Kitap Künyesi
Yazar: Romain Gary (Emile Ajar)
Çevirmen: Roza Hakmen
Orijinal Adı: Agora Kitaplığı
Yayın Evi: Agora Kitaplığı
İSBN: 9786051031156
Sayfa Sayısı: 192
--reklam--
Yalan-Roman Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Ünlü Fransız yazar Romain Gary, Fransa'daki edebiyat ortamının lakaytlığına dikkat çekmek için "Onca Yoksulluk Varken" romanını Emile Ajar takma adıyla yazmış ve bu adla ödül kazanmıştı. "Yalan-Roman" da Romain Gary'nin yine Emile Ajar takma adıyla yazdığı dünyaca ünlü romanlarındandır.
--reklam--
Yalan-Roman Alıntıları - Sözleri
- İnsan ne kadar uğraşırsa uğraşsın, birini sevmeden soluk alamıyor.
- İnsan aşağılık, rezil biri olup güzel kitaplar yazabilir.
- Deli damgası yediğiniz andan itibaren herkes size iyi niyetle yaklaşır, çünkü delilik politik değildir.
- ''...rol yapmazsanız asosyal, uyumsuz ya da sinir hastası damgası yersiniz.''
- İnsan ne kadar uğraşırsa uğraşsın birini sevmeden soluk alamıyor.
- ...insan istese de istemese de en içten, en gerçek yanı çatlak yanıdır.
- Gerçeklik kadar korkunç bir sanrı olamaz.
- Ben doğuştan dilbilimciyim. Sessizliği bile duyar ve anlarım. Son derece ürkütücüdür ve anlaşılması en kolay dildir. Unutulmuş, kimsenin ilgisini çekmeyen, kimsenin duymadığı yaşayan diller, en anlamlı haykırışlardır.
- Çünkü en çok sevdikleri av söz konusu olunca, kelimeler acımasız birer avcı kesilirler.
- ...umut beni yiyip bitirmeyi sürdürdü, zaten başka işe de yaramaz...
- İnsanlık bana acılarını verdi, ben de karşılığında ona bir kitap verdim. Ödeştik.
- "Öyle kişiler vardır ki yaşarken alçak, eserlerindeyse insanlık velinimeti olmuşlardır... Bana gelince, ben hiçbir konuda 'dört dörtlük' değilim. Sen de öyle. Kimse de değildir. En iyiye hiçbir zaman ulaşılamaz... En kötüye de."
- İnsan ne kadar uğraşırsa uğraşsın, birini sevmeden soluk alamıyor.
- "Biraz esrarengiz, yasadışı bir yanınız var, belki terörist, geçimsiz, it, pezevenk.
- Ne yazık ki gün kendi kendine doğuyor.
--reklam--
Yalan-Roman İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Kendisini, kendisinden çıkarttığı !!!!: Deli damgası yediğiniz andan itibaren herkes size iyi niyetle yaklaşır, çünkü delilik politik değildir." Romain Gary …syf 49 Romain Gary ‘nin kendisini kendisiyle çarptığı ,kendisinden Emile Ajar ‘ı yarattığı (ve daha kim bilir hangi isimleri vardı ), kendisini iyileştirmek adı altında aslında -kendisine yaşamaya mola verdiği dönemler - tımarhaneye kapatan tüm sistemle kavga ettiği ,aslında bizleri – yani herşey normalmiş gibi kurallara uyarak yaşayanları – normal dışı gören uyumlu insanı , mış gibi yaşayan olarak tanımladığı ,gerçekliğin aslında bir sanrı olduğunu düşünen bir kişiliğin bakış açılarını anlatıyor. Yaşamının sonuna gelmiş bir kişinin hayatındaki tüm geçmiş acılarının hortlattığı ve aslında bir nevi hesap sorduğu bir roman .Bu romanı anlamak için yazarın yaşam öyküsünü mutlaka bilmeniz gerekiyor çünkü Emile Ajar , oldukça otobiyografik kitaplar yazan bir yazar .Yazar bu kitapta ,ruhunun kaoslarını , günlük hayatın kabuslarını ,geçmişin ayak izleri üzerinden çarpıtarak söze döküyor. Litvanya asıllı ,Fransız yazar ,14 yaşında annesi ile birlikte Fransa’ ya göç ediyor ve bu ülke vatandaşı oluyor. Yazar kazak tatarı anne Yahudi babası olan kendisi de epey yakışıklı bir yazar . Annesi, sanatın her alanının da yetiştirmeye çalışıyor oğlunu ama en son olarak edebiyatta yetenekli olduğuna kanaat getirilince bu yönde teşvik ediliyor .Büyümesinde , yetişmesinde bunca katkısı olan kadın ise ne yazık ki çocuğunun ilk kitabını göremeden vefat ediyor . ‘’ Şahsımı Fransa’ insanlığa bağışlamıştım . İnsanlık bana acılarını verdi, ben de karşılığında ona bir kitap verdim. Ödeştik . Lanet olsun edebiyat hepimizden üstün ‘’ …syf 155 Romain Gary , eleştirmenlerin sürekli kendisini tekrarlıyor yorumlarına kızıp kendisine başka bir ad veriyor hatta bu ismi yayıncısı bile bilmiyor. Romain Gary ,ismiyle bastığı romanlar biraz daha normal ,ayakları yere basan hikayelerken Emile Ajar ismiyle yazdığı romanlar ise , sıradışı ,konu dışı ve özgür bir anlatımla yazılan eserler oluyor . Pek çok kişi de yazarı Emile Ajar ismiyle yazdığı kitapları daha çok beğeniyor ( ben de öyle düşünüyorum ) ve yazar her iki isimle kitap yazıyor her iki isimle de Fransa ‘nın en prestijli ödülü olan Goncourt ödülünü alıyor .Ayrıca yazarın bu isimlerin dışında da başka isimler kullanarak kitap yazdığı da biliniyor yani karşımızda ; çok isimli çok yüzlü ve çok kişilikli bir yazar var. Yalan –Roman tam olarak konusu da bu zaten yazarın kişiliği ,kendisi ve hayatı algıladığı biçimi. Kitap biraz nevrotik biraz pisikotik ama bolca psikolojik bir anlatımı olduğu için yazardan ( her iki ismiyle de) üç yada dört kitap okuduktan sonra bu kitabın okunmasını tavsiye ederim. Yalan –Roman yazarın son kitabı .’ Onca Yoksulluk Varken ‘ kitabını ise mutlaka tavsiye ederim ki benim en çok sevdiğim kitabı bu kitap oldu .Beyaz köpek kitabını ise en yakın zamanda okumayı düşünüyorum . "Emile Ajar benim! Ben yapıtlarımın evladı ve onların babasıyım. Kendi oğlum ve kendi babamım ben! Kimseye bir şey borçlu değilim! Gerçeğim! Balon değilim! Sahte değilim; acı çeken, daha fazla acı çekip yapıtıma, dünyaya, insanlığa bir şeyler kazandırmak için yazan bir insanım! …syf 153 (Nihal)
Açlıktan, sefaletten, soykırımdan, savaşlardan, acı veren tüm olaylardan uzakta olmanız sizi masum mu yapar? Sorumluluk, bu eylemleri gerçekleştiren kişilerde mi, yoksa toplumun bütün bireylerinde mi? İşte Emile Ajar bu kitabında dünyada yaşanan tüm acılardan kendini de sorumlu tutuyor. Böyle bir dünyada yaşamak istemiyor. Bu yüzden 'aidiyet duygusu'la büyük bir derdi var. Bir 'hiç' olamayı başarabilirse tüm bunlardan kurtulabileceğini düşünüyor. Hiç olmak ve bilinçten kurtulmanın yolunu da tabi ki delirmekten geçiyor. Oysa kensine göre normal olduğu için tedavi görüyor. "Tedavi görüyorum da denebilir, ama normal olduğum için. Dışarıdayken normal davranışlarım dikkati çekiyor. Uyum sağlamayı öğrenmek için delillerin yanındayım." Ona göre gördüğümüz dünya tamamen sahte. "Biraz rahatladım, artık halüsinojen değildim, gerçeği görmüyordum artık; gördüklerim bir masa, bir iskemle, her gün hikâyelerdi, hepsi sahteydi, işler yolundaydı yani." Onun için iyileşmek bilinçsizleşmek demek ve bu noktada sağlam bir tokat geliyor. "Artık bilinçli olma tehlikesiyle karşı karşıya değildim ve seve seve yaşıyordum (...) kimse evime gelmiyordu. telefon eden de olmuyordu artık. Dünyanın hiçbir yerinde acı çekilmiyordu. İyileşmiştim basbayağı iyileşmiştim." Tüm bu toplumsal eleştiriler bir yana 'Ne için yazıyoruz?' sorusuna da cevaplar arıyor. Kendisi dünyanın acılarınlarından kurtulmak, bir noktada iyileşmek, içini boşaltmak için yazıyor. Aynı zamanda "acının sanatsal bir amaç uğruna kullanılmasını" da kabul edemiyor. Hatta kelimelerden para kazanılmasını rezilce buluyor. "Güzeller güzeli kelimeler gördüm, herkesin sırtından geçinir, utanma nedir bilmeden öyle ücretleri alırlardı ki..." Ama yazmaktan da vazgeçemiyor hem kendini rahatlatmak hemde 'hiç' olma çabası yüzünden. "Dediklerine göre edebiyatı reddederek hiçbir şey yazmayabilir, hiçbir şey yayınlamayabilirmişim, ama bunda da bir şiirsellik, gizli bir şiirin itirafı bulunurmuş. Bu davranışım, belirgin biçimde edebi tutum ve pozlar olan romantizm, yalancı duyarlılık ve özlemler içerirmiş. İlke olarak, öz saygı gereği, vicdanı izin vermediği için yazmamak, en kitabi, en ağlamaklı lirik anlatım biçimi ve inanç eylemiymiş." Kitapta işlenen diğer bir konu bireysel çelişkiler. Kendisi tanınmak istemiyor, ödülleri reddediyor. Çünkü dünyayı ve insanları küçümsüyor onların yarattığı bu düzenden iğreniyor. Ama bir yandan da hepimizin içinde olan o 'bilinme' isteğine de karşı koyamıyor. "Var olmamaya çalıştıkça daha çok var oluyordum. Gizlenmeye çalıştıkça iyice reklam oluyordum. Bütün gizli çarpıklıklarım çıplak gözle görülür oluyordu." Tüm bunların dışında kitabı okumadan önce yazarın hayatını araştırmanızı öneririm. O dönemki kendisi ile ilgili tartışmalara çok iyi göndermeler yapmış. Takma adla yayınladığı 'Onca Yoksulluk Varken' ve 'Koca Tembel' kitaplarından da sık sık söz ediyor. Önce onları da okumak isteyebilirsiniz. Ayrıca Romain Gary'i Emile Ajar olduğunu açıklayıp "Çok eğlendim" demesini bu kitabı okuduğumda anlayabildim. Edebiyat dünyasını nasıl karıştığının ip uçlarını da bu kitapta bulabilirsiniz. Ben çok etkilenerek okudum. Yazara tekrar hayran kaldım. En kısa zaman da diğer kitaplarını da okuyacağım. (Leyla)
“Kentler, öldürülüp de sonra yaşamak için işlerini ayarlayan insanlarla dolu.” Kimlik karmaşasının, çatışmasının izleğinde -miş gibi yapmanın, maskelerin toplum tarafından kabul görmesini eleştiriyor Emile Ajar #yalanroman da. İronik, Ajar adıyla yazdıkları Romain Gary adıyla yazdıklarından daha çok sevilmiş. #romaingary kendisini tekrar etmekle eleştiriliyor ve Emile Ajar kimliğiyle yazmaya başlıyor. Fransa’da bir yazara sadece bir kez verilen Goncourt Ödülünü tekrar kazanıyor ve eleştirmenlerin dikkatini Ajar-Gary benzerlikleri çekiyor. O da Ajar kimliğine bürünmeye yeğeni Paul Pavlowitch’i ikna ediyor. Yalan-Roman bu konu üzerine bir kurmaca. Anlatıcı Paul Pavlowitch nasıl #emileajar olarak yazmaya karar verdiğini anlatıyor bir nevrotiğin hezeyanlarında. Tanrı-Baba imgesiyle sorununu Macout Dayı karakteriyle veriyor. O da kurgudaki Romain Gary :)) Tam bir -mış gibi yapma durumu, hepsi Gary. Ajar olayı Gary’in intihar mektubuyla ortaya çıkıyor. İntihar mektubunun son iki cümlesi: “Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın.” Ajar - Gary arasında benzerlikler var özellikle ‘piton’ dikkat çekici. Deri değiştirmek ve kimlik değiştirmek vurgusu olabilir diye düşünüyorum. Ajar çağın sorunlarını eleştirilerini alayın arasında veriyor, çelişkili yalan ifadeler arasında çağın acımasızlığı. Komiğin verdiği dehşet çarpıcı. Gary ise dehşetin içinde komikliği kullanıyor. İki versiyonundan birer kitap okuduğum için genelleme yapmak için erken, diğer kitaplarını da okuduğumda :)) Gary sadece yazar olarak değil, düşünce biçimi duruşu ile de beni etkiliyor. Seviyorum. Söylememe gerek var mı? Bence en azından bir kitabı okunmalı zaten sonra uzaklaşmıyor insan:) (Vox Nihili)
--reklam--
Yalan-Roman PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Romain Gary (Emile Ajar) - Yalan-Roman kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yalan-Roman PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Romain Gary (Emile Ajar) Kimdir?
1914, Litvanya doğumlu. On dört yaşında Fransa’ya geldi, hukuk öğrenimi gördü, 1940 yılında ‘Fransa’ya Özgürlük’ ekibine ve savaşa katıldı. Fransa’nın 2. Dünya Savaşı’ndaki kahramanlarından biriydi, Legion d’honneur nişanına layık görüldü. Yazarlığı yanında diplomatlık yaptı.
İlk romanı Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi, dışişleri bakanlığında çalışmaya başlamasıyla aynı zamanda yayınlandı. Onca Yoksulluk Varken‘de olduğu gibi ‘Émile Ajar’ takma adıyla da kitaplar yazdı ve her iki kimliğiyle iki ayrı Goncourt Ödülü sahibi oldu. Eşi ünlü Fransız oyuncu Jean Seberg’in 1979′daki trajik ölümünün ardından 1980’de kendi eliyle hayatına son verdi.
Yazarın kaleme aldığı çok sayıda romandan Agora Kitaplığı’nda yayınlananlar şunlardır: Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı (2012), Cennetin Kökleri (2012), Kadının Işığı (2012), Biletiniz Buraya Kadar (2012), Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi (2012), Uçurtmalar (2012) ve Emile Ajar takma adını kullanarak kaleme aldığı Onca Yoksulluk Varken (2009), Yalan-Roman (2011), Koca Tembel (2011) ve Kral Salomon’un Bunalımı (2011).
--reklam--
Romain Gary (Emile Ajar) Kitapları - Eserleri
- Onca Yoksulluk Varken
- Yalan-Roman
- Kadının Işığı
- Polonya'da Bir Kuş Var
- Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı
- Cennetin Kökleri
- Kral Salomon'un Bunalımı
- Uçurtmalar
- Biletiniz Buraya Kadar
- Koca Tembel
- Beyaz Köpek
- Yıldızyiyiciler
- Partizan Nadejda
--reklam--
Romain Gary (Emile Ajar) Alıntıları - Sözleri
- İnsanların hüznü her zaman, en çok gözlerinin içindedir. (Onca Yoksulluk Varken)
- "İnsanlığa karşı hastalıklı bir nefret duyarak, Morel gibi fillerin yanında yer almaya çalışmıyordu demek? Hayır, elbette hayır - insanlığın kendisini bu denli tiksindirdiğini düşünmek saçmaydı. Yoksa, hayatının en güzel yıllarını insanlığa önce hidrojen, sonra bazalt bombası yapmak için harcar mıydı?" (Cennetin Kökleri)
- Sevmek, aç kalmamak ve sıcak bir yer edinmek. Zosia'nın hayattan bekledikleri bunlardı. Ve Zosia, huzur içinde sevmenin, açlıktan ölmemenin, soğuktan donmamanın neden bu kadar zor olduğunu düşünüyordu şimdi. (Polonya'da Bir Kuş Var)
- Açıkça belirtmem gerekiyor ki ben hep kolsuz oldum. İki kol, benimkiler, boşluktan başka bir şey değil. Bana iki kol daha gerekliydi. Bu, vitaminlerden söz edilirken, eksiklik denilen şeydir. (Koca Tembel)
- ...insan istese de istemese de en içten, en gerçek yanı çatlak yanıdır. (Yalan-Roman)
- “Ve ben size, 'Sizi seviyorum/ demiyorum. Deneyelim, diyorum. Mutsuzluğa saygılı olmak için hiçbir sebep yoktur. Hiçbir.” (Kadının Işığı)
- "Bir gün aç kalmak, üşümek yasaklanacak." (Polonya'da Bir Kuş Var)
- Karşıdakinin canını sıktığını bile bile konuşmayı sürdürüp insanın yüzüne bön bön bakmak; bunlar kesinlikle katlanamadığım şeylerdi. (Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı)
- Hüzünlü görünüyordu..Gözlerinden ötürüydü bu. İnsanların hüznü her zaman, en çok gözlerinin içindedir. (Onca Yoksulluk Varken)
- "Onu dinlerken yüzü sakalının elverdiği ölçüde bir küçümseme ifadesiyle doluydu. İnsanlar, herhangi birinin kendilerinden, görünümlerinden ve kokularından bıkıp, yalnızca dünyada daha iyi bir birliktelik bulunmadığı için fillerin arasında yaşamaya karar verebileceğini hiç mi hiç anlayamayacak kadar kendi benlikleriyle sarmalanmışlardı." (Cennetin Kökleri)
- Ben de gülümsüyordum ama, içimden gebermek geliyordu. (Onca Yoksulluk Varken)
- Dinle beni, Lila, bu tür suçluluklar hiçbir şey değil bu zamanda; gerçi her zaman için de öyle ya. Bu belden aşağı suçluluklar, ermişlik gibi kalır öbürlerinin yanında. (Uçurtmalar)
- Deli damgası yediğiniz andan itibaren herkes size iyi niyetle yaklaşır, çünkü delilik politik değildir. (Yalan-Roman)
- İnsanın kendi kendisiyle, barış anlaşması yapması çoğu zaman en zor olanıdır. (Biletiniz Buraya Kadar)
- Sevdiğin yüzünden deli oldun, dediler. Yaşamın tadını yalnız deliler bilir, dedim. (Onca Yoksulluk Varken)
- İnsanın çocukluğunu büyüdüğünde bile içinde taşıması tuhaf. (Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı)
- ...umut beni yiyip bitirmeyi sürdürdü, zaten başka işe de yaramaz... (Yalan-Roman)
- “Hileden, aldatmacadan bıktık artık. Kimi zaman dublajdan geçmiş bir film içinde yaşıyormuşuz gibi oluyor, herkes dudakların oynatıyor; ama bu, ağızdan çıkan sözle bağdaşmıyor. Her şey sonradan seslendirirmiş ve kimi zaman çok da iyi yapılmış , o kadar ki insan doğal sanıyor.” (Koca Tembel)
- İyi bir eğitim dedikleri şeyden geçtim: Bizi engellerle çeviren şey. (Kadının Işığı)
- “Ekmeğin icat edilecek bir şeyi yok, suyun kaynağa verecek dersi yok, kalp neyle yaşadığını kana açıklamaz...” (Kadının Işığı)
Yorumlar
0 yorum