Kitap Künyesi
Yazar: Immanuel Kant
Çevirmen: Çağlar Tanyeri
Yayın Evi: Kırmızı Kedi Yayınları
İSBN: 9786052980309
Sayfa Sayısı: 80
--reklam--
Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikayesi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Immanuel Kant: Aydınlanma’nın büyük düşünürü, eleştirel düşüncenin bilgesi, insan aklının ve ruhunun yorulmaz didikleyicisi. 1804’teki ölümüne kadar, Königsberg’de, münzevi ve bakir yaşamını sürdürürken peş peşe başyapıtlar vermişti.
Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikâyesi, Kant’ın ölümünden sonra, 1877’de okurlara ulaşmış ve yüzyılı aşkın bir süre onun ismiyle yayımlanmış olsa bile, bugün aidiyeti konusunda derin şüpheler doğuruyor.
Her durumda, Kant uzmanlarının düşünüre sadık ve yaraşır buldukları bir kitap. Şaşırtıcı yanı ise, üslûp ve yaklaşımıyla Jules Verne’den esinlenmiş bir Borges hikâyesini çağrıştırmasından geliyor.
“İlk defa 1877 yılında Immanuel Kant imzasıyla yayımlanan bu gizemli metin, öteki dünyaya giden büyük Aydınlanma filozofu Kant’ın, kendinden önceki büyük filozoflarla tartışmasını anlatıyor. Gökyüzünde, Herakleitos, Platon, Leibniz gibi filozoflarca karşılanan Kant, kendisinin büyük takdir göreceğini beklerken, selefleri tarafından acımasızca eleştiriliyor. Yazarı konusunda hâlâ derin şüpheler uyandıran bu metin, hem mizahi hem felsefi, kıyasıya bir hesaplaşma…”
--reklam--
Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikayesi Alıntıları - Sözleri
- İyi olanın eksiksiz bir nedeni vardır; kötü olanın ise etkin değil eksik bir nedeni vardır.
- Zira akıl ve hakikat ayaktakımına bağlı değildir her zaman; insan saçma sapan bir şeyi ısrarla ve biraz da yalan dolanla iddia ettiğinde de alkış alır hep.
- Nasıl da tek bir zengin besliyor bu kadar çok dilenciyi. Krallar inşa ediyorsa , işçiler taşımak zorundadır
- "Insan çağdaşlarının ne düşündüğünü biliyorsa yeterince biliyor demektir; geçmişin bütün bilgileri onlarda var zaten; zira insanlık sonsuz bir ilerleme içinde yetkinlik yolunda yürüyor."
- "Conclusio sequitur partem debiliorem" Sonuç her zaman zayıf olanı izler. Mantıkta, sonucun, öncülerinden olumsuz ya da tikel olanı izlemesini ifade eder.
- Yasa bizzat aklın kendisindedir, ne var ki akıl arzu karşısında fazlasıyla zayıf kalır; bu nedenle yasa sürekli kategorik buyruk olarak çıkar karşımıza: Yapmalısın!
- Bunu istediğimde yapamadım, yapabildiğimde ise evlenmek istemiyordum artık, başka bir deyişle cinsiyet özelliklerinin ömür boyu karşılıklı mülkiyetiyle ilgili bir sözleşmenin altına imza atmak istemedim.
- ❝Kötülük karanlığa benzer, yalnızca cehalet değil, hata ve fesat da biçimsel olarak bir tür eksikliğe dayanır.❞
- Platon gözüme benimle konuşmaya tenezzül etmeyecek kadar seçkin ve soylu göründüğünden, dönüp Aristoteles'e baktım, nitekim o da hiç vakit kaybetmeden söze girerek diyalektik tarzıyla bana ders vermeye başladı. "Söylesene sevgili Kant/ şu senin iyi niyet diye adlandırdığın şey nedir?" diye sordu. İşte şimdi pratik felsefemin bütün canlılığını "tezatlık suretiyle" görünür kılabilirdim, bütün bu Yunanlıların karşımda apışıp kalmasını umuyordum. Ve şöyle dedim: "Niyetin itkilerde, eğilimlerde veya akılcı mülahazanın amaçlarında, yani maksatlarda meydana gelen bütün belirleyici nedenlerinin doğası öznel, ampirik ve içerikseldir, demek ki bunlar öznel maksimlerden ibarettir ve yasa değildir. Buna göre sadece duyusal mutluluk çabasına veya evlilik, zenginlik, sağlık vesaire açısından bahtiyarlığa hizmet ederler. Bu nedenle insan bu egoist şebekeden fera- gat etmek ve sadece aklın biçimsel yasasına yönelmek, başka bir deyişle bizzat kendini, herkes için pratik bir yasa olabilecek eylem biçiminin maksimi haline getirmek zorundadır. Bu, doğamız gereği sadece mutluluğu seven bizler için pek de hoş bir şey olmadığından bütün eğilimlerimizi yere çalmak ve sırf yasaya saygıdan dolayı eylemlerimizi nahoş, fakat hakiki bir doyuma yol açan bir ruh hali içinde gerçekleştirmek zorundayız. Yasa bizzat aklın kendisindedir, ne var ki akıl arzu karşısında fazlasıyla zayıf kalır; bu nedenic yasa sürekli kategorik buyruk olarak çıkar karşımıza: Yapmalısın! Artık eğilimlerinin dışında, hatta egolarının kırılması nedeniyle eğilimlerinin karşısında bu yasaya göre davrananlar iyi niyetlidir ve mutlu olmaya layıktır,” diye söze başladım. Arkamdaki Yunanlıların sabırsızlandığını fark ettim ve sözlerimi şöyle tamamladım: "Bütün Yunanlılar ve benden önceki bütün filozoflar insanların eğilimlerinin hizmetkârlığını yaptı ve egoist bir mutluluk felsefesini yücelttiler; ilk kez saf niyeti ve bununla birlikte mutluluğa layık olma halini gösteren kişi benim.” Tam o anda arkamda seslerin yükseldiğini duydum: "Bu dar kafalı kölenin burada, sadece özgür ve soylu kişilerin bulunduğu Olympos'ta ne işi var? Platon onu hemen ayaktakımının bulunduğu deliğe sepetlemeyecek mi?” Fakat Aristoteles bu seslenişlere kulak asmak yerine kupkuru bir tonda, "Eylemlerini aklın sadece biçimsel yasası üzerine kuruyorsun, öyle mi?” diye sordu. "Evet,” dedim, "benim en büyük hizmetim budur.” "Aklın bütün içeriksel mülahazalarını yar- gılıyorsun, öyle mi?" 'Elbette; zira onların hepsi egoist ve am- piriktir.” "Onlar harman dövdüğünde harekette belli bir temel yasa gerekmez mi?” dedi Aristoteles. "Elbette,” dedim. "Ama çekiçle demir dövdüklerinde de belli bir düzen ve temel yasa gerekiyor, öyle değil mi?' "Hiç şüphesiz öyle," dedim, "zira eylemin nasıl gerçekleşmesi gerektiğini gösteren yasa her defasında eylemin amacından doğar." "Çok iyi,” dedi Aristoteles. "Peki, eğer onlar devletler için yasalar koyacak olursa, bu yasalar, çeşitli meslek dallarının ihtiyaçlarına ve belirli yaşamsal amaçlara göre düzenlenecek, değil mi?" "Tabii,” dedim, "aksi takdirde akılcı olmazlardı." "Evet, çok iyi," diyerek devam etti Aristoteles: "Şimdi, eğer birinin elinden özgürlüğünü alırsak ona karşı doğru mu davranmış oluruz yoksa haksızlık mı etmiş oluruz?" "Haksızlık etmiş oluruz tabii, zira her birimiz bir diğerinin özgürlüğünü elinden alacak olsaydı bütün insanlar hapiste olurdu ve hayatın tadı tuzu kalmazdı!" "Peki," dedi Aristoteles, "diyelim ki birisi senin özgürlüğünü elinden almak istedi, ancak yüksek bir memur onu bunun için içeri tıktı, yani onun özgürlüğünü elinden almış oldu, o zaman bu yüksek memur ona karşı doğru mu davranmış olur yoksa haksızlık mı etmiş olur?" "Pratik yasarmza göre doğru davranmış olur." "Ama aynı pratik yasaya göre haksızlık da etmiş olur," dedi Aristoteles. "Nasıl yani/" dedim, "o yüksek memur, birisine izin verilen bir şey herkes için geçerli olamaz ki!' "Aynen," dedi Aristoteles. "Demek ki pratik yasaların evrenselliği çeşitli. Peki, onun yüksek bir memur olduğunu ve başkasının yapamayacağı bir şeyi yapmaya hakkı olduğunu nasıl biliyorsun? Bunlar da aklın içeriksel mülahazaları değil mi?" "Lanet olsun," diye bağırdım, "burada çukura düştüm işte! Fakat siz Yunanlı baylar, fazlasıyla ince ve fazlasıyla çok düşünüyorsunuz. Yeni ve saf biçimsel ahlakım sayesinde Almanlar beni bugün bile yere göğe koyamıyorlar, oysa benim de şu an farkına vardığım gibi, saf, biçimsel, pratik temel ilkelerimi —nasıl ki harman veya demir döven birisi yaptığı işin yasasını amacından çıkarsıyorsa— eylemin maddesine veya aklın içeriğine göre düzenlemek, genişletmek veya sınırlandırmak zorunda olduğumu görmüyorlar. Fakat lütfen dürüstçe söyleyiniz sayın bilgin Aristoteles, eylemin temel yasası aklın içeriğini gözetmekten çok daha değerli ve saf değil mi?" Sinirlerimi güçlendirmek için bir tutam enfiye çektim ve enfiye kutumu uzatarak Aristoteles'e de ikram ettim, amacım onu uysallaştırmak, başka bir deyişle içinde öznel biritki uyandırmaktı. Aristoteles biraz küçümseyici bir edayla kutuyu geri çevirdi ve sözü Theophrastus'a bıraktı.
- Eğer uyanıksak ortak bir dünyamız vardır; ancak rüya görüyorsak herkesin dünyası kendine özgüdür.
- Kötülük karanlığa benzer, yalnızca cehalet değil, hata ve fesat da biçimsel olarak bir tür eksikliğe dayanır. iyi olanın eksiksiz bir nedeni vardır; kötü olanın ise etkin değil eksik bir nedeni vardır.
- Dünyada ne iki yaprak birbirinin benzeridir ne de birbirinin tıpatıp aynısı iki nesne vardır, eğer farklı olmasalardı bir ve aynı olurlardı.
- ❝zira eylemin nasıl gerçekleşmesi gerektiğini gösteren yasa her defasında eylemin amacından doğar.❞
- "Si Duo faciunt idem, non est idem" İki şey (kişi) aynı şeyi yaparsa, o artık aynı şey değildir.
- ... daha önce bilmediğim her şey konusunda korkunç bilgi sahibi olmuştum. Kalbim küt küt atıyordu ve kendimle gurur duyuyordum,
--reklam--
Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikayesi İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Kitabı okudum bitirdim ve bunu özellikle vurguluyorum. Bunun sebebi kitabın kısa olmasına rağmen anlattığı şeyler itibariyle 2500 yıllık bir dönemi kritik etmesi. Kırmızı Kedi yayınlarından çıkan turuncu serinin ilk kitabı olan bu eser okuduğum felsefe metinlerinin içerisinde kesinlikle farklı bir yere sahip olacak bunun başlıca sebepleri şunlar: Kantın kendini özne yerine koyup diğer filozoflarla karşılaştırma yapması. Her karşılaştırma da Sofistlerden başlayarak onların savunduğu görüşlerin tekrar hatırlatılması. Sokrates ve Platon'a büyük önem verilmesi. Kantın yazdığı son eseriyle kendi çalışmalarının diğerlerine göre basitliğini açıklaması. Ve kitaptan benim hiçbir şey anlamamam. Felsefe ve düşünceyle ilgili herkese öneriyorum demeyi çok isterdim fakat muhtemelen anlamayacak bu kitabı insanların çoğu. Anlayacak zevkine varacak o şanslı azınlıktan biri olmak için tüm felsefe tarihi hakkında fikrim olmasını ne de çok isterdim oysa. Sözün kısası anlamayacak olsanız bile neyi anlamayacağınızı görmüş olmanız açısından deyim yerindeyse yükte hafif paha da ağır olan kitabı hepinize önermekle çok iyi bir iş yaptığımı düşünüyor ve .. İyi okumalar diliyorum. (Göksel Göktürk)
Edebi felsefe: Kitap Kant'ın ölümünden sonra 1877'de okurlara ulaşmış yüzyılı aşkın bir süre onun ismiyle yayımlanmış olsa bile, bugün aidiyeti konusunda derin şüpheler doğuruyor. Her durumda, Kant uzmanlarının düşünüre sadık ve yaraşır buldukları bir kitap. Şaşırtıcı yanı ise, üslup ve yaklaşımıyla Jules Verne'den esinlenmiş bir Borges hikayesini çağrıştırmasından geliyor. (Arka kapaktan ) Almanların en ünlü aydınlanma filozofuna aidiyeti tartışmalı da olsa; bu eseri okurken, tam anlamıyla bir #borges diyarında hissettim kendimi. Metinde çarpışan düşünceler ve zamanda uçuşan kelimeler harikaydı doğrusu. Konusu; filozofumuz Kant, eserleriyle yaptığı hizmetlerin ardından yaşamının sonunda, gökyüzü kapısını aralayıp insanlığın taptığı katlara, ta yukarılara bir yolculuğa çıkar. Üst katmanlarda, Teorik Felsefenin kurucuları başta #platon #aristotaeles olmak üzere aydın Yunanlılara daha aşağılarda ise #socrates #sophokles #aristophanes #sheakspeare #lukianos gibi şair ve yazar aydın düşünürlere rastlar. Ve başta miskin halk dediği ve yaptıkları felsefeyi odasında bir kafese kilitleyip kurtlara terkettiği Yunanlı teorisyen ve diğer düşünürlerle, yeryüzündeki insanların yücelttiği kendi saf ve pratik akıl ile ahlak anlayışı felsefesini tartışmaya girişir. Ancak pek çok kavramı çoktan düşünmüş bu filozoflar karşısında sürekli savunmada kalacak ve kendi öğretisinin açıklarına da varacaktır. 25 yy'lık felsefe tarihindeki bir kaç doruk noktasından birini okumak isterseniz eğer, bu kısa fakat bilgilendiren metni kaçırmayın: Hem edebiyat hem felsefe isteyenlere... (Hayat Bu)
Kant Yunan Filozoflarına Karşı: Kitap tam bir felsefik yıldızlar karması. İncecik olmasına rağmen yoğun bir eser. Ölüp göğe yükselen Kant, ordaki filozoflarla karşılaşır ve birçok konuda felsefi bir mülahaza başlar. Kimler mi vardır? Kim yok ki: Platon, Aristoteles, Sokrates, Zenon, Sextus ve daha adını sayamadığım birçok filozof. Kant 1. kişi ağzıyla kendi başından geçenleri anlatır. Aslında eseri yazan Kant değildir. Yabancı dillerde yazarı "Sözde Kant" adıyla basılır. Ancak önemli olan Kant felsefini eğlenceli ve özet mahiyetinde okuyabiliyor olmanız. Dünyada en zor anlaşılan felsefî doktrinlere sahip olan Kant'ı yine tamamen anladığımı söyleyemem. Ancak genel hatlarıyla nelerden bahsettiğini az çok öğrenmiş oldum. Peki bu felsefî arenada kim kazanacak? Alman Kant mı yoksa Yunan filozofları mı? Okuyup öğrenin derim:) (Sddk OZAN)
--reklam--
Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikayesi PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Immanuel Kant - Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikayesi kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikayesi PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Immanuel Kant Kimdir?
Immanuel Kant, 22 Nisan 1724 12 Şubat 1804 (Königsberg) tarihleri arasında yaşamış olan Alman filozofu. Alman felsefesinin kurucu isimlerinden biri olmuş ve felsefe tarihinin kendisinden sonraki dönemini belirleyici olarak etkilemiştir.
Yaşamı
Kant, eleştirel felsefenin babası olarak kabul edilir. Doğu Prusya'nın Königsberg (Kaliningrad) kasabasında doğdu. Hep burada yaşadı. Üniversite eğitimi sırasında birkaç yıl öğrencilere özel dersler verdi. Eğitimi sırasında Leibniz ve Woolf'dan etkilendi. 1755 tarihinde doçent derecesi aldıktan sonra üniversitede çeşitli sosyal bilimler alanlarında dersler vermeye başladı. Kant başlangıçta fizik ve astronomi alanında yazılar yazdı. 1755 yılında "Evrensel Doğal Tarih ve Cennetlerin Teorisi" adlı eserini yazdı. 1770 yılında Königsberg'de mantık ve metafizik kürsüsüne atandı. 1770'den sonra Hume ve Rousseau etkisiyle eleştirel felsefesini geliştirdi.12 şubat 1804'de Königsberg'te öldü.
Felsefesi
Modern felsefenin gelişim seyrine uygun olarak bilgi kuramını ön plana çıkartmıştır. Kant'ın gözünde bilim, liderleri kesin olan ve yöntemleri, ancak Hume'unki gibi felsefi bir kuşkuculuk benimsendiği zaman sorgulanabilen evrensel bir disiplindir. Bilim yansızdır ve nesneldir.
O, felsefedeki ilk ve temel misyonunun bilimi temellendirmek, daha sonra da ahlakın ve dinin rasyonelliğini savunmak olduğuna inanmıştır. Bu amacı gerçekleştirmek için, hem Descartes'ın rasyonalizminden ve hem de Hume'un empirizminden önemli gördüğü öğeleri alarak, transsendental epistemolojik idealizm diye bilinen kendi bilgi kuramını geliştirmiş, yükselen bilimin felsefi temellerini gösterdikten sonra, özgürlük ve ödev düşüncesine dayanarak Hristiyan ahlakını savunma çabası vermiştir. O, fenomenal gerçeklikle, yani bizim duyular aracılığıyla tecrübe ettiğimiz dünya ile numenal gerçeklik, yani duyusal olmayan ve hakkında bilgi sahibi olunamayacak dünya arasında bir ayrım yapmıştır.
Kant öğretisiyle bilimsel bilginin olanaklı olduğunu göstererek, Newton fiziğini temellendirir, fakat varlığın genel ilkeleri, Tanrı'nın varoluşu, ruhun ölümsüzlüğü gibi konuları ele alan geleneksel metafiziği olanaksız hale getirir. Çünkü, metafizik alanında, ruh, Tanrı, evren kavramlarını düşündüğümüz zaman, burada duyu-deneyi tarafından sağlanan malzeme bulunmaz. Bilginin iki temel öğesinden biri olan deney, tecrübe öğesi metafizik alanında söz konusu olmadığı için, akıl burada antinomilere düşer. Öyleyse metafizik alanında bilimsel bilgi olanaklı değildir. Bununla birlikte, Kant görünüş-gerçeklik ya da fenomen-numen ayrımını insan varlığına uygulayarak, ahlak olanağını kurtarır.
--reklam--
Immanuel Kant Kitapları - Eserleri
- Eğitim Üzerine (Ruhun Eğitimi-Ahlaki Eğitim-Pratik Eğitim)
- Pratik Aklın Eleştirisi
- Öteki Dünyaya Yolculuğumun Sahici Hikayesi
- Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi
- Yaşam Felsefesi
- Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prolegomena
- Arı Usun Eleştirisi
- Ebedi Barış Üzerine Felsefi Deneme
- Evrensel Doğa Tarihi ve Gökler Kuramı
- Fragmanlar
- Güzellik ve Yücelik Duyguları Üzerine Gözlemler
- Saf Aklın Sınırları Dahilinde Din
- Pedagoji Üzerine
- Seçilmiş Yazılar
- Yargı Yetisinin Eleştirisi
- Yaşamın Anlamı
- Fragmanlar
- Prolegomena
- Bir Bilicinin Düşleri
- Yaşamın Anlamı
- Arı Usun Eleştirisi
- Ethica
- Philosophia Pratica Universalis
- Ruhun Gücü Hakkında
- Ethica
- The Metaphysics of Morals
- Fakültelerin Çatışması
- Fundamental Principles of the Metaphysic of Morals
- Felsefi Mektuplaşmalar
- Evrensel Doğa Tarihi ve Gökler Kuramı
--reklam--
Immanuel Kant Alıntıları - Sözleri
- Her kim ki dileklerini ılımlı kılarak kurgul yaşamda doyum bulursa, aydın ve yetkin bir yargıcın onayında çabaları için güçlü bir uyarı kazanır- çabalar ki, yararları büyük ama uzaktır ve bu nedenle sıradan gözlerden bütünüyle kaçarlar. (Arı Usun Eleştirisi)
- "Böcek olmayı kabul edenler, ayaklar altında kalıp ezilmekten yakınmamalıdır." (Seçilmiş Yazılar)
- İnsanla ilgili her türlü bilgi düşünceyle başlar, oradan kavramlara geçer ve fikirlerle sone erer. (Yaşamın Anlamı)
- İnsan yararlı olana tutunur, yokluğunu fark etmediği şeyleri aramaz. (Bir Bilicinin Düşleri)
- İntihar üstüne “Greklerde intiharın saygınlık kazandırdığı bir dönem yaşanmıştır, bu yüzden Romalılar kölelerinin intihar etmesini yasaklamıştır, çünkü onlar kendilerine değil efendilerine aittir.” (Ethica)
- . Tüm insan bilgisi sezgilerle başlar, oradan kavramlara ilerler ve fikirlerle biter. ... (Saf Aklın Sınırları Dahilinde Din )
- Kadının zayıflıklarının bir çoğu, deyim uygunsa, güzel kusurlardır. (Güzellik ve Yücelik Duyguları Üzerine Gözlemler)
- Bu bilim ki, başka herşeyde bilgisiz olan herkes, onda kesin bir yargıda bulunmaya cesaret ediyor... (Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prolegomena)
- - " (...) Metafizik ki, başka her şeyde bilgisiz olan herkes, onda kesin bir hükümde bulunmaya cesaret ediyor, çünkü bu alanda gerçekten de, esaslı olanı boş laftan ayırt edecek kesin bir ölçü henüz yoktur...” (Prolegomena)
- Arzu edilen bir şeyi yapmadığı zaman biz de onun arzu ettiği şeyi yapmayız. (Pedagoji Üzerine)
- Zamanın üç kipi süreklilik, ardışıklık ve eşzamanlılıktır. Öyleyse görüngülerin tüm zamansal ilişkilerinin üç kuralı olacaktır ki, her bir görüngünün varoluşu tüm zamanın birliği açısından bu kurallara göre belirlenebilir — kurallar ki tüm deneyimden önce gelir ve hiç kuşkusuz onu olanaklı kılarlar. (Arı Usun Eleştirisi)
- " Felsefe, aklın ulaşacağı en son hedeftir... " (Ruhun Gücü Hakkında)
- İstemek ve başarmak...ne kadar tuhaf sözcükler... (Fragmanlar)
- Bundan dolayı: kamu ancak yavaş yavaş aydınlanmaya varabilir. Gerçi devrimler ile bir ‘baskı rejimi, kişisel bir despotizm, bir zorbalık yönetimi yıkılabilir; ancak yalnız bunlarla, düşüncelerde gerçek bir düzelme, düşünüş biçimlerinde ciddi bir iyileşme elde edilemez; tersine, bu kez yeni önyargılar, tıpkı eskileri gibi, düşüncesiz yığına, kitleye yeni birer gem, yeni birer yular olurlar: Oysa aydınlanma için özgürlükten başka bir şey gerekmez; ve bunun için gerekli olan özgürlük de özgürlüklerin en zararsız olanıdır: Aklı her yönüyle ve her bakımdan çekinmeden kitlenin önünde apaçık olarak kullanmak özgürlüğü. (Seçilmiş Yazılar)
- Üstümde Tanrı,dışında dünya, içimde insalsal tin. (Fragmanlar)
- - " (...) Saf Aklın Tenkidi'nin mücerret olmasına gelince, işte bu noktadaki şikayetler haklıdır ve onu elinizdeki Prolegomena ile ortadan kaldıracağım. Prolegomena’yı da mücerret bulanlar düşünmelidir ki, herkesin Metafizik ile uğraşması gerekli değildir..." (Prolegomena)
- Eğer, sık sık olduğu gibi, yargı onun önceden verili olan ve bütünüyle başka bir nesneyi düşündüren yargılardan doğup doğmadığını görmek için bir yargı olarak ortaya koyuluyorsa, anlakta bu yargının önesürümünü araştırır ve orada belli koşullar altında evrensel bir kurala göre bulunup bulunmadığını görmeye çalışırım. Böyle bir koşulu buluyorsam, ve eğer yargının nesnesi verili koşullar altına alınabiliyorsa, o zaman yargı başka bilgi nesneleri için de geçerli olan kuraldan çıkarsanmıştır. Bundan görürüz ki, us çıkarsamada anlaktaki büyük bilgi karmaşasını en küçük sayıda ilkeye (evrensel koşullara) indirgemeye ve bu yolla onun en büyük birliğini ortaya çıkarmaya çalışmaktadır. (Arı Usun Eleştirisi)
- İyi bir yaşam sürme haricinde,insanın Tanrı’yı hoşnut etmek için yapabileceğini düşündüğü her şey dini yanılsamadan ve sahte ilahi hizmetten ibarettir. (Saf Aklın Sınırları Dahilinde Din )
- Eğer insan başka birinin bize bıraktığı, bir temele oturtulmuş ama sonuna kadar geliştirilmemiş bir düşünceden işe başlar ve bu düşünce üzerine düşünmeye devam ederse, kendisine bu ışığın ilk kıvılcımını borçlu olduğu o keskin görüşlü adamın ulaştığı yerden daha ileriye gitmeyi umabilir. (Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prolegomena)
- . Ahlak, kendimizi nasıl mutlu edebileceğimizin öğretisi değil, kendimizi mutluluğa nasıl layık kılabileceğimizin öğretisidir. ... (Saf Aklın Sınırları Dahilinde Din )
Yorumlar
0 yorum