dickens - Ortak Dostumuz Gustave Flaubert - Üç Öykü Lev Tolstoy - İki Süvari Subayı Mark Twain - Hadleyburg'u Yoldan Çıkaran Adam Henry James - Daisy Miller Robert Louis Stevenson - Kumsaldaki Ev Joseph Conrad - Kaptanları olan Kitaplar :) Boris Pasternak - Doktor Jivago Jean Petit - Acıyı Tanıma Carla Emilio Gadda - Merulana Sokağı Eugenio Montale - Belki Bir Sabah Giderken Eugenio Montale (Yine) Ernest Hemingway (Genel) Francis Ponge (Genel) Jorge Luis Borges (Genel) Raymond Queneau (Genel) Cesar Pavese (Genel) Fark edeceğiniz gibi bolca (benim tanımadığım) İtalyan yazar/şair bulunuyor. Açıkçası bazı yerlerde epey sıkıldım, atladım hatta. Faydalanacaklar olur illa ki. Ama benim de zevk alarak okuduğum bölümler, yeni keşfettiğim kitaplar oldu. Batı edebiyatı ile (tercihen akademik düzeyde) ilgilenen okurların benden daha fazla zevk alacakları kesin. Toparlamak gerekirse bu kitap klasikleri niye okumak gerektiğini soran okurlar için değil, onlar alıntılara ya da diğer incelemelere bakabilirler. Yukarıda belirttiğim yazar/şair/kitaplara ilişkin kafanızda bir soru işareti varsa ya da Calvino eşliğinde zorlu bir edebiyat yolculuğuna çıkmak istiyorsanız size şimdiden iyi okumalar. (Erhan)
Yazarımızın okuduğum ilk kitabı. Ben çok uzun bir sürede okudum. Bunda kitabın ağır üslubu da etkendi. Klasikleri pek bilmiyorum. Henüz yolun başındayım o yüzden sanıyorum çoğu bölümde bahsi geçen yazar ve kitapları ilk defa duydum. Bildiklerimiyse farklı bir tatla okudum diyebilirim. Muhtemelen bir daha okumayacağım ancak kitaplığımda barındıracağım. Olur da bahsi geçen bir kitabı okursam öncesinde ve sonrasında o kısmı okumak istiyorum. O zaman faydalanabilirim. (ruhayesil)
Italo Calvino, Klasikleri Niçin Okumalı kitabına, klasik tanımlamalarıyla (sosyal medyada da sık sık rastladığımız, alıntılanmış olan o ilgi çekici bölümler) başlıyor. On dört maddeden oluşuyor bu tanımlamalar.Ben birkaç tanesini paylaşayım.Meraklıların zevki kaçmasın.️ 1-Klasikler, haklarında asla "okuyorum" sözünü değil, genellikle "yeniden okuyorum" sözünü işittiğimiz kitaplardır. 2-Okumuş ve sevmiş olanlar için zenginlik anlamına gelen, ama zevkine varabileceği daha iyi koşullarda ilk kez okuma şansını bulanlar için de o denli zenginlik demek olan kitaplara klasik denir. 3-Klasikler, gerek unutulmazlıklarıyla varlıklarını duyurduklarında, gerek kolektif ya da bilinçdışı kılığına bürünüp belleğin katmanları arasında gizlediklerinde, özel etki gösteren kitaplardır. 4-Bir klasiği her yeniden okuma, ilk okuma gibi keşif okumasıdır. 5-Bir klasiği her ilk okuma, aslında yeniden okumadır. 6-Bir klasik, söyleyecekleri asla tükenmeyen bir kitaptır. Sonraki bölümler ( denemeler) Calvino'nun çeşitli yazarlar ve eserleri üzerine yazılarından oluşuyor. Bir kısmı okumamama rağmen adını duyduğum yazarlar: Ksenophon, Ovidius gibi... Bir kısmı okuduğum, tanıdığım yazarlar:Stendhal, Balzac, Charles Dickens, Flaubert, Tolstoy,Henry James gibi... Bir de adını hiç duymadığım yazarlar, şairler, eserler var, Calvino'nun çok değer verdiği.Eugenio Montale ( İmge Yayınları) ve Carlo Emilio Gadda ( Türkçe çevirisi yok) çok ilgimi çekti. Umarım bir yayınevi Carlo Emilio Gadda çevirisi yapar. Klasikleri Niçin Okumalı? kitabını okurken sağlam bir kitap listesi çıktı karşıma.Fakat bahsedilen kitapları okumadan bu kitabı okumak ne kadar anlamlı oldu bilmiyorum.İlgili kitapları okuduktan sonra, dönüp bu denemeleri tekrar okumalı.Yani ne oluyor? "Klasikleri Niçin Okumalı? " kitabı, kitaplığımdaki başvuru kitaplarının arasına yerleşiyor.️ (Özlem Akbaş)
--reklam--
Klasikleri Niçin Okumalı? PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Italo Calvino - Klasikleri Niçin Okumalı? kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Klasikleri Niçin Okumalı? PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Italo Calvino Kimdir?
Italo Calvino, 15 Ekim 1923'te Küba'nın Santiago de las Vegas kentinde doğdu. Genç yaşta Küba'dan İtalya'ya göç eden Calvino, kurmaca yazarlığının yanı sıra, Komünist Parti üyeliği, Einaudi Yayınevi'ndeki görevi, gazetelerle çeşitli dergilerdeki yazıları aracılığıyla, II. Dünya Savaşı sonrası İtalyan kültürünün en önemli adlarından biri oldu. İlk yapıtlarından başlayarak İtalya'nın en önemli yazarları arasına giren Calvino, İtalya'da birçok edebiyat ödülü kazanmış ve 1960 yılında yayınlanan I nostri antenati(Atalarımız) adlı kitabında yer alan fantastik öyküleriyle uluslararası bir ün kazanmıştır. 1950'lerde fantezi ve alegoriye yönelen Calvino, yazdığı üç anlatıyla dünya çapında adını duyurdu: İkiye Bölünen Vikont, Ağaca Tüneyen Baron ve Varolmayan Şövalye. Calvino'nun, bilinç akışı yöntemiyle yazdığı ve evrenle insanların yaratılışını konu alan Kozmokomik Öyküler'den Marco Polo-Kubilay Han ilişkisi çerçevesinde arzu, bellek, yaşam, ölüm gibi temaları büyük bir incelik ve şiirsellikle işlediği Görünmez Kentler'e; yazma ve okuma etkinliğini, okurun anlatı sanatıyla karmaşık ilişkisini ele aldığı Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu'dan, İtalyan masallarını derlediği ve kendisi açısından bir tür anlatıda ekonomiklik alıştırması olan Fiabe Italiane'ye (İtalyan Masalları) birçok yapıtı içeren yazarlık yaşamının son ürünü Amerika Dersleri'dir. Calvino, 19 Eylül 1985'te, geçirdiği beyin kanaması sonucu Siena'da ölmüştür.
--reklam--
Italo Calvino Kitapları - Eserleri
- Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
- Görünmez Kentler
- Zor Sevdalar
- İkiye Bölünen Vikont
- Kesişen Yazgılar Şatosu
- Marcovaldo ya da Kentte Mevsimler
- Örümceklerin Yuvalandığı Patika
- Ağaca Tüneyen Baron
- Palomar
- Klasikleri Niçin Okumalı?
- Varolmayan Şövalye
- Jaguar Güneş Altında
- Sandık Gözlemcisinin Uzun Günü
- Atalarımız
- Sen "Alo" Demeden Önce
- San Giovanni Yolu
- Dere Tepe Ters
- Kum Koleksiyonu
- Amerika Dersleri
- Bütün Kozmokomik Öyküler
- Öyküler
- Azıcık Acıklı Masallar
- Efsunlu Eşya Masalları
- Büyülü Kuş
- Afacan Resimler
- Kozmokomik Öyküler
- Atlı Masalları
- Üç Deneme
- Paris'te Münzevi
- Güldüren Masallar
- Kızlara Masallar
- Savaşa Giriş
- Gözlemci
- Ejderha ile Kelebekler ve Diğer Hikâyeler
- Kurnazların Kazandığı Masallar
- Azıcık Korkutan Masallar
- Yengeç Prens
- Yeni Bir Sayfa
- Amerika'da Bir İyimser
- Karga Sona Kaldı
- Küçüklere Masallar
- Sıfır Zaman
- Efsunlu Kız Masalları
- Deniz Masalları
- Seçme Mektuplar (1945-1985)
- Efsunlu Hayvan Masalları
- If On A Winter's Night A Traveller
- Adam, One Afternoon
--reklam--
Italo Calvino Alıntıları - Sözleri
- Yitirilmiş bir geçmişin anısı, kavuşmayı arzuladığımız bir geleceğin güvencesini oluşturur. (Klasikleri Niçin Okumalı?)
- “ O da birçokları gibi, deneyim sahibi olmanın biraz da karamsarlık demek olduğuna inanıyordu.” (Sandık Gözlemcisinin Uzun Günü)
- Yediğimden fazla çalışmam gerekmiyor, çünkü kimseyle paylaşacak hiçbir şeyim yok. (Karga Sona Kaldı)
- Delia’yı sevmek hep böyle olmuştu, mağaranın aynasındaki gibi: Sözcüklerin ötesindeki bir dünyaya girmek demekti. (Zor Sevdalar)
- İnsan zaman içinde yaşayabilir, ama donmuş, dural ve devinimsiz bir geçmişte var olacaktır. (Sıfır Zaman)
- "Bu acımasız karar, ikimizde üzüntü ve acı doğurmuştu.." (İkiye Bölünen Vikont)
- Ama bölük pörçüklük yalnızca geçmişle ilgili değildir; için de bulunulan anda da, belli belirsiz gördüklerimizin ve irademiz dışında olanların, üzerimizde daha güçlü bir etkisi olabilir. (Klasikleri Niçin Okumalı?)
- Günler, haftalar geçer ve odama bir kız gelmeye başlar. Hep aynı kızdır gelen, çünkü başlangıçta her kız aynıdır, yabancıdır, belli bir yöntemle konuşmaya başlarız. Anlaşmak için birlikte uzun zaman geçirip birçok şey yapmak gerekir; sonra büyük keşifler zamanı gelir, yani aşkın gerçek, belki de tek mevsimi başlar. Kızla zaman geçirip birçok şey yaptığımda, onun da diğerleri gibi olduğunu, benim de diğerleriyle aynı olduğumu, herkesin aynı olduğunu anlarım. (Sen "Alo" Demeden Önce)
- Yüreğinde ne özlem, ne kuşku ne de kaygı vardı. Onun için henüz her şey bütün halindeydi ve tartışılmazdı; kendisi de öyleydi. (Atalarımız)
- Fiziksel hızın yanı sora zihinsel hızın simgesi olarak at, edebiyat tarihinde önemli bir yer tutar ve çağımıza özgü teknolojik bakış açısının içerdiği bütün sorunsalların ilk habercisi niteliği taşır. (Amerika Dersleri)
- “... zira yazar, insan kardeşlerini kurtarmak için kendini paralayan kimsedir.” (Seçme Mektuplar (1945-1985))
- Okuyabildiği kadar okumak istiyordu. Korkusu romanı bitirememekti: Bir deniz kıyısı serüveninin başlaması, dingin yalnızlık saatlerinin sona ermesi, tatil günlerine bambaşka bir hızın el koyması demekti; oysa bir kitapla özdeşleşmiş biri, okumaya ara vermek zorunda kalır da bir süre sonra yeniden başlarsa, alacağı keyfin büyük bir bölümü yiterdi, bir sürü ayrıntı unutulurdu, eskisi gibi içine girilemezdi kitabın. (Öyküler)
- Her işin başı, anlaşılması zaten pek o kadar zor olmayan şeyi anlamış olmaktır. (Sandık Gözlemcisinin Uzun Günü)
- Edebiyat, bilinen kitapların değerini değiştiren gizli, uzak kitabı arayıştır... (Yeni Bir Sayfa)
- Amerika kafasız bir beden olma tehlikesiyle karşı karşıya. (Amerika'da Bir İyimser)
- Bu büyüteç altına alınmış ayrıntı üzerinde bu kadar duruyorsam, belleğimde ne çok boşluk olduğunu fark etmemek içindir. (San Giovanni Yolu)
- Yaşam, diye düşündü çıplak adam, kadim ve mutlu cennetlerin ender olarak anımsanabildiği bir cehennemdir. (Öyküler)
- “Hiçbir dil yoktur ki aldatmasın. “ (Görünmez Kentler)
- İçinde gelişigüzel duyguların yüzdüğü bulaşık suyu denli sönük romanlar. (Yeni Bir Sayfa)
- Ve karanlıkta, karanlık bir pencerenin pervazında, görmediğin bir kadının sesi şarkı söylemeye başladığında, yaşama ilişkin düşünceler birden geri dömüyor, arzuların bir nesneye kavuşuyor: Hangi nesne? Belki de gereğinden çok dinlediğin o ezgi değil, hiç görmediğin o kadın degil : Seni ses olarak, o ezgide kendini sunduğu biçimiyle o ses çekiyor. (Jaguar Güneş Altında)
Yorumlar
0 yorum