Kitap Künyesi

Yazar: Erich Maria Remarque

Çevirmen: Burhan Arpad

Orijinal Adı: Die Nacht von Lissabon

Yayın Evi: Güven Basımevi

İSBN: 9789955249603

Sayfa Sayısı: 270

--reklam--

Lizbon’da Gece Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Nazi Almanya’sından uzaklaşmak zorunda kaldğı günden sonra bazan İsviçre’de, bazan Fransa’da ve daha çok Birleşik Amerika’da yaşadı. Önce yeni bir eser vermedi. 1933-1945 arasında sadece iki kitap yayınlandı. bu yeni romanlarından biri Hollanda’da, öteki İsveç’te basılmıştı. Remarque ana dilinin okur alanından zorla koparılmış bütün Alman edipleri gibi boşlukta bir yazar durumundaydı. Alman okurları elinden alınmıştı. Doğup büyüdüğü, yetiştiği ve günlük hayatını yaşadığı insanlardan uzak yaşamak zorunda. kaldı.

--reklam--

Lizbon’da Gece Alıntıları - Sözleri

  • –Geriyə dönməyi heç vaxt bacarmaram. –Heç özünə də? –Heç özümə də.
  • Siyasətdə pafoslu sözlərə dözürük, duyğularımızda isə yox. Əfsuslar ki, hələlik yox. Tərsinə daha yaxşı olardı.
  • Hamının içində bir neçə şəxs olur. Bir-birindən tamam fərqli. Hərdən səni idarə edirlər və sən başqa adam olursan. Əvvəllər tanımadığın biri.
  • Sanki, şüşə qapağın altında dayanmışdım, məni qoruyurdu, eyni zamanda da hər an çilik-çilik ola bilərdi.
  • Demək olar, hər kəs sülh tərəfdarı idi, həmişə fəlakətdən öncələr olduğu kimi.
  • Bir də ki bizi öldürməyib yaşatmaq üçün yaddaşımız yanılır, saxtalığa yol verir. Unutqanlıq pərdəsi ilə o, dözülməzi yumşaldır. Tanışdır sizə? Bəli, tanışdır, - cavab verdim. - Amma bu, unutqanlıq deyil, bir növ yarıyuxudur. Bircə təkan bəs edir və hər şey təzədən ayıqlaşır.
  • ..Hələ bilmirsən ki, əsrimizdə günahsızlıq ağır cəzalandırılan cinayət sayılır?
  • Xoşagəlməz xatirələrin yaxşı cəhəti də vardı: adamı inandırırdı ki, bir az əvvəl xoşbəxt olmadığını fikirləşməyinə baxmayaraq, yenə də xoşbəxtsən. Xoşbəxtlik nisbi anlayışdır. Bunu dərk edən nadir hallarda tam bədbəxt olar.
  • – Yaşamağın önəmi yoxsa, önəmli olan nədir? – Heç nə, – cavab verdim. Bilirdim ki, dediyim həm düzdür, həm də yanlış. – Yalnız biz onu önəmli edirik.
  • - Təhlükəsizlik heç də həmişə hər şey deyil. - Elədir. Amma adam kimisə sevəndə təhlükəsizlik arayır. Özü üçün yox, onun üçün…
  • Mənə elə gəldi ki, həyatımın tən ortasındayam; növbəti addım tərəzini əyəcəkdi və o, asta-asta gələcəyə doğru enəcək, get-gedə boz rəngə bürünəcək və heç vaxt bir daha tarazlıq alınmayacaqdı.
  • Bədbəxt bir insana qulaq asmağa hazır idim, amma mübahisə etməyə həvəsim yox idi. Buna hövsələm çatmırdı.
  • - Ömrün qısadır, bəs kimdir onu qısa edən? Onun qısalığını bilməyimizmi?! Bayırdakı pişiklər bilirmi ki, ömür qısadır? Bəs quşlar? Kəpənəklər? Onlar ömrü əbədi sayırlar. Bunu onlara heç kim deməyib! Bəs bizə niyə deyiblər? - Bunun min cavabı var. - Birini de! - Ömür əbədi olsaydı, dözülməz olardı. Həyatda bədbəxtlik xoşbəxtlikdən çoxdur. Bizə mərhəmət göstərilib ki, ömür uzun sürməsin..
  • «İşığı biz pay almışıq, çünki içimizdə Allahdan nəsə var», – qəfildən patetik dilləndi. «İndi isə, gərək, qoruyaq, çünki Allahın içimizdəki bir parçasını məhv edirik».
  • Öldü getdi, birdən-birə, elə bil, heç sağ olmayıbmış. Ona baxdım və heç bir cavab tapmadım. Onu öldürdümmü, xoşbəxtmi etdim? Məni sevirdimi, yoxsa onun üçün lazım olanda dirəndiyi əl ağacımı idim? Cavab tapmıram.

--reklam--

Lizbon’da Gece İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Remark yaradıcılığında möhtəşəm bir xarizma və özünə məxsus bir orijinallıq var. Hər kitabını oxuduqca bu xüsusiyyətlər oxucunun canına incəliklə hopur. Onun yaradıcılığını mükəmməl edən faktorlardan biri də uzun uzadı təsvirlərə yol vermədən insanı çox düşünməyə, mahiyyətə varmağa sövq etməsidir. Lissabun gecəsi əsərindən ilk öncə sevginin mahiyyətini təşkil edən təməllərdən ən vacibi olan sədaqəti öyrənirik. Müharibənin, aclığın, arada olan uzaq məsafələrin, xəstəliyin, küskünlüyün, zamanın belə toxuna bilmədiyi sədaqəti öyrənirik. Mühacirlik həyatının çətinliklərini bəlkə də ən gözəl formada ifadə edən kitablardandır Lissabun gecəsi. Kitabın digər gözəl bir yanı da beyinləri qatan həddindən çox personajın olmaması və kitabda olan personajların arasında olan dialoqların çox keyfiyyətli, insana həyata dair nələrsə qatmağıdır. Hadisələrin çox axıcı olması və reallığı tam əks etdirməsi də oxumaqdan aldığımız zövqü daha da artırır. (Nargila Tagiyeva)

Lissabon gecəsi ilk dəfə olaraq 1961-ci ildə "World on Sunday"jurnalında nəşr olunur.Bu roman vaxtilə Almaniyada qəzet redaktoru işləmiş,faşistlərin hakimiyyətə gəlişindən sonra totalitar rejimin buxovlarına dözməyib almanlar tərəfindən hələ zəbt olunmamış Avropa ölkələrinə mühacirət etmiş şəxsin(II Şvarsın)yaşadığı didərginlik həyatı barədə digər almana Lissabonda bir gecənin içində danışdıqlarından ibarətdir. Nasistlərdən xilas olan başqa mühacir saxta amerika vizasına və iki biletə sahib olmaq üçün İkinci Şvarsın dediklərini dinləməlidir... (Şəms)

--reklam--

Lizbon’da Gece PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Erich Maria Remarque - Lizbon’da Gece kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Lizbon’da Gece PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Erich Maria Remarque Kimdir?

Erich Paul Remark Osnabrück'te Roma kilisesine bağlı katolik bir ailenin içinde doğdu. Babası Peter Remark bir basımevi ustasıydı. Osnabrück arşivlerinde bulunan nüfus kayıtlarına göre 17.yy'da ihtilalde katoliklere yapılan baskılar yüzünden Fransa'dan göç etmişlerdi. Önceleri Remarque olan soyisimleri Alman imlasına göre Remark olmuştu. Bir süre Münster Üniversitesi'nde öğrenim gördü ama 18 yaşında birçok kez yara aldığı I. Dünya Savaşı'na katılmak zorunda kaldı. Savaştan sonra öğretmenlik, taşçılık ve Berlin'de bir tekerlek firması için test sürücülüğü yaptı.

1929'da, Remarque'nin savaşın mutlak kötülüğünü 19 yaşındaki bir askerin gözünden anlattığı, en ünlü eseri, "Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok" (Im Westen nichts Neues) yayımlandı. Bu kitabın ardından savaş zamanı ve sonrasını yalın ve duygusal bir dille gerçekçi bir şekilde anlattığı başka eserleri de yayımlandı.

1931'de İsviçre'ye yerleşti. 1933'te, Naziler eserlerini yaktılar ve yasakladılar. 1938'de Alman vatandaşlığından çıkarıldı ve 1939'da Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Hollywood'da tanıştığı Paulette Goddard ile 1958 yılında evlendi.

72 yaşında Locarno, İsviçre'deki Saint Agnese kliniğinde aylarca acı çektiği anevrizmadan dolayı öldü.

--------Eserleri 

Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok, (1929)

Dönüş Yolu, (1931)

Hayat Kıvılcımı, (1952)

Yaşamak Zamanı, Ölmek Zamanı, (1954)

Ölesiye Yaşamak, (1956)

İnsanları Seveceksin

Ana Baba Günleri

Üç Arkadaş

Lizbon'da Gece

Kara Dikilitaş

Zafer Takı

Cennetteki Gölgeler

Ufuktaki İstasyon

Vaat Edilmiş Ülke

Tanrı'nın Gözdesi Yoktur

Üç Yoldaş

Siyah Anıt

--reklam--

Erich Maria Remarque Kitapları - Eserleri

  • Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli)
  • Zəfər Tağı
  • İnsanları Seveceksin
  • Ölesiye Yaşamak
  • Üç Arkadaş
  • Dönüş Yolu
  • Yaşamak Zamanı Ölmek Zamanı
  • Tanrının Gözdesi Yok
  • Lizbon’da Gece
  • Hayat Kıvılcımı
  • Cennetteki Gölgeler
  • Batı Cephesi ve Dönüş Yolu
  • Beni Sevdiğini Söyle
  • Жизнь взаймы, или У неба любимчиков нет
  • Sevmek ve Ölmek Zamanı

--reklam--

Erich Maria Remarque Alıntıları - Sözleri

  • "..Yaşamayı sürdürebilecek gücü yeniden toplayabilmek için çabuk unutmasını bilmek gerekirdi.." (Hayat Kıvılcımı)
  • "... mutsuzluk denilen şey günlük olaylardandır." (İnsanları Seveceksin)
  • Kaçağız biz. Kendimizden kaçıyoruz. Hayatımızdan. On sekiz yaşında idik; dünyayı, hayatı sevmeye başlamıştık, sevdiğimiz bu şeylere kurşun sıkmak zorunda kaldık. Patlayan ilk mermiler kalbimize saplandı. Çalışma, çaba, ilerleme kapıları kapandı bize. Biz bunlara artık inanmıyoruz. (Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli))
  • “Doğrulup kaçmak istiyoruz; hem de nereye olursa olsun.” (Batı Cephesi ve Dönüş Yolu)
  • "Herkesin kafasının içinde kendine göre bir işkence odası var." (Tanrının Gözdesi Yok)
  • Yanmak hiç bitmez ve insan yanar, yanar da yine ölmez. (Hayat Kıvılcımı)
  • Konuşmak, ardında mutluluk varsa iyidir, insana kolay geliyorsa ve canlıysa, akıcıysa iyidir; ama insan mutsuzsa sözcükler gibi nabza göre şerbet veren ve her an yanlış anlaşılabilecek şeyler ne işe yarardı ki? Durumu daha da kötüleştirirdi, o kadar. (Dönüş Yolu)
  • Umut etmek, sanıldığından çok daha acıklı bir sözcük... (Tanrının Gözdesi Yok)
  • Sana öyle çok mektuplar yazdım ki! Hep sana mektup yazdım. Hem de kalemsiz, kağıtsız. (İnsanları Seveceksin)
  • - Ömrün qısadır, bəs kimdir onu qısa edən? Onun qısalığını bilməyimizmi?! Bayırdakı pişiklər bilirmi ki, ömür qısadır? Bəs quşlar? Kəpənəklər? Onlar ömrü əbədi sayırlar. Bunu onlara heç kim deməyib! Bəs bizə niyə deyiblər? - Bunun min cavabı var. - Birini de! - Ömür əbədi olsaydı, dözülməz olardı. Həyatda bədbəxtlik xoşbəxtlikdən çoxdur. Bizə mərhəmət göstərilib ki, ömür uzun sürməsin.. (Lizbon’da Gece)
  • İncəsənət hər kəsin çörəyi deyil. Onu başa düşmək, onun sehrinə əsir olmaq üçün fərqli bir düşüncənin, fərqli bir ürəyin sahibi olmaq lazımdır. (Üç Arkadaş)
  • "Uğursuzluk, bulaşıcıdır." (Yaşamak Zamanı Ölmek Zamanı)
  • "Söyleyecek çok şeyimiz var ve asla söylemeyeceğiz." (Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli))
  • Gözyaşları yanaklarından aşağı akıyor. Silmek isterdim, fakat mendilim çok kirli. (Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli))
  • Yeryüzünde en korkunç şeyin ne olduğunu bilir misiniz diye sorsam, ne derdiniz? Aramızda kalsın, ben söyleyeyim; sonunda insanın her şeye alışması… (İnsanları Seveceksin)
  • Öldü getdi, birdən-birə, elə bil, heç sağ olmayıbmış. Ona baxdım və heç bir cavab tapmadım. Onu öldürdümmü, xoşbəxtmi etdim? Məni sevirdimi, yoxsa onun üçün lazım olanda dirəndiyi əl ağacımı idim? Cavab tapmıram. (Lizbon’da Gece)
  • Mezarlık hayatla dolu idi. Boğuk kahkahalar, bağırmalar sis içinde yükseldiler. Bütün sıralar işgal edilmiş gibiydi. (Üç Arkadaş)
  • “Hayata devam edebilecek kuvveti yeniden toplayabilmek için çabuk unutmayı bilmek gerekirdi.” (Hayat Kıvılcımı)
  • "Ne garip! Gençliği bugüne dek hep bambaşka düşünmüştüm." (Yaşamak Zamanı Ölmek Zamanı)
  • Hayaller geçiyor gözlerimin önünden, durmuyorlar, sadece gölge ve hatıra bunlar. (Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli))