Kitap Künyesi

Yazar: Selçuk Baran

Derleyen: Nursel Duruel

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750833762

Sayfa Sayısı: 128

--reklam--

Öğle Saatleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Korka korka iniyordu merdivenleri... Kimselerin kendisini görmemesi için dua ederek bir yandan da. Az sonra Salim beyin yanında olacaktı. Bunu düşünmek güzel, çok güzel bir şeydi elbette, ama şimdilik şu iki dakikayı kimselere görünmeden atlatmak zorundaydı. Her zamankinden daha çok kısmıştı omuzlarını; omuzlarının arasına gizlemeye çalıştığı boynunun uzunluğu bile belli olmuyordu. Görünmekten korkuyordu ya, bir gölge gibiydi aslında; zayıf, solgun, gösterişsiz... İstese bile kimselerin gözüne çarpmazdı: Etekliğinin grisi, kazağının mavisi en solgunundan, en görünmezinden seçilmişti. Yüzünün aslında güzel olduğunu bilen Salim beyle annesiydi tek. Onların bu güzelliği fark ettiklerini de Nuriye bilmezdi. 

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Öğle Saatleri Alıntıları - Sözleri

  • “Keşke sen de kitap okusan... Okumayı sevsen... Böyle yanımda sıkılıp durduğunu görünce üzülüyorum.”
  • Oysa bahardayız. Hangi yaşımızın baharı olursa olsun, çiçekleri sevmek gerek.
  • Yoksulluk çocukları zamanından önce olgunlaştırır...
  • “Hem insanın bir yerde denenmemiş bir umudu olmalı bence... Saklı kalmalı…”
  • Kırılan bir şey, der, onarıldı mı eskisinin yerini hiçbir zaman tutmaz. En iyisi atmalı onu..
  • bilir misiniz, kitaplara çok saygım vardır benim. Kitapçı vitrinlerini seyretmeğe bayılırım. Ne düzenli dururlar raflarda...
  • “Keşke sen de kitap okusan... Okumayı sevsen... Böyle yanımda sıkılıp durduğunu görünce üzülüyorum.”
  • "Yoksulluk çocukları zamanından önce olgunlaştırır..."
  • Biten, tükenen ne? Gençliğim mi?
  • "Ama bu korkunç pahalılık! Birden ancak geçinecek duruma düşüverdik."

--reklam--

Öğle Saatleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Şahane bir öykü seçkisi. Selçuk Baran'ın öykülerindeki karakterler hem bambaşka hem de bir o kadar bizden. Tanıdık meseleler, bizi bize anlatan etkileyici öyküler. Çok sevdim. Sarmaşıklar, Krizantemler, Rose Bonbon, Tortu, Öğle Saatleri... ve diğerleri. Öykü sevenler ve okuma grupları bu kitabı es geçmesin derim. (Melisa Parlak)

Dikkat spoiler içerir! Nursel Duruel'in hazırladığı seçmeli kitap olan Öğle Saatleri, Selçuk Baran'ın görüşlerini bize aktarıyor. "Her çağın kendine özgü ruhunun, iyi ve kötü yanlarıyla, insanlar üzerinde belirleyici bir etkisi olduğunu düşünen, buna karşın kişinin "kendisi" olmasının, "birey" önemini vurgulayan bir yazardır Selçuk Baran." 11 öyküden oluşan bu kitabın ilk öyküsü Kent Kırgınıdır. Hikayenin konusu kent kırgını olan öykümüzün kahramanı, bir tane tabak kırınca eski günlerini hatırlamaya başlar. Tabağı kırınca tabaktaki motif olan çicek yaban gülünü görünce aklına gelmiştir. Geçmişte oturduğu evin karşısındaki boş arsaya her öğleden sonra gelen Nedime(kendi koymuş adını) ve bebeği, o arsada Nedime çiçekli porselen parçacıkları, renkli cam kırıklarıydı. Öykü kahramanımız Nedime bulsun diye cam kırıkları toplayıp arsanın içinde saklar o bulunca yüzünde oluşan ifadeyi izlerdi. Bir gün Kent Kırgını, bütün camları arsaya koyar ve o bulunca yüzündeki ifadeyi merak etmeye başlamışıt. Fakat Nedime ilk bulduğunda sevinçten şoka girmiş sonra ise Kent Kırgını'nın izlediği yöne bakar ve oradan uzaklaşır. Kahramanımız bu yaptığı hareketten pişman olur. Nedime'yi babası götürdüğü için onu bir daha görmez ve evinden de inşaatlar başlayınca taşınır ve oraya bir daha uğramaz. Kitabın ikinci öyküsü Hazirandır. Nuri ve Sevim karı kocadırlar. Nuri'nin şikayetlerine dayanamayan Sevim, onunla tartışır. Fakat Nuri'nin derdi kışın ısınmaktır. Aslında hayattan memmun olmayan Sevimdir. Evinden sıkılır, taşınmak ister geniş evden bir anda kendilerine dar evde ama manzarası olan bir eve taşınırlar. Fakat paraları kalmayınca Nuri eşyalarını satmaya başlar çünkü Sevim'in eşyaları önemlidir. Fakat fark etmedikleri şey hayatın güzelliğidir. Nuri bunu fark edince Sevim'e göstermek ister fakat karısı bir şeylerle uğraşmaktadır. Kitabın 3. öyküsü ise Bahçededir. Ekrem çok ağır hastadır. Ve günlük yaşamından çok uzaklaşmıştır. Evden nefret ediyor sadece bahçede kendini rahat hissediyordur. Bir gün yan komşuları olan Zuhal onun yanına gelir ve onunla konuşmaya başlar. Ona kitaptan kesitler okur. Ekrem artık onun ders saatlerini öğrenmiş onu beklemeye başlamıştır. Kış yaklaşınca onların evine gelmeye başlamıştır Zuhal. Yağmurun yağdığı bir gün Ekrem kötüleşti ve Zuhal onlara gitti. Onunla konuştu fakat Ekrem artık sevincinin karşı konulmasını istemedi ve Zuhal gittikten sonra o akşam hayatını kaybetti. Yağmurlar tüm akşam boyunca sürdü. Zuhal yatağında uyanıp durdu. Fakat Zuhal komşusunun öldüğünü bilmedi. Kitabın dördüncü öyküsü Sarmaşıklardır. Bu öyküdeki karaktere göre sarmaşıklar ekildiğinde büyür ve göklere çıkar. Sarmaşıklar beton binalardan kurtarır kenti. Belkide kendisinin gül yetiştirmesi dogayı sevmesindendir. Ya da o çocuğun gülünü kabul etmeyecekti. Çünkü sarmaşıklar bir kere ekildi mi koparılamaz. Kitabın 5. öyküsü ise Tortudur. Kentin dışında karısı ile küçük bir restorant işleten garsonun bir ara kentte yaşadığı ama kentin zorluklarına katlanamadığını zengin müşterisine anlatır. Fakat bu yaşamdan da üzüntüleri vardır. Tortuları... Karısının eskiden başkasını sevdiğini ve o sevdiğini unutamadığını onun tortusu kendisinin tortusu.. Savaşmayı sevmez ona göre değildir. Bu hayat hüzünlüdür ama onun hayatıdır. Kitabın 6. öyküsü Öğle Saatleridir. Nuriye, çalıştığı yerde öğlen yemeklerini Salim Beyle yemektedir. Fakat Salim Bey'in yanına giderken onu kimsenin görmesini istemez. Dışarıda yemek yiyecek parası yoktur. Zaten maaşı annesiyle kendisine ancak yetmektedir. Salim Bey yaşlıdır ve Nuriye'yi güzel bulmaktadır. Galiba Nuriye'yi annesi ve onun dışında kimse güzel bulmamaktadır. Birbirleriyle yemeklerini paylaşarak öğlen yemeklerini yerler. Bir gün Nuriye, Salim Bey'e parka öğlen yemeklerini yemek için teklifte bulunur ve sosisleri kendisi alacağını söyler. Yemek yedikten sonra Nuriye Salim Beye ev sahibinin kirasını arttırdığını ve evlenmek zorunda kaldığını söyleyerek içini döktü. Salim Bey ise üzüntüsünü belli etmeden sokak kedisiyle uğraşmaya başladı. Kitabın 7. öyküsü ise Rose Bonbondur. Öykünün karakteri olan avukat, her şeyden bunalmış ve çalıştığı yerdeki odasından çıkar ve bir anda kendini gelmeyeceği bir meyhanede bulur. Bu meyhanede oturan kadının dudaklarındaki kırmızı ruja kafası takılır. Onu anılarına götüren bu ruj, İstanbul'da üniversitede okurken ilçedeki arkadaşı olan Osman, İstanbul'a gezmeye gelmiştir. Fakat Osman, ağanın oğludur ve yanında iki fedaisiyle gelir. İstanbul'u gezerken Osman durgundur. Bir eksiklik olduğunu düşünür. Oyun izlemeye giderler. Herkes gülerken Osman oyunu izlemesine rağmen durgundur. 3 ay sonra tekrardan İstanbul'a gelmeye karar veren Osman yanında bir kızla gelir. Kızın adının Lili olduğunu söyler. Bu kızın, taşradaki kızlardan tek farkı kan kırmızısı rujudur. Ruj onun yüzünün duruşunu bile değiştirmiştir. Bu rujdan dolayı Osman'ın sonraki kelimesi Rose Bonbondur. Fakat bu ruj Rose Bonbon renginde değildir. Bunu oyundan duyduğunu anlamıştır kahramanımız. Osman, Lili'ye kıyafetler aldı.Akşam yemek yediler. Sonra Osman kıza bir miktar para vererek orayı terk etti. Çünkü Lili'nin onun başına dert açacağını düşünüyordu. Kahramanımız ise Lili'ye tutulmuştur fakat onunla birlikte olabilecek maddi durumu yoktur. Öğrencidir, ailesi onu okutuyordur. Lili'nin o Rose Bonbon olmayan kırmızı dudaklarından etkilenmiştir. Ona parayı vererek oradan çekip gitmiştir ve o meyhanedeki kız ona Lili'yi hatırlatmıştır. Lili dedi ama onu o dışında herkes duydu. Kitabın 8. öyküsü Krizantemlerdir. Avrupa'yı gezen bir genç kız uçakta bilet bulamayınca bir otele yerleşir. Hiç bilmediği bir dil ve az parasıyla kaldığı otel ona hiç yakışmıyordu. Acıkır ve dışarı çıkmaya karar verir. Her kadının yanında bir erkek vardır. Bu Avrupa gezisinde hiç bir olay yaşamamış iyi eğitimli bir kızdır. Bir çiçekçinin önünde durur. Açık olsa kendine krizantemler alacaktı. Belki de gezisinde bir anı olacaktı. Birden kapı açıldı ve şapkalı bir erkek ona krizantemlerden verdi. O sevinçle çicekleri aldı ve sokaklarda dolaşmaya başladı. Yemek yemek için bir büfeye gitti ve siparişini söylerken birden o erkeği gördü ona güzel bir yemek ısmarladı ve artık onun da yanında bir erkek vardı. Oteldeki odaya birlikte gittiler ve onun kendi odasını görmesinden dolayı utandı. Erkek kapıyı kitledi ve genç kız nereden çıkacaksın dediğinde oradan cevabını aldı. Erkek, çiçekleri vazoya koydu ve kızın yanına uzandı. Kitabın 9. öyküsü Ağdır. Güler Ankara'daki ailesinden,yaşamından,korkularından kaçmış bir ingiliz öğretmenidir. Kendini hiç bilmediği bir kasabada Nezahat hanım ve Hulusi beyin evlerinde kiracı olur. Fakat korkuları da onunla gelmiştir. Evdekilerle kaçan kovalanan ilişkisi yaşamaktadır. Bir gün bir anda onları iterek dışarı çıktı. Ve trende tanıştığı Motorcu Refik'le karşılaştı. Ona da demişti zaten karşılaşırız diye Güler'e göre burası Semarkantti. Kitabın 10. öyküsü Firavun Mezarıdır. Öykünün kahramanı yeni tanıştığı genç kızla sanki daha önceden tanışmış gibi hisseder. Genç kız onu, okuduğu üniversiteye davet eder. Ama o kendisinin de mezun olduğu üniversiteye gitmek istemese de onu kıramaz ve gider. Üniversiteyi gezdiğinde onun eski üniversitesine benzerlik olmadığında görür ve rahatlar. Genç kızın onu koridorda beklerken görür ve yanına gider. Genç kız onu okulu gezdirir ve terasta birlikte sandvinç yerler. Genç kız ona arkadaşlarıyla rektörlüğün orada bir mezarlık olduğunu düşündüklerini ve onu araştırıp bulamadıklarından bahseder. Ona bu düşüncelerin garip olduğunu söylemekten vazgeçer ve onu dinlemeye karar verir. Haftaya okulda buluşmak için randevulaşırlar. Haftaya, kahramanımız okula gittiğinde kimse yoktur. Okulda tadilat vardır ve herkes tatildedir. Onu aramaya her yere bakar hatta mezarlığı bile aramaya karar verir. Sonra yorulur ve yanında getirdiği sandvinçlerin birisini yer ve diğer kalanını arkadaşına bırakır. O da mezarlığı ararken açıkabilir. Anlar ki onunla bir daha buluşamayacaktır. Kitabın 11. öyküsü Porselen Bebektir. Hikaye bir çocuğun ablasına eski evimizi bir daha anlat demesiyle başlar. Fakat o eski evleri dediği bir tablodur. O kadar beğenmiş ki o tabloyu fakat tablo kırılmış ve annesi onu çöpe atmış. Kırılmıştır ve eskisi gibi olmayacağını söylemiştir annesi. O da tablo atılınca çok üzülmüştür. Bir gün eve babasının arkadaşı ona tablo hediye etmiştir. Yabancı bir ülkenin olduğu belli olan bir şato etrafında orman ve akarsuyun olduğu bu tabloyu annesi, babaannesi ve ablası beğenmemiş ama o o tabloya bakmaktan kendini alamamıştır. Bir gün ailesine yurt dışına çıkacağını söyler ve planlar yapmaya başlar. Güneşli bir günde bisikletiyle çıkacaktır. Çünkü parası yoktur. Ve güneşli gün geldiğinde çantasını hazırlar çıkar yolla. Apartmanlardan bozkırlara oradan ormanlara doğru gider. Yorulur ve bir ağacın altında oturur yemeğini yer ve armut ağacından armut alacakken birfrn bir kaç erkek onu alırlar ve hiç dilini bilmediği bir yere giderler bir yerde kalır. Manzarası tipki tablodaki olan bu yerde uyur. Orada ona kahvaltı hazırlayan porselen bebek gibi gülen bir kız vardır. Ona "teşekkür ederim porselen bebek" diyip onu gülümsetir. Demek ki orada porselen kelimesi kullanılıyordur. Dünkü adamlar onu alıp meydana götürür. Onun anlattığı hikaye sonucu gülen biri yere düşer ve sonra bütün herkes onu öper. Eve gittiğinde bu geziyi ailesine anlatmama kararı alır. Birisini güldürmekten öldürmüştür ve istediği yere gidememiştir. Tam oradan ayrılırken porselen bebek gibi gülen kız ona tıpkı onun gibi olan bir porselen bebek verir. Evde ona saklaya saklaya bakarken ablası onu yakalar ve bunu nereden aldığını sorar. O da hediye der ama ablası ona inanmamamıştır ve babasına söyler babası da "armağandır istediği zaman anlatır"der. O anda babasının elini tutmak istemiştir. (fulden ufacık)

Türk Kadın Öykücüleri: Selçuk Baran Öğle Saatleri Bu kitabı oğluma öyküyü okumayı sevsin diye aldım. Doğan Kardeş Serisi şiir, öykü, deneme, romanlardan parçalar ile taze okuru yazar ile tanıştırıp leziz edebiyat tadını almasını sağlıyor. Edebiyat haz işi önce. Çünkü zevk almıyorsak, tutkumuz yoksa tıkanır kalır. Selçuk Baran dilini merak ettiğim ama zorlayıcı diye düşündüğümden çekindiğim bir yazardı. Tamamen önyargılı bir tutummuş. Onun evrenini tanıdığımda hemen ısındım. Öncelikle karakterleri her sınıftan ve onları anlatım, gerekli noktaları mercek altına almakta çok başarılı. Çiçekleri anlatıyor. Ona has bir durummuş. Önsözde okudum ama öykülerde de anlaşılıyor, belirgin bir duruşu var. " Haziran" öyküsünde intihar ile çiçek bağdaştırmış, estetik bir anlatım ortaya çıkmış. Öykülerini çok sevdim. Ödüllü, üretken olduğu halde halk tarafından istediği rağbeti görmediğinden üzülürmüş. Buna ben de anlam veremedim. Çünkü dili yormuyor. Anlaşılır bir şekilde yoğun yazıyor. Akıcı okunan, hüzünlü olsa d keyif veren öyküler yazmış. (Arzu Demirel)

--reklam--

Öğle Saatleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Selçuk Baran - Öğle Saatleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Öğle Saatleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Selçuk Baran Kimdir?

1933’te Ankara’da doğdu. ortaöğrenimini ankara kız lisesi’nde, yükseköğrenimini ankara üniversitesi hukuk fakültesi’nde tamamladı. bir süre aynı fakültenin banka ve ticaret hukuku araştırma enstitüsü’nde çalıştı.

ilk öyküsü 1968 yılında yeditepe dergisinde yayımlandı (çocuğun biri). 1972’de yayımlanan ve yirmi bir öyküden oluşan ilk kitabı haziran’la türk dil kurumu 1973 öykü ödülü’nü kazandı. ilk romanı bir solgun adam’a milliyet yayınları 1974 roman yarışması’nda beşincilik verildi. baran’ın bu romanı 1975 yılında basıldı. bunu bir öykü kitabı izledi: anaların hakkı. yazar, 1977’de yayımlanan bu kitabıyla 1978 sait faik hikâye armağanı’nı adnan özyalçıner’le paylaştı. bozkır çiçekleri adlı romanı milliyet yayınları 1979 roman yarışması’nda mansiyon aldı. kitap 1987’de basıldı. 1983’te yine bir öykü kitabı yayımlandı baran’ın: kış yolculuğu. bunu tortu (1984), yelkovan kuşu (1989) ve arjantin tangoları (1992) adlı yapıtları izledi. baran’ın ayrıca porselen bebek (1996) adlı bir çocuk kitabıyla , roald dahl’dan çevirdiği çarli’nin büyük cam asansörü (1991) adlı çocuk romanı ve devlet tiyatrosu’nca sahnelenmiş olan türkân hanım oyunuyla radyo oyunları var.

selçuk baran 1980’lerde ankara’dan istanbul’a taşındı. bu arada yayımlanan öykü kitapları dışında radyo oyunları yazdı. bunlar trt istanbul radyosu’nda yayınlandı. 1993’te yeniden ankara’ya dönen yazar, bu tarihten sonra edebiyat alanında ürün vermedi. yıllar önce çalıştığı hukuk fakültesi banka ve ticaret hukuku araştırma enstitüsü’nde yayın sekreteri ve yayın müdürü olarak yaşamının sonuna kadar çalıştı. selçuk baran 4 kasım 1999’da ankara’da öldü. yıllar önce yazdığı güz gelmeden adlı son romanı ölümünden sonra yayımlandı.

--reklam--

Selçuk Baran Kitapları - Eserleri

  • Tortu
  • Bir Solgun Adam
  • Bozkır Çiçekleri
  • Haziran
  • Kış Yolculuğu
  • Anaların Hakkı
  • Güz Gelmeden
  • Yelkovan Yokuşu
  • Öğle Saatleri
  • Türkan Hanım’ın Ölümü
  • Arjantin Tangoları
  • Porselen Bebek
  • Ceviz Ağacına Kar Yağdı

--reklam--

Selçuk Baran Alıntıları - Sözleri

  • Çıkıp dolaşsam sokaklarda... Öylece, yağmura falan aldırmadan... (Bir Solgun Adam)
  • "Günler hep gebedir, iyiye de kötüye de... (Güz Gelmeden)
  • … Bütün bunlar boş... En iyisi yeni bir kitaba başlamak. (Bir Solgun Adam)
  • Herkes bir şeyler istiyordu. Daha çok oda, daha çok kitap, daha iyi dinlenmek, daha temiz gömlek... Bir gün bende birşey istesem, dedim. Bu, yaşamımın neresine geldiğimi kendi kendime sorduğum gündü. (Ceviz Ağacına Kar Yağdı)
  • ...hepimizin, aylıklı, ücretli köleler gibi çalıştırıldığımızı biliyorum. Sırtımızı sıvazlıyorlar, sonra insanlığımızı elimizden alıyorlar. (Tortu)
  • Artık acı çeken kadın görmek istemiyorum. (Arjantin Tangoları)
  • Alışkanlıklar, beraberlikler sıkıcı gibi gelir kimi zaman. Tekrarlar bıktırır adamı. Ama çaresizsen eğer... O zaman sevmeye bakmalı. Elindekine sımsıkı sarılmalı. (Anaların Hakkı)
  • Bir masal vardı, adam gölgesini yitirmişti... Ben neyimi yitirdim, bilemiyorum. (Bir Solgun Adam)
  • Gelecek yalnızca bir bahaneydi; bugünden kaçmak için bahane. (Yelkovan Yokuşu)
  • "Ama bu korkunç pahalılık! Birden ancak geçinecek duruma düşüverdik." (Öğle Saatleri)
  • Senin sevdiğin şarkıları seviyorum. Benim sevdiğim şiirleri biliyorsun. Geleceğin önünde el eleyiz. (Ceviz Ağacına Kar Yağdı)
  • "Kaçmak iyi gelir diye düşünülür kimi zaman. Ama kimse hiçbir yere kaçamaz," (Kış Yolculuğu)
  • Çok hesaplı yaşayanlar, tatsız tuzsuz insanlardır. (Bozkır Çiçekleri)
  • Bir süredir kendi hayatımın dizginlerini elimde tuttuğuma inanıyordum. Şimdi ise sürükleniyorum. Paramparça oldum. Toparlanabileceğimi hiç sanmıyorum. (Türkan Hanım’ın Ölümü)
  • "Sizler kendinize önem vermediğinizi sanıyorsunuz. Sizler, yani –diyelim– otuz beş yaşın altında olanlar... Oysa toplumu, hatta toptan insan yapısını değiştirecek kesin çareleri bulduğunuzu sanacak kadar gururlu ve kendinizi beğenmişsiniz!” (Türkan Hanım’ın Ölümü)
  • Kırılan bir şey, der, onarıldı mı eskisinin yerini hiçbir zaman tutmaz. En iyisi atmalı onu. Hiç değilse gözümüz görmez. Gözümüz görmeyince de unutur, gideriz. (Porselen Bebek)
  • İnsan nasıl olsa günün birinde büyüyüveriyor. Ama büyümek bir işe yarıyor mu? İşte bunu daha öğrenemedim. (Porselen Bebek)
  • Sobanın üzerinde demlenen çaylar... (Anaların Hakkı)
  • ... bir zambak koskoca bir müdürü korkutabilir pekâlâ. Bir zambakla banka soyulabilir. İhtilal bile yapılır. Bütün iş edada. Bilmem anlatabildim mi? Çünkü çiçek de bir silahtır aslında. (Haziran)
  • Benim için her kadın keşfedilecek bir dünyadır. Önüne ne kadar zorluk çıkarsa keşfedeceklerin de o kadar zengin olur. (Türkan Hanım’ın Ölümü)