Kitap Künyesi
Yazar: Julia Quinn
Çevirmen: Banu Belgi
Editör: Aslı Güçlü
Orijinal Adı: It's In His Kiss
Yayın Evi: Epsilon Yayınevi
İSBN: 9789944826044
Sayfa Sayısı: 336
--reklam--
Öpüşünde Saklı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Gareth St. Clair ciddi bir çıkmazdadır. Ondan nefret eden babası St. Clair mülkünü ve mirasını mahvetme yolunda ilerlemektedir. Gareth'ın elindeki tek şey geçmişin sır perdesini kaldırabilecek ve geleceğin anahtarı olan eski bir aile günlüğüdür. Sorun şudur ki günlük İtalyanca kaleme alınmıştır ve genç adam bu dilde tek bir kelime dahi bilmemektedir.
Sosyete bir konuda hemfikirdir: Hyacinth Bridgerton kimselere benzememektedir. İnanılmaz derecede zeki ve açıksözlüdür. Fakat ona dair bir şey - çekici ve eziyet verici - Garet''ı nedense etkisi altına alır.
Her yıl düzenlenen Smythe-Smith Müzikali'nde ikilinin yolları kesişir. Hyacinth İtalyancası mükemmel olmasa da ona günlüğü çevirmeyi teklif eder. Fakat gizemli satırları incelerken peşine düştükleri tüm soruların cevabını birbirlerinde bulurlar. Artık hiçbir şey kusursuz tek bir öpücük kadar saf değildir
"Günümüzün Jane Austen'ı."
Jill Barnett
"Tam anlamıyla kusursuz bir hikâyeci."
Publishers Weekly
--reklam--
Öpüşünde Saklı Alıntıları - Sözleri
- Sorun her şeydi.
- İçinde fırtınalar kopuyordu.
- İnsanların beyinlerinin aynı şekilde çalışmadığını biliyordu.
- Kelimeler onu terk etmişti.
- Sen içimdeki iyiliği ortaya çıkarıyorsun.
- "Lütfen bu anı bozmayın. O kadar nadir yaşanıyor ki."
- Yıllar süren boşluklar vardı.
- Karakterinin en temel özelliğini bile anlayamamışken onu tanımış olduğunu iddia edebilir miydi?
- Yalnız olmanın ne demek olduğunu bilir misin ?
- Seninle gülmek istiyorum.
- Bazen insanın bazı şeyleri açıklayamasa da kalbinin derinliklerinde bildiğini fark etti.
- Lütfen bu anı bozmayın. O kadar nadir yaşanıyor ki.
- Kelimeleri canını yakmıştı.
- Hayatta, insanın geride bırakmak için her şeyi yapabileceği anlar mutlaka olurdu.
- Seni rahatsız edecek bir şey olduğunda onunla nasıl başa çıkacağını bilemiyorsun. Ve kaçıyorsun. Ya da savaşmaya değmeyeceğine karar veriyorsun.
--reklam--
Öpüşünde Saklı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Hyacinth, Bridgerton kardeşler arasında en az ilgimi çeken kişiydi ve kendisinin kitabından da aman aman bir beklentim yoktu. Fakat bu kadar kötü bir hikâyesi olacağını ve bana bu denli büyük bir ızdırap çektireceğini de inanın düşünmemiştim. (Devamı spoiler içerir.) Kitabın başları çok sıkıcıydı. Julia Quinn genellikle eğlenceli başlangıçlar yapar ve kitabı batıracaksa da ilerleyen sayfalarda batırır ama bu kitabın başları hiç eğlenceli değildi. Bana göre de bunun sebebi, Hyacinth ve Gareth'in çok zorlama tipler olması ve muhabbetlerin çok anlamsız ilerlemesiydi. Mesela bu ikisi çok normal bir konu hakkında konuşuyorlardı, o ara Gareth içinden, Hyacinth gerçekten çok zeki bir kadın, diyordu. Ne alaka ya? Dümdüz bir muhabbetin içindesiniz. Nereden anladın, Hyacinth'in çok zeki olduğunu? Sonra Gareth çok normal bir şey diyordu. Hyacinth cevap veremiyor ve dilim tutuldu, ne diyeceğimi bilemedim falan diyordu. Zannedersiniz ki Gareth çok ilginç bir şey söyledi, Hyacinth'in de o yüzden dili tutuldu. Ama öyle bir şey yoktu ki. Adam çok normal bir şey söylüyordu. Niye bilmiyorum, bu ikilinin muhabbetleri anlamsız bir şekilde hep böyle ilerledi ve kitap boyunca da birbirlerine verdikleri cevapları (bana çok normal gelen cevaplardı bunlar) büyütüp durdular. Sonra bir de mücevher olayı vardı. Ben mi çok gerçekçiyim, karakterler mi fazla pervasız bilmiyorum ama Hyacinth'in tutup da Gareth ile birlikte gizlice bir eve girmesinin mantıklı hiçbir yanını göremedim. Zira yan yana görülseler evlenmeye mecbur kalacaklardı. Hyacinth, evlenmek istemediğini durmadan dile getiren, iki lafından birinde laf sokan; zerre tanımadığı ve hoşlamadığı Gareth ile evlenme riskini yok sayıp da niye adamın evine gitti? Çok meraklıymış da, mücevherleri bulmak için yardım etmese olmazmış da! Şaka mı, bu? Bir insan hayatına ve geleceğine bu kadar mı değer vermez? Tabii bu mücevher olayı daha buzdağının görünen kısmıydı. İlerleyen sayfalarda Gareth, babasına olan inadı yüzünden, daha aralarında hiçbir şey yokken (ne birbirlerinden hoşlanıyorlardı ne de birbirlerine fiziksel bir çekim hissediyolardı) gidip Hyacinth'i öpüyordu. Bu öpücük, bu kadar saçma ve alakasız bir anda gelince Hyacinth'in, niye beni öptün, diye sormasını bekledim hâliyle. Peki, Hyacinth ne yaptı dersiniz? Hiçbir şey sormadı, bu konuyu sorgulamadı, bu adam ne diye beni öptü, demedi. Hyacinth'in tek düşündüğü, iyi öpüşüp öpüşemediğiydi. Gareth'in babasına inat Hyacinth'i öpmesi mi, Hyacinth'in bunu sorgulamaması mı daha saçmaydı inanın ben de bilmiyorum. Fakat ne yazık ki Gareth'in, babasına inat olsun diye yaptıkları bu kadarla sınırlı kalmadı. Asla evlenmem diye ortalıkta gezen Gareth, bir anda, hazır Hyacinth boştayken ve sırrımı kimse bilmiyorken evlensem mi diye düşünmeye başlıyor, babasının da bu evliliğe çok kızacağına kanaat getirince de gidip Hyacinth'e evlilik teklifi ediyordu. Hyacinth de yine bu durumun saçmalığını hiç sorgulamadan, hemen teklifi kabul ediyordu. Tabii sözde çok zeki biri olduğu için de teklifi kabul ettikten sonra, bakın tekrarlıyorum 'teklifi kabul ettikten sonra' niye böyle bir teklifte bulundun, diye soruyordu ama cevap alamıyordu. Cevap alıp almamayı da hiç umursamıyordu. Allah'ım, sen bana sabır ver. Ya, siz ne yaşadınız da bu adam sana evlenme teklifi ediyor! Siz ne yaşadınız da sen, bu adamın teklifini kabul ediyorsun! Sinir krizine soktunuz beni ya! Daha sonra Gareth, evlilik için onay almaya, Anthony'nin yanına gidiyordu. (İkisi de birbirinden rezil olan bu ikiliyi yan yana görmek neresinden bakarsak bakalım tiksinçti.) Gareth'in, Hyacinth ile evlenmek istediğini öğrenen Anthony de çok seviniyordu. Neden? Kardeşinden kurtulduğu için. (Yıllar geçse de ayılığından bir şey kaybetmeyen Anthony ve onu her okuduğunda daha da nefret eden ben...) Gerçi sonra iyi abi moduna girip, Gareth'e göz dağı falan veriyordu ama o kısımlar bana hiç inandırıcı gelmedi tabii. İşin komiği, Anthony'nin, kardeşimin doğru adamla evlenmesini istiyorum, demesi ve doğru adamın Gareth olduğuna inanmasıydı. (Çok tebrik ediyorum, Anthony. Gerçekten en doğru adamı buldun. Hani tüm İngiltere'yi gezsen, kardeşinle evlenmesi için bundan daha kötü bir adam bulamazdın.) Daha bu bölümleri okurken berbat biri olduğuna karar verdiğim Gareth, daha da berbatlaşabilirim diyerek, bir plan yapıyordu. Planı da şuydu: Hyacinth'in tecrübesizliğinden faydalanıp onu baştan çıkarak ve düğünden önce onunla beraber olacaktı. Böylece Hyacinth istese de Gareth ile evlenmekten vazgeçemeyecekti. Ve bu planı uyguluyordu da. Ama sırrının ne olduğunu evlenmeden önce Hyacinth'e söylüyordu. Niye? Hyacinth'i kandırıp, böyle bir evliliğe zorlayamayacağı için. Kızı baştan çıkarıp, onunla birlikte olup, evliliği garanti altına alırken kandırmış olmuyordu ama sırrını söylemezse kandırmış oluyordu kendince. Ne desem bilemiyorum. O kadar mide bulandırıcı bir adamsın ki Gareth, sana uygun bir sıfat bile bulamıyorum. Bu kısımlardan sonra kitabı zaten sevmezdim ama en azından Hyacinth, Gareth'in kendisini kandırdığını ve sırf onunla evlenmeyece mecbur kalsın diye bilerek kendisini baştan çıkardığını öğrenince esaslı bir tepki versin isterdim. Ama nerede... Hyacinth biraz tepki verecek gibi oldu, sonra içinden, beni kullandıysa ne olmuş, zekama saygı duymasının ve beni koruyup kollamasının hiç mi kıymeti yok demeye başladı. Ve daha sonra, mecburiyetim olmasa bile Gareth ile evlenmekten vazgeçmedim, dedi. Hyacinht'e kızdım mı, bu kadar pislik bir adama tepkisiz kaldığı ve kendini bu kadar değersizleştirdiği için üzüldüm mü bilmiyorum. Çok kızgınım ve bu konuda söylemek istediğim daha çok şey var ama son olarak Lady Danbury'e değinip, bu berbat kitaba olan yorumumu artık bitirmek istiyorum. Dikkat ettiniz mi bilmiyorum ama Lady Danbury, hangi kitaba girse, o kitabın baş karakteri olan Bridgerton'dan yahut o Bridgerton'un sevdiği kişiden çok hoşlanıyor oluyor. Serinin başından beri, kimseyi sevmeyen ve çok az sayıda insandan hoşlanan biri olarak anlatılan Lady Danbury'nin, Bridgertonların hepsini sevmesi, bu kadının sırf Bridgertonları pohpohlamak için yazıldığını düşünmeye başlamama sebep oldu. Aslında Lady Danbury, kendi başına sevilesi bir karakterdi ama yazarın kadına durmadan Bridgertonları övdürmesi bıkkınlık vericiydi. (Baştankara)
Seriyi bitirmeyi kafaya koyunca bir parça severim umuduyla başlamıştım kitaba. Aslında kitap gayet güzel başladı. Her Julia Quinn kitabında olduğu gibi diyemem ama yazarın çoğu kitabında çiftler arasındaki kimya ciddi anlamda kendini hissettiriyor. Özellikle de daha aralarında bir aşk filizlenmemişse... Ya birbirlerinden nefret eden ama bunu bizi eğlendirerek yapan iki karakter görüyoruz ya da birbirine laf atan inatçı kimseler... Bazen ön yargılarıyla körleşmiş budalalar da olmuyor değil ve ben yazara has o ani aşk gelene dek çifte bayılıyorum. (Çoğunlukla) Bu çift de öyleydi. Atışıyor, şakalaşıyor, sevimli iki arkadaş gibi davranıyorlardı ve sonra hep olduğu gibi "dan" diye aşık oldular ve erkek karakter canımı sıktı ve tabii ki bu can sıkıcı mesele geçiştirildi ve hayallerim yıkıldı ve.... Ve.... İşte böyle. Sizce de öyle mi bilmiyorum ama ortada bir aşk kitabı varsa çiftin birbirini incitmemesi, aşağılamaması ve küçümsememesi gerektiğini düşünürüm. Çünkü "aşıklar". İnsan neden aşık olduğu kişiyi incitir? Ve JQ'in yazdığı bu aileyi seviyorum, çok eğlenceliler ve tatlılar ve aile sahnelerini okumayı cidden seviyorum ama Gregory hariç tüm erkek karakterler, aşık olduğu kadını aşağılayacak bir şey yaptı. Ufak ya da değil, kadın takılmadı bile belki ama ben rahatsız oldum. O yüzden de bir yerden sonra seriyi kütüphaneme eklememeye karar verdim ve ne yazık ki Öpüşünde Saklı da bunlardan biri. Gareth bir yerde kızımızı aşağılıyor, kızımız da fark ediyor ama niyeyse üzerinde durmuyor. Sonra bambaşka bir durum içindeler ve ikisi de birbirine çok aşık ama o da ne? Gareth denen mikrop, kızımızın onunla evlenmekle ilgili en ufak bir seçeneği bile olmaması gerektiğini düşünüyor. Aşık olduğu kadına konuşmak, güvenmek, danışmak elbette önemsiz şeyler canım. Bunlardan önce onun adına doğru seçimleri yapmalıyız. Bu olaydan sonra kitabı ağzıyla kuş tutsa sevmezdim, nitekim öyle de oldu. Sevmedim, beğenmedim ve tavsiye etmiyorum. İlk 150 sayfada eğlenmiş olsam da ı-ıh, olmamış bu kitap. (allthebrightstories)
Bridgerton Kardeşler serisinde sondan 1. önceki yani 7. Kitapta ise Hyacinth Bridgerton un izdivaç sürecine dahil oluyoruz :) Seriyi aralıksız okuduysanız eğer en küçük çocuğumuzun Hyacinth olduğunu ve çenesinin de maşallah çok düşük ve yer yer patavatsızlığa kaçan söylemleri olduğunu görmüştük. :) Hyacinth sosyeteye takdim edilmesinden sonra 3. sezonunda hala kendine uygun bir eş bulamamış ve Ailenin diğer üyeleri gibi aşk evliliği yapamayacağını düşünerek üzülmektedir. :( Tam bu noktada Bay Gareth St. Clair den bahsedelim. Çocukluğundan bu yana babasını memnun edememiş ve artık bunu önemsemekten vazgeçmiş genç bir adam. Üniversite son sınıfta babasının kendisine haber vermeden onu komşularının zeka geriliği olan kızıyla nişanlaması ipleri koparıyor ve Gareth Babasının üniversite harcını da karşılamayacagına dair söylemlerine aldırmadan evden ayrılıyor... Bu noktadan sonra ise Babası ile hiç bir ortak baloya katılmıyorlar. Gareth'ın büyükannesinin ısrarıyla katıldığı Smythe-Smith Müzikallerinden birinde Hyacinth'le karşılaşıncaya hayatı aslında gayet sıradan devam ediyor. İlk başta normal olarak takılsalarda aralarında ki muhabbet ilerliyor. Gareth'in diğer Büyükannesinden kalan defter'in İtalyanca yazılmış olması ve bunu çevirebilecek kişinin Hyacinth olduğunu fark etmesiyle ikili arasında ilişki ilerliyor... Büyükanne İsabel'in elmas bir seti Clair Malikanesi'ne sakladığını öğrenen ikilimiz mücevherleri aramaya birlikte başlıyorlar. Bu süreçte eğlenceli anlar yaşayan ikilimiz için sonunda evlilik kararı almasına şaşırdık mı ? Tabi ki Hayır :) Puanım Yine 10 :) (Berke Ünal)
--reklam--
Öpüşünde Saklı PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Julia Quinn - Öpüşünde Saklı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Öpüşünde Saklı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Julia Quinn Kimdir?
Julia Quinn 1970 doğumlu ABD'li Best Seller aşk romanı yazarıdır. Asıl adı Julie Cotler Pottinger olan yazar, kitaplarının başarılı yazar Amanda Quick ile aynı raflarda olmasını istediği için Julia Quinn takma adını kullanmıştır. Romanları 13 farklı dile çevrilen yazar New York Times çok satanlar listesine dokuz kez girdi.
Harvard ve Radcliffe Üniversitelerinde tarih ve sanat eğitimi almıştır.Önceleri hukuk sonra tıp eğitimi almaya karar veren Quinn, Ben & Jerry isimli romanı okuduktan sonra bir roman yazmaya karar verir.
Yale Üniversitesinde Eczacılık ya da Columbia Üniversitesinde Fizyoterapi okumak arasında kalmışken, yazdığı ilk iki roman olan Splendid ve Dancing at Midnightın yayın evi tarafından basılacağı haberini alır. Eczacılık ya da tıp eğitimi almayı kenara koyup kitap yazmaya devam eder.
--reklam--
Julia Quinn Kitapları - Eserleri
- Yüreğe Söz Geçmiyor
- En Çok Beni Sev
- Son Söz Aşkın
- Şahane Bir Kadının Gizli Günlüğü
- Rüyalar Gerçek Olsa
- Sonsuz Sevgilerimle
- Sana Muhtacım
- Öpüşünde Saklı
- Bana Sevdiğini Söyle (Cep Boy)
- Biz Evleniyoruz
- Cennet Gibi
- Kayıp Dük
- Beni Öptüğün Gece
- Hayal Etmediğin Kadar
- Dudaklarımda Şarkısın
- Aşkın On Kanunu
- Yaşanacaksa Yaşanacak
- Sana Kalbimi Açtım
- İlk Öpücük
- Sevgiliye 36 Mektup
- To Catch an Heiress
- The Bridgertons: Happily Ever After
- Brighter Than the Sun
--reklam--
Julia Quinn Alıntıları - Sözleri
- Kelimeler yeterli değil... (Sonsuz Sevgilerimle)
- “Size hakaret ettiğim zamanda sesiniz çıkmıyor,” dedi Thomas, “ ama işin garibi, ben bunu çok eğlenceli bulmuyorum.” “Tahammül edilmez birisiniz,” diye inledi Amelia. “Ama gene de çıktılar,” diye göğüs geçirdi Thomas. “Sözcükler. Dudaklarından.” (Hayal Etmediğin Kadar)
- “Eskiden gülerdin," dedi yumuşak bir sesle. "Eskiden gülerdin ve gözlerin parlardı." "Ya şimdi?" "Şimdi sadece soğuk ve donuksun.” (Şahane Bir Kadının Gizli Günlüğü)
- Gülebildiğimiz her fırsatta gülmeliyiz. (Sana Muhtacım)
- Her bir zerrenle, ait olduğun yerin, o insanın yanı olduğunu bilmek. (Sonsuz Sevgilerimle)
- "Yakışıklıydı. (Yeğen, kont değil.) Çapkındı. (Yine yeğen.)" (Aşkın On Kanunu)
- Cesaret, cesareti doğurur. (Rüyalar Gerçek Olsa)
- "Tüm yapabildiğim mutlu sonlar yazmak," diye fısıldadı. "Başka bir şey yazmayı bilmiyorum." (Rüyalar Gerçek Olsa)
- "Dünya kör erkeklerle mi doluydu, yoksa erkeklerin tamamı aptal mıydı?" (Rüyalar Gerçek Olsa)
- "Öpmemesi gereken erkekler listesinde Kral, Lord Liverpol ve baca temizleyicisiyle birlikte en üst sırada olmalıydı. Ve açıkçası Annabel onun listede baca temizleyicisinden daha üstte yer alması gerektiğini bile düşünüyordu." (Aşkın On Kanunu)
- Kelimelerle savaşıyordu sanki. (En Çok Beni Sev)
- " Ölmeyi düşünmemiştim," dedi usulca Grace," ama nasıl yaşayacağımı da bilemiyordum." (Kayıp Dük)
- "Bütün turtayı getirdim." Marcus gözlerinin fal taşı gibi açıldığını hissetti. Tatlı bir şekilde ürperiyordu. Gerçekten. Beklentiyle ürperiyordu. Bayan Butterworth ve çekirgeleri bununla kıyaslandığında bir hiçti. "Sen benim kahramanımsın." (Cennet Gibi)
- "Genç kadının gözleri onunkilerle buluştu, derin ve özlem dolu bir buluşmaydı bu. Ve o da özlemle doldu. Genç kanının gözlerinde gördüğü şey de onun içine işledi, oldukça yumuşak ve tatlıydı. Hatta hüzünlüydü." (Aşkın On Kanunu)
- Seninle gülmek istiyorum. (Öpüşünde Saklı)
- Sonra saflığını yitirmesi vardı. Şimdi anımsamak zordu, ancak bir zamanlar, insanların iyi olduklarına inanırdı - onlara saygılı ve onurlu davranırsa, aynı şekilde karşılık vereceklerini sanırdı. (Şahane Bir Kadının Gizli Günlüğü)
- Zavallı Bay Thompson! Zavallı Bay Thompsoncık! Her şey çığrından çıktı, değil mi? Leydi Whistledown’ın Cemiyet Notları, 17 Haziran 1816 (Sana Kalbimi Açtım)
- Kendini sanki o daracık, küçücük kozasına tıkıştırılmış gibi hissederdi. (Biz Evleniyoruz)
- Tanrım, bunu özlediğini düşünmüştü ama bu... Bu çok daha fazla bir şeydi. Bu ağrıydı, göğsünde gerçek, zonklayan bir sancıydı; boş bir delik; boğazına ebedi olarak takılmış bir hıçkırıktı. Bu yuvaydı. (Kayıp Dük)
- Hayatıma devam etmek zorundayım. (Sana Muhtacım)
Yorumlar
0 yorum