Kitap Künyesi

Yazar: Jostein Gaarder

Çevirmen: Dilek Carelius

Yayın Evi: Pan Yayıncılık

İSBN: 9786054518524

Sayfa Sayısı: 200

Pireneler'deki Şato Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Stein ve Solrunn birlikte oldukları 70'li yıllardan bu yana görüşmemişlerdi. Bir gün 30 yıl önce kaldıkları otelin ahşap balkonunda karşılaştılar. Otuz yıl önce başlarından geçen sarsıcı bir olay, sonunda ayrılmalarına neden olmuştu. Bu olayı aralarında bir sır olarak saklamaya karar vermişlerdi. İkisinin dünya görüşleri farklı olduğu için bu sırra bakışları da farklıydı.

Karşılaşmaları bir tesadüf müdür?

Bilim dünyayı açıklamaya yeter mi?

Dünyayı yöneten başka güçler var mıdır?

Sofie'nin Dünyası'nın yazarı Gaarder'in yeni romanı Pireneler'deki Şato, dünyayı anlamaya yönelik felsefi sorularla örülmüş bir aşk hikâyesi.

(Tanıtım Bülteninden)

Pireneler'deki Şato Alıntıları - Sözleri

  • "Her gün "ben" ve "benim" diye düşündüğüm şeyin hükmünü yitirdiği, yalnızca bir yanılsamadan ibaret olduğu duygusu tüm benliğimi kaplıyor."
  • "Bu dünyanın biliminin sadece bu dünyada olan biteni göstermesi hiç de tuhaf birşey değil bence."
  • "Tüm pencereler kapalıyken kuşlar evin içine giremez."
  • Güz ilkbaharda başlar..
  • Ayrılmaya karar vermiş bir çift hakkında bir hikaye duymuştum. Vakit geldiğinde tüm kitaplarını gayet adilce paylaşmaya karar vermişler. Ancak birinin almak istediği kitap diğeri için de çok kıymetliymiş diğer kitapları da paylaşmaya giriştiklerinde aynı durumla karşı karşıya kalmış, kitapların bazıları halkında konuşmaya başlamışlar ve işte o anda birbirlerinden kopamayacak kadar birbirlerine benzedikleri kafalarına dank etmiş bugün hala birlikte yaşıyorlar ve ayrılmaya kalkışmalarını tamamen gereksiz bir olay olarak görüyorlar.

Pireneler'deki Şato İncelemesi - Şahsi Yorumlar

70'li yıllarda uzun bir ilişki yaşamış, başlarından geçen ilginç/sarsıcı bir olay yüzünden ayrılmış bir çift yıllar sonra karşılaşıyorlar. Anılarını, yaşadıklarını, yaşayacaklarını yüz yüze değil de maillerle paylaşmaya devam ediyorlar. Geçmişi, geleceği, inancı, bilimi, felsefeyi vs. sorguluyorlar. Kitabın ilk yarısı biraz durağan gitse de ikinci yarı itibari ile oldukça akıcı ve ilginç olmaya başlıyor. Özellikle sonu gerçekten bir sürpriz. Norveçli yazar genellikle yaşamı, evreni, ruhu, bilinci sorgulayan kurgular içeren kitaplar yazıyor. Bu tarzdan hoşlanıyorsanız okunmaya değer bir kitap. (crocus)

Pireneler'deki Şato Jostein Gaarder: Yazarın kaleminden ilk kez bir ilişki meselesi okuduğum kitabı oldu Pireneler'deki Şato. İsminden beklentiniz perili bir şato ise sizi şaşırtacak bu kitap müthiş bir değişimin hikayesi aslında. Olay örgüsü takdir edilesi. Jostein Gaarder'ın tüm kitapları harika zaten. (Melisa Parlak)

Kitabın Yazarı Jostein Gaarder Kimdir?

Annesi, Inger Margrethe Gaarder öğretmendi ve çocuk kitapları yazarıydı. Babası, Knut Gaarder Oslo'da kolej müdürlüğü yapıyordu. 1971'te Oslo Katedral Okulunu bitirdi. 1974'te evlendi. 1976 ve 1983 yıllarında iki oğlu oldu. 1976'da Oslo Üniversitesinde İskandinav dilleri (Norveççe), düşünce tarihi ve dinler tarihinden lisans eğitimini tamamladı. 1981'de Ailece Bergen'e yerleştiler. Jostein Gaarder Fana Kolejinde on yıl boyunca felsefe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. 1991'de Jostein Gaarder tam zamanlı yazar oldu. Sofie'nin Dünyasını yazdı. 1994 yılından beri doğduğu yer olan Oslo'da yaşıyor.

Jostein Gaarder Kitapları - Eserleri

  • Sofie'nin Dünyası
  • Aynadaki Muamma
  • Hayat Kısa 'vita Brevis'
  • İskambil Kağıtlarının Esrarı
  • Maya
  • Sirk Müdürünün Kızı

  • Orada Kimse Var Mı?
  • Acaba
  • Portakal Kız
  • Pireneler'deki Şato
  • Das Orangenmädchen
  • Mercan ile Alican
  • Dukkeforeren

Jostein Gaarder Alıntıları - Sözleri

  • "Yol yürürken oluşur." (Sirk Müdürünün Kızı)
  • Bir anda, seni bütün kalbim ve ruhumla sevebileceğimi anladım. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
  • -Evrende canlı bir beyin olmak ilginç bir duygu olmalı.Bu büyük evrende,kendine has küçük bir evren olmak gibi.Çünkü senin beyninde evrendeki yıldız ve gezegenler kadar atom ve molekül var... Cecilie sözünü kesti. -Belki de en içteki düşüncelerime olan mesafe en uzaktaki yıldızlara olan kadar uzundur. (Aynadaki Muamma)
  • "Yalnızlık ve özlem aynı madalyonun iki yüzüdür. " (Sirk Müdürünün Kızı)
  • "Her zaman en korkulan kişiler soru soran kişilerdir." (Sofie'nin Dünyası)
  • Eğer bir şeyi çizecek olsam ve çizeceğim şeyin canlanacağını bilseydim, bir tek çizgi çizmezdim. Bütün renkli ve hırslı kalemlere karşı kendilerini savunamayacak bir şeye hayat vermeye hiçbir zaman cesaret etmezdim. (Aynadaki Muamma)

  • İnsanların, dünyadaki her bitkiye ve her hayvana bir isim vermeleri binlerce yıl aldı, üstelik henüz bitiremediler. O halde yaşam, bütün bu isimleri öğrenmek için biraz kısa değil mi? (Orada Kimse Var Mı?)
  • "Burada da özümü narahat hiss edirəm. Yenidən gəmini dolaşmağa başlayıram. Elə bil nəsə axtarıram. Birdən başa düşürəm ki, hazırda içərisində olduğum gəmi nəhayətsizliyin, sonsuzluğun özüdür. Nə axtarıramsa, onu burada tapa bilərəm." (Dukkeforeren)
  • insan beyninin evrendeki en sır dolu şey olduğunu düşündün mü hiç? (Aynadaki Muamma)
  • Kendine saygı,artık gitgide daha az rastlanan bir ruhsal durumun adıdır. (Sirk Müdürünün Kızı)
  • Ve mucizeler zamanı geçmiş olsa da bu büyülü bir gün,her şeyin mümkün olduğu büyülü bir gün. (Portakal Kız)
  • Günümüzde, pek çok kişi dinozorların, uzaydan düşen koskocaman bir meteorun Dünya'ya çarpmasının sonucunda yok olduğunu düşünüyor. Olmamış olsaydı, dinozorlar mutlaka evrimleşmeye devam ederdi. Belki de, şehirlerle uzay mekiklerini, bilgisayarlarla hastaneleri, üniversitelerle jimnastik salonlarını onların çocukları yaratırdı. (Orada Kimse Var Mı?)
  • "Tüm pencereler kapalıyken kuşlar evin içine giremez." (Pireneler'deki Şato)

  • Biraz garip bir şey bu. Şu gezegende belki beş milyar insan yaşıyor. Ama işte tutup birini seviyorsun ve onu başka hiç kimseyle değişemiyorsun. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
  • Önce yaram yandı tutuştu ve dehşetli acılar çektim ama sonra çürüdü ve ben acıya daha az duyarlı oldum. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
  • Yaratılan her şeyi her zaman tümüyle anlamak mümkün değildir. Mesela ben bir kağıda resim çizebilir veya boya yapabilirim. Ama bu, çizdiğim şey olmayı anlıyorum anlamına gelmez. Zaten çizdiğim şey canlı değil ki. Garip olan da bu: Ben canlıyım! (Aynadaki Muamma)
  • Denizi göremezsem, hapsedilmişim gibi gelir bana. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
  • "Bu dünyanın biliminin sadece bu dünyada olan biteni göstermesi hiç de tuhaf birşey değil bence." (Pireneler'deki Şato)
  • "Annem öldüğünde şöyle düşündüğümü çok iyi hatırlıyorum: Annem artık beni göremeyecekti, o halde beni kim görecekti?" (Sirk Müdürünün Kızı)
  • - Bir yanıt asla önünde eğilmeye değmez. Zekice ve doğru gibi görünse bile, bunu hak etmez. Hemen başımı salladım ama bunu yaptığıma derhal pişman oldum. Çünkü Mika bana vermiş olduğu yanıt karşısında eğildiğimi sanabilirdi. - Eğildiğinde, diye devam etti, pes edersin. Bir yanıt karşısında asla pes etmemelisin. - Neden? - Yanıt ister istemez daha önceden katedilmiş bir yoldur. Sadece sorular katedilecek yolu gösterirler. (Orada Kimse Var Mı?)