Kitap Künyesi

Yazar: Julio Cortazar

Çevirmen: Tomris Uyar

Orijinal Adı: Queremos Tanto e Glenda

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789755106519

Sayfa Sayısı: 144

--reklam--

Mırıldandığım Öyküler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

'Julio Cortazar', tanımak mutluluğuna eriştiğim en etkileyici insandı. Üstelik o yaşlı 1956 sonbaharının bitimine doğru, arasıra uğradığı, parmaklarını boyayan kocaman bir dolmakalemle önündeki okul defterine yazılar doldurmak üzere, Jean-Paul Sartre'dan yüz metre ötede, köşe masalarından birine kurulduğu, İngilizce adlı Paris kahvesinde onu ilk gördüğüm günden beri... İlk öyküler kitabı "Bestiario"yu okumuş, daha ikinci sayfasında, büyüyüp adam olduğum zaman böyle bir yazar olmak istediğimi anlamıştım. O belki de hiç istemeden herkesçe sevilmeyi başaran tek Arjantinliydi."

-Gabriel Garcia Marquez-

--reklam--

Mırıldandığım Öyküler Alıntıları - Sözleri

  • O mavi gözlerin gerisinde daha başka şeyler var, sözcüklerin, iniltilerin ve suskuların derinliklerinde başka bir ülke doğuyor, başka bir Alana soluk alıyor.
  • Eğer düşersen seni yeniden kaldırırım. Eğer kaldıramazsam yanına uzanırım.
  • Eğer düşersen seni yeniden kaldırırım, eğer kaldıramazsam yanına uzanırım..
  • Kendimce anlamaya çaba gösteriyorum inatla, keşfetmeye; dikizlemeden gözlüyorum onu; ikirciklenmeden izini sürüyorum; zedelenmiş, görkemli bir yontuya âşığım, bitmemiş bir metin, yaşamın penceresine geçmiş bir gök parçası yazıtı.
  • Burada bulunuşumuzun nedeni, öbür şeyden kaçmamız, öteki insanlardan.
  • Gülebilirdik tabii, ama gülmedik. Artık olmaz, nicedir peşinde koştuğumuz, bize son derece gerekli olan o yalnızlığa kavuştuktan sonra gülmüyoruz artık.
  • Anılarımız öylesine kan yüklü ki bazen bir sınır koymaya, selinde boğulmamak için kana bir kanal oynaya kalkışkığımızda suçluluk duyuyoruz.
  • İnsanlar havaidir,çabuk unutur ,çabuk benimser ya da yeninin ardından koşarlar ...
  • Kurduğum düş, zamanla, kentin pintiliğinde ve şimdiki zamanında sarpa sarmıştı, ama şimdi, neden sonra Alana, bundan böyle Alana ile ben. Kollarımda çırılçıplak tutsaydım, onu sevmenin, her şeye kesinlik kazandıracak bir aşkın yordamım bulacaktım, aramızda her şey söze dökülecekti ve aşkın bitimsiz gecesinden (nicelerini yaşamıştık) yaşamın ilk tam ağaracaktı.
  • Herkesin kendince bir hesabı var, diye düşündü Lucho, kendi görüşünü pek belli etmeden hepsiyle konuşmuş, düşüncelerini almıştı.
  • Her şeyin boşuna olduğunu kavrıyoruz, kaçışımız, yolculuk, baştan başlamak için elverişli bir sığmak bulma umudu (çünkü bizim yapımızda pişmanlığa yer yok, ne yaptıysak yaptık, öçlerden paçayı kurtarmışsak yine baştan başlayacağız).
  • “Neden tek işimiz beklemekken yalan söylüyoruz kendimize.”
  • Saatle ölçülemeyecek bir süre bekliyoruz…

--reklam--

Mırıldandığım Öyküler İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Evet ve ilk incelemem :d Cortazar'ı tanımam biraz tesadüfi bir şekilde oldu. Tanıdıktan sonra düşündüğüm ilk şey: "Bu adamı daha önce nasıl tanımamışım" Hayretlere düştüm sonra şöyle söyledim kendime : "Kuro law" zaten iki yıldır kitap okuyorsun tanımaman gayet normal. Daha sonra yazar hakkında araştırma yapınca yazar/Pablo-Neruda 'in yazar hakkındaki düşüncelerine denk geldim. "Cortazar okumamış insan bir kader kurbanıdır. Eserlerini okumamak korkunç sonuçları olan, sinsi ve ölümcül bir hastalıktır. Hayatında hiç şeftali tatmamış bir insanın durumu gibi kişi yavaş yavaş mutsuzlaşır, fark edilir şekilde solgun görünür. Bunların hiçbirinin başıma gelmesini istemem, ve bu nedenle büyük Julio Cortazar'ın bütün üretimini ve ahlaki oyunlarını yutarcasına okuyorum" Velhasıl-ı kelam direk yazar üslubuna ve kitaba geçersek eğer. Genel olarak Cortazar öykülerinde gerçeklik algısıyla bir alay söz konusudur. Mekan ve eşya ile alay eder, duyu organları asla beş değildir. Daha fazladır. Bazı öykülerinde karakterler cinsiyetsizdir. Fantastik öğelerin bulunmasına rağmen öykülerin hepsi de gerçekle ilişkisini kaybetmiyor ya da şöyle demek daha uygun olabilir öyküler oldukça gerçek ve aynı zamanda oldukça da absürd. Fazla uzatmadan son olarak Cortazar anlatılarak açıklanacak veya tanımlanacak bir yazar değil. Anlamak için okumak şart. (Murad)

Mırıldandığım Öyküler'in kitabın çevirmeni de olan Tomris Uyar tarafından yazılan sunuşunda Pablo Neruda'nın Cortazar hakkında söylediği şu sözü okuyoruz: "Cortazar'ın hiç bir yapıtını okumamış olmak, ömür boyu şeftali yememiş olmak gibi birşeydir." Şeftali mi bilmiyorum; ama 25-26 sene önce bu kitapla tanışmıştım Cortazar'la, ilk okuduğum kitabıydı, sunuştan önce kitaba konmuş 2 sayfalık ilk hikâyesiyle zaten ne kadar değişik bir yazar olduğunu hemen ortaya koyuyordu Cortazar; bunca sene geçmesine rağmen hem bu öyküsünü hem de "Glenda'ya Öyle Tutkunuz ki" adlı hikâyesini unutmadım... ama diğer hikâyeleri hatırlamakta neden zorlanıyorum diye düşündüğüm de olmuştur. Sebebini dün ve bugün kitabı okurken anladım: çünkü kitabın devamını okumamışım. Neden okumadığımı da anladım; çünkü bu dili, bu anlatımı o yaşıma göre kaldıramamışım ; zira Cortazar'ın dili aklıma Conrad'ı getirse de kesinlikle onunkini aşan bir maharet, hakiki bir dil ustalığı, bir cambazlık ve göz kamaştırıcı bir sihirle dolup taşıyor. Cortazar'ın okuması, anlaması zor; ama hakikaten çağlayarak akan bir edebiyat nehri gibi bütün o sesler, yankılar, gürültüler, fısıltalarla, haykırışlarla dolu dilinin tadına sırt dönülmemeli; bu maharetin, bu cambazlığın ve zihnimizi allak bullak eden bu kalemin sunduğu edebiyat tadından muhakkak tadılmalı, bu konuda asla ama asla geç kalınmamalı. Cortazar politik konuları en azından bu eserinde çok fazla dile getirmiyor-bir hikâye istisna burada- ve bizi daha çok arayan, arzulayan, suç işleyen, özleyen, anlamak isteyen ve bu anlamda istila eden, zorlayan, yok eden ruhlarla başbaşa bırakıyor; ama nasıl bir dil, nasıl bir üslûp ki sayfalarca aka aka, cümleleri mümkün olduğunca az sonlandırarak, bir tür bilinç akışı tekniği ile ama daha çok bilinç akışı tekniğine yazarın müdahalesini okurlara hissettirerek anlatıyor, anlatıyor, anlatıyor, anlatıyor. Bütün hikâyeleri tam anlamıyla anlayabildiğimi söyleyemem; ama normalde rahatça yarıda bırakılabilecek, sıkıcı bulunabilecek kitabın sadece dili ve üslûbu sebebiyle bırakılamayacağını düşünüyorum...anlamak için değilse de- zira çok da kolay değil her söz, her cümle- o şeftalinin tadını almak için okunmalı. Cortazar'ın bu kıvrak, kıpır kıpır, hakikaten bir çağlayan gibi akan, gürül gürül dilinin muhteşem doruk noktaları var; örneğin "Clone" adlı hikâye hakikaten inanılmaz, hikâyeyi takip eden hikâyede ise Clone'un nasıl yazıldığına dair bir hikâye okuyoruz ve şaşırmadan edemiyoruz. Cortazar bu ustalığını hikâyelerin tamamına yaymış Mırıldandığım Öyküler, yarım yamalak ama hatırası bir şekilde çeyrek yüzyıl zihnimde kalmış bu haliyle bana Cortazar'ın başyapıtı olan Seksek'i okumam için bir sebep olmuştu... Her ne kadar yazarın gerçek okurlar için sunduğu okuma düzenine göre yani bölümler arasında atlayıp seksek oynayarak değil, sıradan okurlar için yazarın belirttiği gibi ilk 52 bölümü okumuş olsam da edebiyat hatıralarımın en güzel yerlerinde duran bir başka eser...Mırıldandığım Öyküler'i dilin etkileyiciliğine kendimi kaptırmış şekilde okurken Seksek'in unutamadığım bir kısmını sık sık hatırladım bugün: La Sibylle ve Horacio'nun gece arkadaşlarıyla beraber caz plâkları dinledikleri bölümdeki muhteşem üslûp burada hikâyelerin tamamına yayılmış bulunuyor. Bu şeftali şöleni kaçmaz ! Bu yüzden herkese öneriyorum Mırıldandığım Öyküler'i. (CemCBG)

Cortázar'ın okuduğum üçüncü kitabı oldu. Hikâyeleri tek tek anlatmayacağım. Kitapta 10 öykü bulunuyor. En beğendiğim öyküler ise; Örümcekli Öykü Gazete Kesikleri Dönüş Yolu Tangosu Clone Graffiti ve Mırıldandığım Öyküler Yazarın üslubunu daha önce okuyupta sevdiğim için bu öykü kitabınıda okumak istedim. Kendine has anlatımı ile öykülerin akışını bambaşka bir boyuta taşıyor Cortázar. Öykülerin çoğu anlaşılması zor, kafa karıştırıcı olsa da yok ben anlamadım yarım bırakacağım diyemiyorsunuz. O akışta kayboluyorsunuz resmen. Bu tarz kitapları seviyorsanız eğer tavsiye edebilirim. Herkese keyifli okumalar dilerim. #kitapalıntıları : ... her ne kadar sayıca çoz azsak da, enikonu çok olduğumuza inanacaksın, güçler dengesindeki bozukluk, susmak için asla bir neden değildir, olmadı, olamaz da diyeceksin. "Biliyorum Noemí, Allah kahretsin. Ama hep böyle oluyor, tüm olanların başka bir yerde, başka bir zamanda geçtiğini düşünmeye zorlanıyoruz, biz orada değildik, olmayacağız da, oysa belki onlar..." Bıraktım öyleyse, uyusun varsın, öykü öyle gelişiyordu demek, mırıldandığım öykülerin en sevdiğim yanı bu her şeyin, her edimin ince ince betimlenmesi, gittikçe artan bir tadın çok ağır çekimi, bedene, sözcüklere, suskunluklara doğru usulca tırmanışı. (Sessiz Okur)

--reklam--

Mırıldandığım Öyküler PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Julio Cortazar - Mırıldandığım Öyküler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Mırıldandığım Öyküler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Julio Cortazar Kimdir?

1914’te Brüksel’de doğdu. Arjantin’de öğrenim gördükten sonra, öğretmenlik ve çevirmenlik yaptığı sıralar, Perón hükümetinin uygulamalarından duyduğu düş kırıklığıyla ülkesini terk ederek Paris’e yerleşti. 1981’de Fransız uyruğuna geçti, ama Arjantin yurttaşlığından da ayrılmadı. 1950’li yıllarda yayımlanan Hayvan Öyküleri, Oyunun Sonu ve Gizli Silahlar adlı öykü kitaplarını 1963’te yayımlanan Seksek adlı romanı izledi. Bugün yazarın başyapıtı sayılan Seksek, geleneksel romanın olay örgüsünü altüst eden, belirli bir sona bağlanmayan açık uçlu bir romandı. Cortázar’ın öteki önemli yapıtları arasında Manuel’in Kitabı ve Mırıldandığım Öyküler sayılabilir. Edgar Allan Poe’nun yapıtlarını İspanyolcaya kazandıran Cortázar, son yıllarında kendini insan hakları davasına adadı ve UNESCO’da çalıştı. 1984’te Paris’te öldü.

--reklam--

Julio Cortazar Kitapları - Eserleri

  • Seksek
  • Cinayeti Gördüm
  • Mırıldandığım Öyküler
  • Hayvan Hikayeleri
  • Ötekinin Rüyası
  • Ayak İzlerinde Adımlar
  • Oyunun Sonu
  • Andres Fava'nın Güncesi
  • Gözlemevi
  • Sınav
  • Buluşma
  • Lucas Diye Biri
  • Edebiyat Dersleri
  • Bir Sarı Çiçek
  • Takipçi
  • Kendime Anlattığım Hikayeler
  • 62 Maket Seti
  • Son Raunt
  • Kafa Ütüleyicinin Laklakıyatı
  • Güney Otoyolu
  • Borulardaki Ayı
  • Açıklayıcı Bilgiler El Kitabı

--reklam--

Julio Cortazar Alıntıları - Sözleri

  • "Bir öbeğin kıyısındaydı, sıradan bir sarı çiçek. Sigara yakmak için durmuştum, dalgın dalgın çiçeğe baktım. Sanki çiçek de bana bakıyordu, bilirsin ya, bu tür iletişimler ara sıra... Biliyorsun ne demek istediğimi, herkeste olur bu duygu, hani güzellik dedikleri şey. Hepsi buydu: çiçek güzeldi, çok güzel bir çiçekti. Ve ben lanetlemiştim." (Bir Sarı Çiçek)
  • İnsanlar o kadar cahil ve gözleri o kadar üzerimizde ki.. (Hayvan Hikayeleri)
  • Dédée neskafe hazırlayacağını söyledi. En azından neskafe olmasına sevindim. Neskafesi olan birinin henüz dibe vurmadığını biliyordum; hâlâ dayanacak gücü var demekti. (Takipçi)
  • Şiddete topyekün karşı olmak kolay bir şey ama sıklıkla hiç düşünülmeyen bir şey var o da bu şiddete nasıl gelindiği, onu tetikleyen sürecin nasıl başladığı. (Edebiyat Dersleri)
  • Birbirimizi aramaksızın yürüdük. Ama birbirimizi bulmak için yürüdüğümüzün farkındaydık. (Buluşma)
  • artık affın hiçbir değeri yok... İnsan hala biraz sevdiklerini affeder... (Ötekinin Rüyası)
  • Ne yazık ki kısa bir süre sonra üçünden biri geleneksel davranacak, söylenmesi gereken şeyi söyleyecek, o yapay salaklığa saplanacak, terk edecek veya dönecek veya bir hata yapacak veya ağlayacak veya kendini öldürecek veya kendini feda edecek veya kendini idare edecek veya başka birine âşık olacak veya ona Guggenheim bursu verecekler, o büyük rutinin kıvrımlarından herhangi biri... (62 Maket Seti)
  • Her eleştiri, tat olarak ısırmanın ve çiğnemenin lezzeti olarak başlamış bir şeyin hüzünlü sonudur. (Takipçi)
  • .. öykü yazmaktan başka çarem kalmadığında .... Adolfo Bioy Casares olmak isterdim. (Kendime Anlattığım Hikayeler)
  • İnsani varlıklar olarak temel görevimizin analiz etmek, yeri geldiğinde eleştirmek ve gerçekten gerekliyse yıkmak olan şeyleri hangi noktaya kadar kabullendiğimizi fark etmek için, işlemekte olan bir toplumu (bu kötü olduğu anlamına gelmiyor) biraz gözlemlemek yeterlidir. (Edebiyat Dersleri)
  • “Söylenmesi gereken sözün gerisi hep bir buluttur.” (Cinayeti Gördüm)
  • Başta Arjantin olmak üzere İspanyolca konuşulan bazı ülkelerde, gündelik dilde kullanılan ağabey, dostum, bilader, kardeşim anlamlarına gelebilecek hitap sözcüğü. Zaman içinde Arjantinlilerle özdeşleştirilen ifade, Küba devrimi sırasında birlikte mücadele ettiği arkadaşları tarafından Ernesto Guevara’ya verilmiş ve sonrasında kendisi Che olarak anılmıştır. (Buluşma)
  • Plan yapmak biraz da yazgıya karşı çıkmaktır. (Sınav)
  • Tanrım, ne işkenceydi o, demek istediğim, kızın yüzüne bakamıyorsun, o da seninle alay ediyor (Cinayeti Gördüm)
  • “Benden bir şey isteyecekseniz tatlılıkla isteyin.” (Cinayeti Gördüm)
  • O mavi gözlerin gerisinde daha başka şeyler var, sözcüklerin, iniltilerin ve suskuların derinliklerinde başka bir ülke doğuyor, başka bir Alana soluk alıyor. (Mırıldandığım Öyküler)
  • Ne var ki onunla konuşmakta gitgide daha güçlük çeker oldum, çünkü hep...ağlayacak gibiydi (Cinayeti Gördüm)
  • Bu benim için baş döndürücü bir uçurum gibidir gölge öğüten değirmen bir iyiliğin katlanılmaz taşkınlığı beni içine tıkabileceğiniz ve sizlere huzur içinde dönüp bakabileceğim de tek bir ıssız ada kaldı nede adı çıkmış bir Koruluk ey ahalili dikenli yerküre sorarım sana tek boynuzlu at olmak suç mu? (Kafa Ütüleyicinin Laklakıyatı)
  • Müziğimi çalıyorum ve kendi Tanrımı yaratıyorum. (Takipçi)
  • Günün birinde burada ölecektik. Bilmediğimiz uzak akrabalar mirasımıza konacak (Cinayeti Gördüm)