Kitap Künyesi

Yazar: Seyyid Ahmet Arvasi

Yayın Evi: Bilgeoğuz Yayınları

İSBN: 6055965389

Sayfa Sayısı: 100

--reklam--

Şiirlerim Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Arvasi hoca’nın kaleme aldığı eserlerini

İncelediğimizde bütün gayretinin

İmanlı bir gençlik yetişmesini

Esas aldığını görürüz.

Bunun için çırpınmış, bunun için kafa yormuş ve

Aramızdan ayrılana kadar da

Bu istikametini asla bozmamıştır.

Bu hususta başkaları ikbal peşinde koşarken

Arvasi hoca gözünü “büyük ideale” dikmiş,

Bunun gerçekleşmesi için çaba sarf etmiştir.

--reklam--

Şiirlerim Alıntıları - Sözleri

  • Güneş iner, çıkar durur, Ömür boşa akar durur, Nice canlar uçar gider, Gafil neden bakar durur?
  • DÂVA İmansız zumreyi yokluk kemirir, Ezelden ebede her var bizimdir. Kanundur: zamanı, zaman devirir, Zamanı kuşatan yer var bizimdir. Azmimiz kırılmaz kaderle, yasla, Ümidin güldüğü diyar bizimdir. Fena da ölümden korkmayız asla, Ölümün öldüğü diyar bizimdir. Maddeye tapmayız, ezelden geldik, Her şeyi kuşatan ebed bizimdir. Çirkini sevmeyiz, güzelden geldik, Arkadaş, son zafer elbet bizimdir. Bu dâva özüdür İslâmiyet'in, Bu dâva güneşi, mazlum milletin, Bu dâva, her şeyden, her şeyden çetin, Bu yolda dert, hüzün, gurbet bizimdir.
  • Yarın bu günden beter, Dün bu günden iyiyken.
  • Varsın yine dizlerim koşa koşa yorulsun, Saadetin, dâvanın, gerçek aşkın peşinde... Kara bahtım kül olup rüzgarlarda savrulsun, Unutulmuş gül gibi solsun çöl güneşinde...
  • Madde cenaze gibi, beyin donmuş kabında Hiçlik yanı başımda dikilmiş bir taş gibi Birini özlüyorum ruhumun mihrabında Bana da el sallasın gerçek arkadaş gibi Dimağım asılmışken boşluk salıncağında Ruhumu avuçlasın, kaynatsın ocağında Benliğimin kabuğu çatlasın kucağında Derdimi anlasın o, eski bir sırdaş gibi
  • Eskiden aşılmayan dumanlı dağlar varmış, Gurbet yüzermiş şi'rin hisli derinliğinde. Görünen gölgelere kaç yıl ümid bağlarmış, Gözler, mesafelerin sisli derinliğinde? Uzayan mesafeler kucaklarmış kederi, Gönül uçmak istermiş koyu maviliklerde, Aşmak istermiş karlı, çorak mesafeleri, Bazen, heykelleştirmiş, hasret, serviliklerde. "Gurbet, hasret yok artık" diyorlar "bu asırda". Böyle der, ayrılmaya mahkûm olmayan elbet. Hüznümü değiştirmez, mesafe kısalır da, Yine dumanlı dağlar, yine çevremde gurbet.
  • Asrın ruhsuzluğunda ruhlar taş kesilmişti, Gündüzler karalardı gecenin siyahını, Mazlumlara sağırlar, körler baş kesilmişti, Kahkahalar boğardı mağdurların âhını. Ufuklar açılmazdı, ufuklar karanlıktı, Tezatlar kudurmuştu, vahşet kahramanlıktı. Baş diye tanıyorken cemiyet ayağını, Cehennemler kaynardı mazlumun yarasında, Kaç kanser kemirirdi beşerin dimağını, Yaşarken maddiyâtın, cehlin maverasında. Sesin biri kahkaha, geri kalan enindi. İşte, bu hengâmede Sahra'ya bir Nûr indi. Susmuştu iniltiler, ne olmuştu, bu kimdi? "Bu, bizi öksüzlükten kurtaracak yetimdi". Evet, O ki, beşerin kucaklamış ruhunu, Çıkarmıştı yeisten, maddenin mahbesinden, Yok etmişti ruhsuzlar, kalpsizler güruhunu, Kurtarmıştı beşeri, zulmün en kahpesinden. Muhammed, bir beşerdi, mahlûka peygamberdi; O, Hakk'ı çok severdi, Hak için seferberdi.
  • Yalnız Allah büyüktür. Maddeyi küçültünüz Neden "sıfır" olmuyor? Maddeyi büyütünüz Neden "sonsuz" olmuyor? Her şey Allah'a muhtaç, Varlık, O'nsuz olmuyor. "O" ki, idrâke gelmez, Lâkin, ruhum O'na aç... Ruha "sınır" olmuyor.
  • İmansız zumreyi yokluk kemirir, Ezelden ebede her var bizimdir. Kanundur: zamanı, zaman devirir, Zamanı kuşatan yer var bizimdir. Azmimiz kırılmaz kaderle, yasla, Ümidin güldüğü diyar bizimdir. Fena da ölümden korkmayız asla, Ölümün öldüğü diyar bizimdir. Maddeye tapmayız, ezelden geldik, Her şeyi kuşatan ebed bizimdir. Çirkini sevmeyiz, güzelden geldik, Arkadaş, son zafer elbet bizimdir. Bu dâva özüdür İslâmiyet'in, Bu dâva güneşi, mazlum milletin, Bu dâva, her şeyden, her şeyden çetin, Bu yolda dert, hüzün, gurbet bizimdir.
  • İşte gördük seni dünya, Ne gerçeksin, ne de rüya, Bir resim çizilmiş suya, Sahte ışık, sahte boya Âh çocuklar, âh bebekler, Gonca hâlinde çiçekler Kanatlanmış kelebekler, Uçamadı doya doya Ötelerden ne haber var? Kim demiş hayat bu kadar? Mezarlarında yatanlar, Hayat sürmüş, bitmiş rüya! Bak yağmura, bak şu suya, Dağı, taşı oya oya, Öteleri duya duya, Akıp gidiyor deryaya Madde, mânâya anahtar, Fena, bekâya anahtar, Toprak, semaya anahtar, Açar kapıyı Mevlâ'ya.
  • Mutlu oluruz sandık “dünya”denen bu yerde, Hayeller tuz buz oldu, başımız girdi derde. Binlerce” dün” ve “bugün” böyle akıp gider de Mutluluk at koşturur nedense hep ilerde! Birlikte yoğurmuşlar, bakın, hazla elemi, Zıtlar, nasıl buluşmaz, Yaradan emreder de? Ne güzel gizlemiş, Allah, gerçek alemi: Ölümsüzü ölümde, sevinçleri kederde. “Gerçek varlık”sır olmuş, ”yokluk”sanki var gibi. Ölümsüzlük tavrında gönüller beraber de. “Tevhid” perde ardında, ”kesret” taşduvar gibi, Yerlerin kurtuluşu gökten inen haberde!.. Bir kısmet işidir ki, idrake göre sırlar, Açılır perde perde, kapanır perde perde. Bir yaratma ânına sığdırılmış asırlar, Yumaklanmış çilemiz, bir film gibi, kaderde. Boşaldı zemberekler, yoruldu yelkovanlar, Hâlâ soracakmıyız: ”Kurtarıcımız nerde?” Ölümün ötesinde gerçek hayat umanlar, Yaramıza son merhem, şimdi, son Peygamber’de. Seyid Ahmed Arvasi / 1985
  • İşte gördük seni dünya, Ne gerçeksin, ne de rüya, Bir resim çizilmiş suya, Sahte ışık, sahte boya... Ah çocuklar, ah bebekler!.. Gonca halinde çiçekler!... Kanatlanmış kelebelekler, Uçamadı doya doya. Ötelerden ne haber var? Kim demiş hayat bu kadar? Mezarlarında yatanlar, Hayat sürmüş bitmiş güyâ! Bak yağmura, bak şu suya, Dağı, taşı oya oya, Öteleri duya duya, Akıp gidiyor deryaya. Madde, mânâya anahtar, Fena, bekaya anahtar, Toprak, semâya anahtar, Açar kapıyı Mevlâ’ya
  • Güneş iner, çıkar durur, Ömür boşa akar durur, Nice canlar uçar gider, Gafil neden bakar durur?
  • "El değmemiş bahçeden ırkım ahlak dererken Vatan aşkı imanla gönülde sulanacak. Kendini kaybetmiş Türk, kendisini ararken Ve ufuktan Türk-İslam Güneşi parlayacak"
  • Kaval, senin sesini sessizlikler dinliyor, O, senin sesin değil, Anadolu'm inliyor.

--reklam--

Şiirlerim İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Seyyid Ahmet Arvâsi'nin 16 - 53 yaş arası yazmış olduğu şiirlerden oluşan, küçük hacimli bir solukta okunabilecek bir kitabıdır. Şiirler, kitapta yazarın yazmış olduğu yaşına uygun sıralanmıştır. Örneğin, On Altı Yaş Şiirleri, Elli Bir Yaş Şiirleri. (Ferman Mamedov)

Yazarın/şairin daha önce iki kitabını okumuştum. "Kendini Arayan İnsan" ile "İnsan ve İnsan Ötesi" isimli kitaplarını. Şiir kitabının olduğunu görünce de bir an tereddüt etmeden aldım. Çünkü aynı niyetle yazıldığına kendimi ikna etmiştim ki aynen de öyle çıktı. Kitaptaki en beğendiğim şiir "Buhran" isimli şiir oldu. Ontolojik buhranı derinden hissetmiş birisi olarak beni çok etkilediğini söyleyebilirim. Kitap boyunca 20. asrın tüm kasvetini hissedebiliyorsunuz. Zaten yazarın/şairin 20. asır ile ilgili yazdığı "Asrmız" şiirini okuduğunuzda da ne demek istediğimi anlayacaksınız. Kitabın son şiirinin son dörtlüğü ise çözümün nerede yattığını bize göstermektedir: Boşaldı zemberekler, yoruldu yelkovanlar, Hala soracak mıyız: "Kurtarıcımız nerede?" Ölümün ötesinde gerçek hayat umanlar, Yaramıza son merhem, şimdi, Son Peygamber'de. (Ramazan Kocakaya)

Seyyid Ahmet Arvasî'nin fikrî yönünü bilsek de edebî yönü perde arkasında kalmıştır. Fikirlerini şiirlerinde de ustaca kafiyelendirerek işlemiş. Şiirlerin haz vermesi bir yana tefekkür de ettirmekte. Kesinlikle okunmalı... (Furkan Uzel)

--reklam--

Şiirlerim PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Seyyid Ahmet Arvasi - Şiirlerim kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Şiirlerim PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Seyyid Ahmet Arvasi Kimdir?

Ahmet Arvasî (d. 15 Şubat 1932 - ö. 31 Aralık 1988) toplumbilimci, pedagog, yazar. Ağrı'nın Doğubeyazıt ilçesinde doğmuştur. Seyyid'tir. 56 yaşındayken, İstanbul'un Erenköy ilçesindeki evinde 31 Aralık 1988 - Saat: 11:00'da, daktilosu başında vefat etmiştir.

Kökeni

Arvaslar neslindendir. Atalarının Anadolu'ya gelişini kendisi şöyle anlatmaktadır:

« ...Ailem "Arvasî" adı ile bilinir. 650 yıldan beri Anadolu'da yaşar. Orhan Gazi ile tanışan ceddim Hacı Kasım-ı Bağdadi adında bir zattır. Onun oğullarından biri Van Gölü'nün güneyine (Arvas Köyüne) yerleşmiştir. Biz ondan türemiş ve çoğalmışız... »

"Arvasîler" olarak bilinen aile, Soyadı Kanunu'nun çıkmasıyla, "Arvasi" soyadını almıştır. Babası, Abdülhakim Arvasî'dir. Fakat, Necip Fazıl Kısakürek'in manevî hocası olarak bilinen Abdülhakim Arvasî ile aynı kişi değildir. Ahmet Arvasî'nin babası olan Abdülhakim Arvasi bu isim benzerliğini 18 Nisan 1980'de, Mehmet İlhan Bey'e yazmış olduğu bir mektupta şöyle anlatmaktadır:

« Şu an Ankara'nın Bağlum nahiyesinde yatan S. Abdülhakim Arvasî hazretleri ile aynı ailedeniz. Kendileri aynı zamanda babamın da isim babalarıdır. Babama kendi adlarını vermişlerdir. »

Hayatı

Ailenin altı çocuğundan birincisi olan S.Ahmed Arvasî, ilköğretime Van'da başlayıp Doğubayazıt'ta tamamladı. Ortaokulu Erzurum'da okudu ve sonrasında Erzurum Erkek Öğretmen Okulu'nu bitirdi. 1952 yılında Konya'nın Doğanbeyli nahiyesinde ilkokul öğretmeni olarak göreve başlayan Arvasi, yurdun çeşitli yerlerinde öğretmenlik yaptı. Daha sonra Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü -Pedagoji Bölümü'ne başladı ve buradan da 1958 yılında mezun oldu. Balıkesir, Bursa ve İstanbul'daki eğitim enstitülerinde hocalık yaptı. 1978 yılında İstanbul Atatürk Eğitim Enstitüsü'nden 24 arkadaşıyla birlikte siyasî amaçlar için sürgün edilen Arvasî, 1979 yılında emekli olmak zorunda kaldı.

« Hayretle gördüm ki, bu ülkede Türk kelimesinden ürkenler var. Yine hayretle gördüm ki, bu ülkede İslam kelimesinden ürkenler var. Ve yine ürpererek gördüm ki, bu ülkede Türk ve İslamkelimelerinin yan yana gelmesinden dehşete kapılan kişi ve çevreler var. »

(Seyyid Ahmet Arvasî)

Emekli olduğu yıl, Milliyetçi Hareket Partisi Olağan Kongresi'nde "Genel İdare Kurulu Üyesi" sıfatıyla aktif siyasete atıldı. Diğer yandan çeşitli gazete ve dergilerde yazdı. Her gün Gazetesi'nde, "Türk-İslam Ülküsü" başlığı ile günlük makaleleri yayımlandı. 12 Eylül 1980 darbesine kadar partideki görevini ve yazılarını sürdürdü. Darbenin ardından Mamak Cezaevi'ne hapsedildi. Burada işkencelere maruz kaldı ve ilk kalp krizini burada geçirdi. Tahliye olduktan sonra ülkücü gazete ve dergilerde yazdı. Türkiye Gazetesi'nde Hasbihal başlığı ile makaleleri yayımlandı.

Arvasî'nin Mamak'ta geçirdiği kalp krizini Alpaslan Türkeş şöyle anlatıyordu:

« Tutukevinde geçirdiği kalp rahatsızlığı dolayısıyla Ankara mevki hastanesi'ne kaldırıldı. O gün, daha dün gibi hatırımdadır. Görevliler kendisini hastaneye gitmesi için aşağıya indirdiler. Biz, yukarıda kalmıştık. Odamın penceresinden dış kapının açıldığı merdivenleri görebiliyordum. Arvasî hocamızı hastaneye götürecek cankurtaran henüz gelmemişti. Ayakta bekleyecek hali yoktu, bitkin bir vaziyette taş merdivenlere oturarak cankurtaranın gelmesini bekledi. Yukarıdan askerlere seslendim. Bir binbaşı çıktı. Kendisine Arvasî Bey'in rahatsız olduğunu, bir sandalye getirilmesi için emir buyurulmasını rica ettim. Bu ricamdan sonra bir sandalye getirdiler. Daha sonra cankurtaran geldi ve uzaktan birbirimize el sallayarak ayrıldık, vedâlaştık. »

Eserleri

- Diyalektiğimiz ve Estetiğimiz

- Doğu Anadolu Gerçeği

- Eğitim Sosyolojisi

- Hasbihal (6 cilt)

(Hasbihal, daha sonra konularına göre şu isimlerde yayınlanmıştır:)

1- Emperyalizmin Oyunları

2- Devletin Dini Olur mu

3- Kadın Erkek Üzerine

4- İnsanın Yalnızlığı.

- İleri Türk Milliyetçiliğinin İlkeleri

- İnsan ve İnsan Ötesi

- Kendini Arayan İnsan

- Şiirlerim

- Türk-İslâm Ülküsü (3 Cilt)

--reklam--

Seyyid Ahmet Arvasi Kitapları - Eserleri

  • İnsanın Yalnızlığı
  • Kendini Arayan İnsan
  • İnsan Ve İnsan Ötesi
  • Eğitim Sosyolojisi
  • Diyalektiğimiz ve Estetiğimiz
  • Şiirlerim
  • Sahte Dindarlar Sahte Laikler
  • Doğu Anadolu Gerçeği
  • Mamak Günleri
  • Türk İslam Ülküsü 1
  • Türk İslam Ülküsü 2
  • İlm-i Hal
  • Hasbihal 1
  • Hasbihal 2
  • Hasbihal 3
  • Hasbihal 4
  • Hasbihal 5
  • Hasbihal 6
  • Türk İslam Ülküsü 3
  • Düşünen Adamdan Mektup Var
  • Türkiyede Şark Meselesi ve Alınacak Tedbirler
  • Sohbetler
  • Devletin Dini Olur mu?
  • Akıl ve Gönül
  • Türk İslam Ülküsü I-II-III
  • Manevi Yönelişler
  • Şüphe ve İman
  • Milletlerin İtibarı
  • Size Sesleniyorum
  • Fikir Sefaletine Örnekler
  • Kadın Erkek Üzerine
  • Emperyalizmin Oyunları
  • Davamız: İ'la-yı Kelimetullah İçin Nizam-ı Âlem
  • İlmi Hal
  • Medenileşme ve İslamiyet
  • İlmi Tavır ve Ötesi

--reklam--

Seyyid Ahmet Arvasi Alıntıları - Sözleri

  • Kısacası, insan başıboş kalmakla bahtiyar olacağını sandı ve yanıldı. Bu konuda yüce ve mukaddes kitabımız Kur'an-ı Kerim'de (Kıyamet Suresi, ayet:36'da) "İnsan kendini başıboş bırakılacak mı zanneder?" diye buyrulmuştur. (Sohbetler)
  • Fert, kendini himaye edemeyen cemiyete, önceleri küser; sonra ona isyan ederek "bildiği gibi" yaşamaya ve hareket etmeye yönelir. Bu isyanını da "hürriyet" çığlıklarıyla maskeler. Oysa kişi, cemiyete karşı isyan çığlıkları bastığı bu anda, cemiyetin şefkat ve himayesine ne kadar muhtaçtır. (İnsanın Yalnızlığı)
  • Kollektif ruh, ferdi ruhların bir toplamı değil, onu aşan bir sentezdir. (Eğitim Sosyolojisi)
  • İnsanı geri kalmış hiçbir cemiyet asla kalkınamaz. İnsanı, geri kalmışlıktan kurtarmanın tek yolu da ferdin ve cemiyetin muhtaç olduğu eğitimden geçirilmesidir. (Kadın Erkek Üzerine)
  • (...) Görülüyor ki, ilmin gelip dayandığı noktada, materyalizm değil, İslâm güç kazanmaktadır. İslâm, bindörtyüz yıldan beri, bütün varlıkların Mutlak Varlık olan Allah ile var olduklarını ve bütün âlemin O'nun "yaratıcı soluğu" ile yenilenip durduğunu savunup durmaktadır. Kâinatta, her an "enerji demetleri halinde" yeni bir güç püskürtüldüğünü müşahade eden ve buna "quantumlar" adını veren modern fizikçinin idraki yavaş yavaş da olsa İslâm'a açılmaktadır. (Şüphe ve İman)
  • Unutmamak gerekir ki, deha üstün zekadan çok, büyük bir ülküye, sarsılmaz bir imana, tükenmez bir sabra, yılmaz bir iradeye, devamlı bir dikkate ve disiplinli bir çalışmaya dayanır. Bazılarının sandığı gibi, insan anasından dahi olarak doğmaz. Dahilerin hayatını inceleyiniz, istisnasız hepsinde çalışma temposu delicedir ve iş başarma ve eser verme arzusu ihtiras derecesindedir. Yoksa nice üstün zekalı ve kabiliyetli insan gördük ki, sırf bu vasıflara sahip olma iradesini gösteremedikleri için bir iz bırakmadan kaybolup gittiler. (Türk İslam Ülküsü 3)
  • inanmak ve bilmek farklı şeylerdir.Her "bilen" inanmış değildir. (Size Sesleniyorum)
  • Güneş iner, çıkar durur, Ömür boşa akar durur, Nice canlar uçar gider, Gafil neden bakar durur? (Şiirlerim)
  • "Sonunda ölüm bulunan bir dünya insana mutluluğu vermez, sadece aratır." (Kendini Arayan İnsan)
  • Türk milliyetçisi, Türk içtimai ırkını benimser, sever ve sevdirirken ailesini de bu espri içinde kurmaya çalışır. Bununla beraber, başka "içtimai ırkları" da Allah'ın birer "ayeti" olarak değerlendirir. Seyyid Ahmet Arvasi (Türk İslam Ülküsü I-II-III)
  • . Bizim mücadelemiz, bütün insanların layık oldukları şeref üzere kalmalarını temin etmek içindir. . (Türk İslam Ülküsü 3)
  • Nitekim , İslam'dan önce , " Tanrı'nın kırbacı " olarak anılan Türkler , İslam'dan sonra "Tevhidin sözcüsü " ve " Nizamın öncüsü " olmakla şereflendiler." İ'la-yı Kelimetullah " ve " Nizam-ı Alem " bayraktarlığı yaptılar. (Fikir Sefaletine Örnekler)
  • Aydınların ve devlet adamlarının en önemli görevi; ... insanımızı, ne suretle kendine ve cemiyetine verimli kılabileceği hususunda tam bir düşünme ve araştırma seferberliğine davet etmektir. (Kadın Erkek Üzerine)
  • Sevgili Peygamberimiz'e göre, maişetini, helâl yollardan kazanmak için çırpınan ve cemiyetin -yanlış telakkiye kapılarak- aşağı bulduğu iş ve mesleklerde çalışan bir mümin, elbette, cemiyetin en yüksek katlarını ele geçirmiş bulunan ve gayrimeşrû gelir kapıları arayan bazı haramzâdelerden daha şereflidir. Bu konuda Şanlı Peygamberimiz şöyle buyururlar: "Helal kazanmak için, beğenilmeyen bir yerde bulunana Cennet vacib olur." (Manevi Yönelişler)
  • Oysa, tarihimiz diyor ki, " Batı , Türk Milletinin melcei ve kurtuluşu sığınağı değil,fetih hedefidir." Atalarımız , hiçbir zaman Avrupalı'yı " kurtarıcı "olarak görmedi, aksine onları " kurtulmaya muhtaç " bildi. (Fikir Sefaletine Örnekler)
  • İnsan, bir ülke için en önemli güç kaynağıdır. İnsanı cahil ve geri bırakılmış bir ülkenin sosyal hayatı da, kültür hayatı da, ekonomik hayatı da, politik hayatı da perişandır. (Sohbetler)
  • ...inançsızlık, insan fıtratına uymadığı için, onlar [inanmayanlar], sürekli olarak mutsuz, huzursuz ve tedirgindirler, cemiyetle irtibatları zayıfladığı için egoist olurlar, onların beden ve ruh sağlıkları her an tehlikeye marûzdur ve çok defa "anti-sosyal" (cemiyete aykırı) tavır ve davranış içindedirler. İntibaksızdırlar, efelik taslamalarına rağmen "mustarip"tirler... İnançsızlar, " boş bir vicdan" taşımanın acısını sık sık beyinlerinde ve yüreklerinde duyarlar. Bu boşluğu doldurmak için çareler ararlar, olmadık şeylere başvururlar. "Dîne afyon" diyen bu kimseler, her ne hikmetse, bizzat kendilerini "afyonla, esrarla, eroinle, kokainle ve alkolle" uyutmaya ve uyuşturmaya yönelirler. Gerçekten de yapılan araştırmalar göstermiştir ki, inançsızlar arasında bu gibi, uyuşturucu düşkünlerinin sayısı hayli kabarıktır. Öte yandan, mabetlerden kaçan bu gibi inançsız kimseler, bilhassa, kendilerine benzer kimseler bulmak ve onlara için dökmek için ne kadar "menfi hane" varsa oralara koşarlar. Meyhanelerde, esrar tekkelerinde ve benzeri yerlerde, başlarını masaya koyup ya hüngür hüngür ağlayan veya mânasız kahkahalarla dikkat çekmeye çalışan niceleri var... (Şüphe ve İman)
  • Açlığı, sadece midelerindeki sancıdan ibaret zanneden, beyinlerindeki ve kalblerindeki açlığı duymamazlıktan gelen nice insanlar tanıdım... (Kendini Arayan İnsan)
  • Başkalarını bilmem ama, İslâmiyet, bir cemiyet ve cemaat dinidir. İnsanları, birbiri ile dostluğa, kardeşliğe ve yakınlığa dâvet eder. Cemiyet ile ferdî, birbiri ile kaynaştırır ve bütünleştirir. Bunun yanında hemen belirtmeliyiz ki, sosyologlar, psikologlar, psikiyatristler ve pedagoglar, "inançsızlığın, marazî bir kaçış ve yalnızlaşma mekanizması" olduğu kanaatindedirler. Yapılan ilmî araştırmalar göstermiştir ki, inançsızlar, genellikle "egosantrik" (kendini merkez sanan), yalnız ve hatta egoist kimselerdir. Bu durumları ile intihara, çıldırmaya ve suça daha yakın durmaktadırlar. Bu konuda o kadar çok eser yazılmış ve müşahede ortaya konmuştur ki, saymakla bitmez. (Şüphe ve İman)
  • "El değmemiş bahçeden ırkım ahlak dererken Vatan aşkı imanla gönülde sulanacak. Kendini kaybetmiş Türk, kendisini ararken Ve ufuktan Türk-İslam Güneşi parlayacak" (Şiirlerim)