Kitap Künyesi
Yazar: Glenn Meade
Çevirmen: Ali Cevat Akkoyunlu
Orijinal Adı: The Last Witness
Yayın Evi: Kırmızı Kedi Yayınları
İSBN: 9786054927951
Sayfa Sayısı: 436
Son Tanık Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Yugoslavya parçalanmakta, dünyanın Nazilerden sonra verdiği bütün sözlere rağmen Avrupa'nın göbeğinde bir başka soykırım yaşanmaktadır. Koalisyon kuvvetleri, Saraybosna'nın eteklerinde bulunan Omarska Kampı'ndaki katliamdan sağ kurtulmayı başarmış, ancak yaşadığı derin travma yüzünden konuşmaktan bile aciz küçük bir kız bulur. New York'lu bir hukukçu olan Carla Lane'in, yıllar önce Yugoslavya'da yaşanan "etnik temizlik"le ilgili pek az bilgisi vardır. Genç kadın, hamiledir ve müzisyen kocasıyla ideal bir hayat sürmektedir. Ancak kocasının gizemli bir suikastta öldürülmesiyle, Carla'nın zihnini bir süredir meşgul eden garip görüntüler şiddetlenir. Bunların izini süren genç kadın, çocukluğunda ağır bir psikolojik tedavi gördüğünü ve psikiyatristinin ona annesinin günlüğünü vermesiyle, ailesinin 20 yıl önce Bosna'daki bir ölüm kampında, büyük bir vahşetin kurbanları olduğunu öğrenir. Carla'yı zorlu bir sınav beklemektedir. Gerçek kimliklerini saklamak ve kurdukları suç imparatorluğunu muhafaza etmek adına kanlı geçmişlerinden geriye kalan son tanığı da susturmaya kararlı olan suçluları bulmalıdır.
Son Tanık Alıntıları - Sözleri
- “Beklemesini bilene her şey gelir.”
- 'Bazı erkekler ancak seçenekleri ölçüsünde sadıktır. ''
- “İyi ve kötü, tıpkı aşk ve nefret gibi o kadar yakındırlar ki, ruhun içinde birbirine kenetlenirler.”
- “Nefret taklit edilemez.”
- “Hayat, nefis anlardan meydana gelmiş kötü bir çeyrek saattir. O anları boşa harcama.”
- Kötülük, içimizde yanan iyilik ışığını asla söndüremeyecek.
- “Geride bıraktıklarımızın kalplerinde yaşamak, ölmek değildir.”
- “Aşkta ve hukukta hiç bir şey adil değil.”
- “Sevilen hiçbir şey gerçekten kaybolmaz.”
- “Hayatın gerçeği: Herkesin gündüz yaptığı bir işi, bir de bir düşü vardı.”
- "İyi ve kötü, tıpkı aşk ve nefret gibi o kadar yakındırlar ki,ruhun içinde birbirlerine kenetlenirler."
- "Söylesenize, Auschwitz'de Tanrı neredeydi?" ... "İnsan neredeydi?"
- "Dünya böyle Carla. Aşkta ve hukukta hiçbir şey adil değil, senin bunu herkesten daha iyi bilmen gerekir."
- Sanırım, insanları bir arada tutan aynı sevginin bazen insanları birbirinden ayırdığının da farkında değillerdi.
- Sevilen hiçbir şey gerçekten kaybolmaz. Ve kötülük kollarını çevremizdeki neye dolarsa dolasın, kucaklaması ancak anlık, uçup giden bir şeydir.
Son Tanık İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Yine bir yaşanmışlık hikâyesi yine dinler ırklar birbirlerine düşmanlıklar, soykırım , tecavüz , işkence kampları , annelerin babaların çaresizliği ,birilerinin menfaatleri için insanların eziyete dönüşen hayatı , tavsiye ediyorum , okurken bu kadarda insanlıktan çıkılmaz diyeceksiniz fakat buna benzerleri malesef yaşanmış , düşünmeyin alın okuyun derim , iyi okumalar (Bilgin Deniz)
Srebrenitsa Katliamı!: Milletçilik denildiğinde Türk’ü de, Fransız’ı da, İngiliz’i de Amerikalısı da mangalda kül bırakmaz. Çünkü hepsi alnına yapıştırılmış bir bayrakla doğmuştur dünyaya. Sonra da ülkesinin politikalarına göre şekillenir hayatı, hayalleri, kariyeri. Okuduğu kitapların bile ülkesinde basılıp basılamayacağına ülkesinin hükümeti karar verir. Dünya üzerindeki bazı ülkeler dağların yamaçlarındaki rengarenk çiçekler gibi farklı farklı ırklardan kök salar aynı toprağa. Hepsi için güneş aynı yerden doğar, aynı yerden batar. Renkleri farklı bile olsa, farklı dil bile konuşsalar aynıdır bedenleri, ne eksik, ne fazla. Dünya kötülüğü körüklemek için doğmuş bir avuç soytarı tarafından yönetiliyor. Tek istedikleri pastanın büyük dilimini değil tamamını almak. Ve korkarımki bunda başarılı oldular. Nefret tüm dünyada revaçta, sokaktaki insanların yüzlerine bakın, bankalardaki, iş merkezlerindeki, esnaf lokantalarındaki, okul önlerindeki bütün bakışlar samimiyetten çok çok uzak. Nefret neslimizi tüketiyor. Bundan tam 23 yıl evvel 11 Temmuz 1995’de tüm dünyanın seyirci kaldığı (bilerek) büyük bir insanlık katliamı gerçekleşmiştir. 2. Dünya savaşından sonra ikinci en büyük insan kıyımının yaşandığı, akıllara mıh gibi kazınması gereken büyük bir katliam gerçekleşmiştir. Srebrenitsa.. Yugoslavya devletinin parçalanacağı anlaşıldığında, ülkedeki Sırp çoğunluk dizginleri ele alıp tüm dünyanın gözünün içine baka baka Bosna’lı, Katolik, Yahudi, Müslüman, Ortadoks, Ateist inansın yada inanmasın hangi dine mensup olursa olsun, insanları acımasızca katletmiştir. Bu sayede bir çok mafya baronu ceplerini doldururken, onların deyimiyle büyük bir etnik temizlik gerçeklemiştir. Yıkımın boyutu bugün bile tam olarak tespit edilememektedir, toplama kapmlarındaki tecavüzler, akıl almaz işkencelerden geçmiş yüzlerce insan savaş sonrası aleyhte şahitlik edememesi için iş makinalarıyla toplu mezarlara gömülmüşlerdir. Halen ülkede toplu mezarlarda yakın mesafeden kurşuna dizilmiş, çocuk, kadın, erkek iskeletlerine rastlanmaktadır. Katliamda yakınlarını kaybedenler bugün bile DNA örneklerinden annesinin, babasının, evladının bir mezar taşı olsun diye kemiklerini aramaktadır. Bu ne demek arkadaşlar, tahayyül edebiliyor musunuz? Çok sevdiğiniz ailenizin, sevdiklerinizin, yan komşumuzun, akıl almaz işkenceler yaşayıp toplu bir mezara gömüldüğünü tahayyül edebiliyor musunuz? Tüm dünyanın ülkemiz dahil (dönemin Başbakanı Çiller kınama mesajı göndermekle yetinmiş-lütfetmiş-) , hele hele 2. Dünya savaşından çıkmış AB ülkeleri, BM (Birleşmiş yılanlar demeliyim ), İnsan hakları savunucusu ileri demokrasi ülkesi iki yüzlü Batı! Emperyalist Amerika hepsi bu katliamı destekler nitelikte sessiz kalmış HEPSİ! BM 600 kişilik Hollandalı bir asker grubu gönderiyor, halka güvenli bölgeler oluşturmak için, Sırplar geldiğinde taburlar halinde ülkelerine geri dönüyorlar! O insanları ölüme terkettiklerini bile bile! Söylemek istediğim çok şey var aslında, içimde günlerdir kaynayan bi kazanla yaşıyorum. Gazze şeridinde İsrail tanklarına karşı dimdik duran ve bir buldozerin ezmesi sonucu 24 yaşında hayatını yitiren Barış aktivisti Rachel Corrie kadar cesur olamadığım, böyle bir dünyada pasif-agresif bir hayata kendimi mahkum bıraktığım için, mücadeleye müdahil olmadığım için bu kitabın tokadı sert oldu. Şimdilerde bütün dünya ülkelerinden gönüllülerin katılımıyla 11 Temmuz tarihinde katliamın yıl dönümünde anma törenleri düzenleniyor. Ne büyük iki yüzlülük!! İnsanlar turlar halinde, ellerinde son model telefonlar, fotoğraf makinaları, ayakta terlik güle oynaya kampları geziyor, kurşunlanmış köyleri dolaşıyor. Dünya bir şekilde yine yolunu buluyor. Ölen onca insan kaç saniye hafızamızda yer kaplıyor? “Milliyetçilik”, “Etnik kimlik”, “Din”, “Mezhep”, “Ten rengi” “İdeoloji” İnsan bu yargılardan sıyrılırsa, daha çok insana benzer. Bırakın kim neye inanıyor, nasıl yaşıyor, nasıl giyiniyor,teni ne renk diye tartışmayı. Bu savaşın kimseye faydası yok! Bu kitapta sizi 23 yıl öncesinin tarihi bekliyor. Bu kitaba polisiye demek bu kitabı geçiştirmek olur. Tarihi bir katliam ancak bu kadar etkileyici romanlaştırılırdı, Glenn Meade gerçekten bu işin uzmanı ve tabi Ali Cevat Akkoyunlu çevirisi, yazarın hemen hemen bütün kitaplarını çevirdiği için yazarla özdeşleşmiş bir çevirmen ve gerçekten çok başarılı. Muazzam bir kitap okudum, tavsiye ederim. İnsanların savaşlarda ölmediği bir dünya dileğiyle. (Ayşe*)
Soykırım denilen insanlık suçu işleniyor. İnsanlar bu acılara nasıl dayanmış diyorsunuz ve bazen kendinizi onlarla ağlarken buluyorsunuz. Konusu hakkında çok kitap yazılmıştır ama bu kitap içlerinde en etkileyicisi diyebilirim (Öz)
Kitabın Yazarı Glenn Meade Kimdir?
Eski gazeteci ve uluslararası üne sahip yazar Glenn Meade, 1957 yılında İrlanda’nın başkenti Dublin’in Finglas kasabasında doğdu. "Irish Times" ve "Irish Independent" gazetelerinde yazdı. İlk romanı "Kar Kurdu"yla şöhreti yakalayan Glenn Meade’in romanları, yirmiden fazla dile çevrildi. Yazarlığının yanı sıra eğitim pilotu olarak da çalışan Meade, 1980’lerin ortalarından, ilk romanını yazana kadar (1994) Dublin’deki Strand Tiyatrosu’nda kendi yazdığı bir dizi oyunun yönetmenliğini de yaptı. Uzun yıllar pilot eğitmeni olarak çalışan Glenn Meade, artık sadece yazarlık yapıyor.
Eleştirmenler, Glenn Meade’in romanlarını, olay ve kurgu bakımından, Frederick Forsythe, John le Carre ve Tom Clancy’nin heyecanlı bir karışımı olarak niteliyor. Uluslararası başarı kazanan romanları, olayların geçtiği Rusya, Mısır, Avrupa ve ABD’de kılı kırk yaran araştırma ve incelemelerin ürünüdür.
Glenn Meade Kitapları - Eserleri
- Buz Kapanı
- Kar Kurdu
- Sakkara'nın Kumları
- Son Tanık
- Romanov Komplosu
- Şeytanın Müridi
- Brandenburg
- 8. Gün
- İkinci Mesih
- Huzursuz Hayaletler
Glenn Meade Alıntıları - Sözleri
- Böylece, akıntıya karşı savaşan tekneler gibi, sürekli olarak geçmişimize doğru çekiliyoruz. (Brandenburg)
- "Bana kan akıtmamış bir devrim söyle." (Romanov Komplosu)
- Sanırım, insanları bir arada tutan aynı sevginin bazen insanları birbirinden ayırdığının da farkında değillerdi. (Son Tanık)
- "Söylesenize, Auschwitz'de Tanrı neredeydi?" ... "İnsan neredeydi?" (Son Tanık)
- Ya her şey tümüyle yanlış giderse? (8. Gün)
- Her zırhını zayıf bir yeri vardır. Önemli olan, o noktayı bulmak. (Kar Kurdu)
- Şeytanın öldüğünüzü fark etmesinden çok önce cennete gitmeniz dileğiyle.. (Romanov Komplosu)
- Yaşama arzusunu yitirdiğini söylediler. Bazı insanlarda olurmuş. Çok sevdiği, çok yakınındaki birinin kaybı, İnsanın içine işler, Dayanma gücünü yok edermiş. Kendi çocukların olup da gerçek sevginin ne olduğunu, Kızını ya da oğlunu bu şekilde kaybetmenin ne demek olduğunu anlayana kadar, Buna inanmak güç geliyor insana. (8. Gün)
- 'Bazı erkekler ancak seçenekleri ölçüsünde sadıktır. '' (Son Tanık)
- Sonra yıllarca bunu düşündüm. Yaklaşmakta olan talihsizliğin belirtisini fark edemediğim için kendimi suçladım. Fark etmem, yaşanacak her şeyi değiştirebilir miydi? Sevdiklerimin hayatını kurtarabilir miydi? Belki. En azından, bazen kendime öyle diyorum. (Huzursuz Hayaletler)
- ... Yaşama arzusunu yitirdiğini söylediler. Bazı insanlarda olurmuş. Çok sevdiği, çok yakınındaki birinin kaybı, İnsanın içine işler, Dayanma gücünü yok edermiş. Kendi çocukların olup da gerçek sevginin ne olduğunu, Kızını ya da oğlunu bu şekilde kaybetmenin ne demek olduğunu anlayana kadar, Buna inanmak güç geliyor insana. (8. Gün)
- Artık aramızda herhangi bir diyaloğun yararsız olacağını görüyorum. Sözleriniz anlamsız. Sadece davranışların bir değeri var. (8. Gün)
- "Devrim herkes için güçtür. Fedakârlık ve ıstırap olmadan başarılamaz." (Romanov Komplosu)
- Bu dünyada yaşadıkça, adalet diye bir şeyin olmadığını tekrar tekrar öğreniyorum. Gerçek adalet yok. Eski bir atasözünde her günahın bir intikam meleği var denir. Ama meleği hiç göremedim. (Brandenburg)
- Bu ülkeyi seviyorum. (İkinci Mesih)
- Küçük insanlar kolay kandırılırlar. (Buz Kapanı)
- Her çocuğun bir kokusu vardır:.. (Huzursuz Hayaletler)
- "Sevgi var." (Sakkara'nın Kumları)
- .. Sanki tepede biri iplerimizi çekip halimize bakarak gülüyor. (Sakkara'nın Kumları)
- Durum ne kadar umutsuz ve üzücü, ne kadar karanlık olursa olsun; hep gülmeye, güldürmeye hazırdı. (Brandenburg)
Yorumlar
0 yorum