Kitap Künyesi

Yazar: Anna Seghers

Çevirmen: Ahmet Cemal

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9786051850559

Sayfa Sayısı: 415

--reklam--

Yedinci Haç Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

“1933’ten bu yana utanç, Almanların bir toplum olarak yaşayış biçimini ayırt eden bir özellik gibi görünüyor ve Anna Seghers’in kitaplarının ancak şimdi Batı’da yeniden ortaya çıkabilmesi, bu büyük Alman utancının bir parçası.”

HEINRICH BÖLL

1937 yılı, Nazi Almanyası... Bir sonbahar sabahı Westhofen Toplama Kampı’ndan yedi tutuklu kaçar. Kamp Komutanı Fahrenberg yedi tutuklunun yedi gün içinde yakalanıp geri getirilmesini emreder ve yakalandıkları zaman onları bağlayıp öldürmek için yedi çınar ağacından yedi haç yaptırır. Yedi adam da korkunç zorluklar içerisinde, kime güveneceklerini bilmeden peşlerindeki Nazi askerlerinden ve halkın içindeki muhbirlerden kaçmaya çalışırlar. Ancak kurtuluş hiçbiri için o kadar kolay olmayacaktır. İçlerinden yalnızca biri özgürlük mücadelesini kazanırken, diğerlerini ihanet, çaresizlik ve işkence üçgeninde bir ölüm beklemektedir. Yine de yedinci haçın boş kalması en büyük teselli ve en güçlü ümit ışığıdır.

1942 yılında yayınlanan Yedinci Haç, Anna Seghers’i dünyaca ünlü yapan eseridir. 1933 yılında Almanya’da kitapları yasaklanınca Fransa ve İspanya üzerinden Meksika’ya göç eden Seghers, bu sürükleyici kaçış hikâyesiyle sadece Alman halkının ve Nazi döneminin anatomisini çıkarmakla kalmıyor, en baskıcı zamanlarda bile bütün tehlikelere rağmen doğrular için ayakta kalmanın ne kadar önemli olduğunu muhteşem bir kurguyla gözler önüne seriyor.

“Seghers’in sorusu tüm geçerliliğini korumaktadır:

O dönemin temelleri biliniyor muydu, biliyor muyduk,

doğru yansıtılmış mıydı bu temeller? Yoksa gerçek,

bir çelişkiler anaforunun doğurduğu korkunç

bir faşizmin varlığı mıydı yalnızca?”

AHMET CEMAL

--reklam--

Yedinci Haç Alıntıları - Sözleri

  • Çocukluk yıllarını geride bırakmış gibi değil de, o yılları elinden çalmışlar gibi bir duygu vardı içinde.
  • Yalnızlığı yok eden ne varsa,avutucu bir güç taşır özünde.
  • Taşların içinde bile zamanla taşlaşmalar değişir!Hele insanlar yaşadıkça değişir.
  • O ışıkta ve aşk dolu bekleyişte hangi yüz güzel olmazdı!
  • Neden sana çocuk zammı veriyorlar, evine çocuk bezleri gönderiyorlar, bedava tatil yapman için bilet alabiliyorsun, neden, hiç düşündün mü? Yufka yürekli olduklarından mı sanıyorsun? Ya da insan sevgisinden mi? Senden korktukları için bunlarla gözünü boyamak istiyorlar. Bütün bu nimet saydıklarını elde edebilmen için bizler sizler için nefes tükettik. Evet, biz elde ettik bütün bunları. Yıllar boyu kan dökerek, hapislerde çürüyerek, anladın mı?
  • Yalnızlığı yok eden ne varsa, avutucu bir güç taşır özünde. Avuntu kaynağı, sırf başkalarının o anda birlik­te katlandıkları acılar değildir. Başkalarınca bir zamanlar çekilmiş olanlar da açabilir bu pınarbaşının yolunu.
  • Ama gelgelelim büyüsü yoktu beklemenin. Yükü yalnız bekleyenin omuzlarındaydı.
  • Annesi ve anneannesi ile birlikte bütün yaşlılar haklı çıkmıştı. Zaman bütün yaraları sarar, bütün ateşler küllenirdi.
  • Çıt çıkmıyordu dışarıda. Franz ilk kez olarak bu sessizliğin, barış ve huzurun varlığını kanıtlamadığını hissetti. Dünya sessiz değil, dilsizdi, susturulmuştu.
  • "Yani bu düzen işte böyle. Ya bazı kişiler telli örgüler arkasında yaşayacak ve bizler de hepsinin içerde kalmasına günlerce dikkat edeceğiz ya da tel örgüler arkasına bizler geçeceğiz, onlar da bizlere dikkat edecekler."
  • Ne demişti ona? Neden sana çocuk zammı veriyorlar, evine çocuk bezleri gönderiyorlar, bedava tatil yapman için bilet alabiliyorsun, neden, hiç düşündün mü? Yufka yürekli olduklarından mı sanıyorsun? Ya da insan sevgisinden mi? Senden korktukları için bunlarla gözünü boyamak istiyorlar. Bütün bu nimet saydıklarını elde edebilmen için bizler sizler için nefes tükettik. Evet, biz elde ettik bütün bunları. Yıllar boyu kan dökerek, hapislerde çürüyerek, anladın mı?
  • "Bir takım durumlar vardır, onları değiştiremezsin. Tek yol katlanmaktır o zaman."
  • Rastlantı eğer kendi haline bırakılırsa, hiç de öyle ardından söylendiği gibi kör değil, kurnaz ve şakacıdır.
  • "Hep o meseleyi düşünme" dedi. "İnsan boyuna düşünürse aklını kaçırabilir."

--reklam--

Yedinci Haç İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Nazi Almanyası döneminde yaşanan faşist baskıyı okuyucusuna iliklerine kadar hissettirmiş Anna Seghers bu romanında. Kendisini dünyaca üne kavuşturan bu kitap, hakkındaki tüm olumlu yorumları sonuna kadar haketmiş. 1937 yılı Nazi Almanyası. Nazilerin iktidara gelmesi ile muhalif gruplar teker teker avlanıp toplama kamplarına tıkılmaktadır. Kağıt üzerinde hedeflenen, suçluları hapislerde boş oturtmak yerine -ne yani besleyelim mi, değil mi merhum Kenan Paşa?- çalıştırarak ekonomiye katkıda bulunmalarını sağlamaktır. Gerçek amaç ise yargısız infaz ile, işkence ile, hayatlarını dağıtıp insanlıktan çıkarmak yolu ile, tehdit ederek, sakatlayarak, öldürerek onlara ve topluma gözdağı vermektir. Zorunlu izcilik ve spor kampları bahanesi ile ailelerinden alınan ve beyni yıkanan gençler anne-babalarını bile ihbar etmeye koşullandırılır. SA ve SS’lerin yanısıra kapıcılar, çöpçüler, kafe işletenler gibi mahallelerini tanıyan kişiler “muhbir” olarak maaşa bağlanır. Muhbir ağı o kadar genişler ki, insanlar komşularından, arkadaşlarından, hatta akrabalarından dahi korkarlar. Herhangi bir söz ya da hareketten şüphelenen kendini ihbarda bulunmak zorunda hisseder, zira bir şeyler bilip Nazilere söylemediği tespit edilenin de işi zordur. Her zaman olduğu gibi, silah gücü ile korku ve şiddet imparatorluğu kuran bu sorunlu faşist kişilikler, kendilerine muhalefet eden herkesi “vatan haini” ilan ederler. Bu koşullar altında Westhofen Toplama Kampı’ndan 7 tutuklunun kaçabilmesi, Naziler’i çılgına çevirir. Bu 7 adam korkunç zorluklar içerisinde, kime güvenebileceklerini ve kimden yardım isteyebileceklerini bilmeden kendilerini izleyen nazilerden ve muhbirlerden kaçmaya çalışırlarken, kamp komutanı Fahrenberg de, nasıl olsa fazla uzaklaşamayacaklarını düşünerek, kamp bahçesine 7 çarmıh hazırlatır. Ancak her geçen gün, hem Fahrenberg’in kişisel başarısızlığını, hem de faşizmin yenilgisini daha da belirginleştirecektir. Seghers romanında bize bu 7 kaçağın yaşadıklarını anlatırken kaçış detaylarından ziyade bireylerin ve toplumun psikolojisine çevirir yüzümüzü. Birbirinden çok farklı özelliklere sahip genci ve yaşlısıyla bu 7 kaçağın kamptan nasıl kaçtıkları ile değil, hayata nasıl dönebilecekleri ile ilgilenir. Aileleri ve arkadaşları takip edilirken, ortalık muhbir kaynarken, kendilerine yardım edebilecek birilerini bulmak en büyük sınavlarıdır. Aralarında komünizm suçu (!) işleyenler kadar arkadaşının iftirasına uğrayanlar da vardır, suçlarının derecesi çok farklı olsa da naziler için önemi yoktur, zira korku imparatorluğunu yenilgiye uğratmak suçların en büyüğüdür. Dönemin Alman toplumunun hissettiklerine çok güzel ışık tutuyor Seghers. Dışarıdan herkes mutlu görünürken içlerinde yaşanan kaygı ve korkuyu okuyucusunun önüne seriyor. “Neden birden böylesine yapayalnız kalmıştı evrende? Bu konuda ne annesi ne babası ne de onu çok seven arkadaşları ile konuşabilirdi.” diyor sıradan bir genç kız için. Bir baba kendi oğullarını düşünüyor: “Yüzde elli kendinin, yüzde elliyse yeni hükümetin malıydı oğulları. Evdeyken onundular ve ona saygıları vardı, ama kapıdan çıkarken o gömlekleri giymek zorunda bırakılıyorlar ve "Heil" diye de bağırtılıyorlardı.”. Kamp komutanı nazi Fahrenberg ise huzuru kaosta buluyor, sessizlikten ödü patlıyor: “Sirenler ötmeli, silahlar patlamalıydı.”. Gerilimin dozunu adı adım yükselterek merak ve heyecan içinde bırakıyor Seghers okuyucusunu. Bir yandan kaçaklara yardım etmekten çekinen sıradan halka kızıyor, diğer taraftan onlarla çok rahat empati kuruyoruz. Ceketi çalınan bir çocuktan tesadüfen gidilen doktora kadar kimse nazi sorgusu ve işkencesinden kaçamazken insanların bu büyük korkaklığını bağışlıyoruz. Ama yine de insan onurunu korumayı ve haksızlığa karşı susmamayı seçenler olduğunu bilmek -haksızlığa karşı susan dilsiz şeytandır!- rahatlatıyor bizi. Seghers’in dediği gibi: “Dış güçlerin insanların ta içlerine, nasıl amansızca el uzatabildiğini, yine de bir köşede kimselerin el uzatamayacağı, sarsamayacağı bir şeylerin bulundu­ğunu artık hepimiz biliyorduk.” Bu onuru ve her şeye rağmen ayakta kalabilme gücünü hep birlikte arıyoruz. (AkilliBidik)

Olay kitabı olarak aldım ancak ağır bir edebi dil çıktı. Konu düşünüldüğünde bu kadar edebi bir dili kullanmak çok gereksiz diye düşünüyorum. Olay güzel, eski döneme ışık tutuyor ama kitabın sürekli, örneğin; ''Kaçış anını bile yüzlerce edebi kelime ile kullanması'' okuyucuyu sıkıyor. Daha doğrusu beni aşırı derecede sıktı. Bunun yanında kitabın bir olaydan bahsederken yaşanmış bir sonraki olayı aynı yere katması hem kafa karıştırıcı oluyor, hem de olaydan kopmanızı sağlıyor. Yazarı bilmem, diğer kitaplarını da bilmem ama bı kitabı benim için hüsran oldu diyebilirim. Daha çok olay kitaplarını, bol diyaloglu kitapları seven ben için hüsran oldu tabii ki. Edebi dili yoğun kitaplar sevenlerin, betimlemeleri aşırı derecede okumayı sevenlerin kitabı okumasını tavsiye ederim. 70'li sayfalarda bırakan ben bunu anlayabildim siz düşünün. Sevgiyle kalın, sağlıcakla... :) (Mert Ekim)

Bir internet sitesinin yaşama dair umut veren kitaplar listesinde görüp edindiğim kitap. Karamsar bünyeler benim gibi bardağın dolu tarafını görmeyip, 6 kişi ölüp bir kişi kurtuluyor ne umudu diyebilir. Nazi Almanya' sında bir toplama kampından kaçan 7 tutukludan hayatta kalan Georg etrafında ve çevresinde geçen olaylar, ikili ilişkiler romana hakim. Yazar, kahramanımız Georg' un hayatında yer edinmiş insanları ve çevrelerini, yakınlarıyla ilişkileriyle beraber Georg' un hayatta kalmak için verdiği kaçışın hikayesini anlatıyor. Georg' un kaçışına ve psikolojisine odaklanmışken geçmişindeki bir arkadaşının hayatına dönülüp olayın devam edilmesi zaman zaman kitaptan kopmanıza neden olabilir, aldırmayın. Kitap yavaş yavaş kendine çekiyor. Toplum korku içinde, güvensizlik had safhada. Tanıdığınız biri olsa da toplama kampından kaçan birine yardım edip etmeme konusunda sürekli bir ikilem. Yardım edenler de haklı olarak kendisini, ailesini, yakınlarını, sevdiklerini tehlikeye attığı için sürekli tedirginlik içinde ve kendilerini doğru yapıp yapmadığı konusunda sorgulamakta. Ülke düşmanı, hain ilan edilmenin çok basit olduğu bir dönemde yaşanan olay. En önemlisi Nazi Almanya' sında Hitler karşıtı olanların bile nasıl sinmiş, karamsarlığa sürüklenmiş olduğunu ve tüm alman halkının toplumsal yaşamına ayna tutması. Everest yayınlarının basımında fazlaca yazım yanlışı var. İyi Okumalar. (Y.)

--reklam--

Yedinci Haç PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Anna Seghers - Yedinci Haç kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yedinci Haç PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Anna Seghers Kimdir?

Anna Seghers (19 Kasım 1900 Mainz - 1 Haziran 1983 Berlin; Asıl adı Netty Radványi, Kızlık soyadı Reiling) Alman yazar.

Anna Seghers, Mainz'lı Antikacı Isidor Reiling ve eşi Bayan Hedwig'in (kızlık soyadı Fuld) tek çocuğudur. Aile musevi cemaatine mensup olmasına rağmen, Reilings aile kütüphanesinde Luther İncili bulunmaktaydı. 1907 yılında önce özel bir okula başladı, sonra da 1910 yılında, bugünkü adı Frauenlob - Gymnasium olan yüksek kız okuluna devam etti. I. Dünya Savaşı 'nda yardımcı hizmetlerde çalıştı. 1920 yılında liseyi bitirdi. Köln Üniversitesi'nde ve Heidelberg Ruprecht Karl Üniversitesi'nde tarih, sanat tarihi ve Çin filolojisi okudu. 1924 yılında Rembrandt'ın eserlerinde Yahudi ve yahudilik doktora tezi ile doktor ünvanını aldı.

1925 yılında macar sosyolog László Radványi ile evlendi.İki çocuğu oldu. 1926 yılında oğlu Peter'in dünyaya geldiği Berlin'e taşındılar. İlk yayınlanan eserlerinden birisi Grubetsch, 1927 yılında sanatçı ismi Seghers adı ile yayınlandı. Sadece Seghers yazdığı için eleştirmenler yazarı erkek sanmışlardı. Bu takma ad Seghers i, çok değer verdiği Hollandalı oyma sanatçısı ve ressam Hercules Seghers'den almıştır.(bu isim Segers olarak ta yazılmaktadır)

1928 yılında kızı Ruth doğdu. Aynı yıl ilk kitabı, St.Barbara Balıkçılarının Ayaklanması Anna Seghers takma adıyla çıktı. Bu ilk kitabı, Hans Henry Jahnn'ın önermesi ile aynı yıl Kleist Ödülünü aldı. Gene 1928 yılında Alman Komünist Partisi (KPD) ye üye oldu ve sonraki yıl Proleter Devrimci Yazarlar Birliği kurucu üyesi oldu. 1930 yılında Sovyetler Birliği'ne ilk seyahatini yaptı. Nazilerin başa geçmesinden sonra, Anna Seghers kısa süreliğine Gestapo tarafından göz altına alındı. Kitapları Almanya 'da yasaklandı ve 1933 yılındaki kitap yakma eyleminde yakıldı. Kısa bir süre sonra İsviçre 'ye kaçmayı başardı ve oradan da Paris 'e geçti.

Sürgünde Alman mültecilerinin gazetelerinde çalıştı. Diğer işlerinin yanı sıra Neuen Deutschen Blätter - Yeni Alman Gazetesi yazı işlerinde de görev aldı. 1935 yılında, Paris'te Alman Yazarları Koruma Birliği kurucularından birisi oldu. II. Dünya Savaşı 'nın başlaması ve Alman birliklerinin Paris'i işgal etmelerinden sonra Seghers'in eşi Güney Fransa 'da tutuklandı ve Le Vernet kampına gönderildi. Anna Seghers çocukları ile birlikte Paris'ten, Henri Philippe Pétain tarafından idare edilen güney Fransa'ya kaçmayı başardı. Marsilya 'da kocasının bırakılması ve yurtdışına çıkma olanakları için çaba gösterdi. Bu zamanlar 1944 yılında yayınlanan romanı Transit'in alt yapısını oluşturduğu zamanlardı.

1941 Mart ayında Anna Seghers ailesi ile birlikte Martinique, New York ve Veracruz üstünden Meksika şehrine ulaşmayı başardı. Artık bir Alman ismi olan Johann Lorenz Schmidt adını taşıyan kocası, önce İşçi Üniversitesi'nde daha sonra Ulusal Üniversite'de işe başladı. Anna Seghers antifaşist Heinrich-Heine-Klub kulübünü kurdu ve başkanı oldu. Ludwig Renn ile birlikte "Özgür Almanya Hareketi" kampanyasını başlattı ve aynı isimli gazeteyi çıkardı. 1942 yılında, belki de en ünlü romanı olan Yedinci Haç İngilizce olarak ABD'de ve Almanca olarak da Meksika'da yayınlandı.1943 yılı haziran ayında Anna Seghers bir trafik kazasında ağır yaralandı ve uzun süre hastanede kaldı. 1944 yılında Yedinci Haç Fred Zinnemann tarafından filme çekildi. Kitap ve filmin başarısı Anna Seghers'i dünya çapında ünlü yaptı.

1947 yılında Seghers Meksika'dan, başlangıçta Batı Almanya'da, Almanya Sosyalist Birlik Partisi üyesi olarak yaşadığı Berlin'e döndü. Aynı yıl Büchner Edebiyat Ödülünü aldı. 1950 yılında Doğu Almanya'ya taşındı. Dünya Barış Konseyi üyeliğine ve Alman Sanat Akademisi kurucu üyeliğine getirildi. 1951 yılında Demokratik Alman Cumhuriyeti (DDR) Ulusal ödülünü aldı ve Çin Halk Cumhuriyeti 'ne bir seyahat yaptı. 1952 yılında Demokratik Alman Cumhuriyeti Yazarlar Birliği başkanı oldu. 1955 yılında Anna Seghers ve eşi, ölümüne kadar oturacağı Berlin Adlershof semtindeki Volkswohlstraße No: 81 e (bugün Anna-Seghers Caddesi) taşındı. Bu evde bugün Anna Seghers Anı Köşesi ve yazarın yaşamı ve yapıtlarını anlatan bir müze bulunmaktadır. Aynı şekilde evin yakınında Anna Seghers Yüksek Okulu ve Berlin Hohenschönhausen'da Anna Seghers Kütüphanesi bulunmaktadır.

1975 yılında Dünya Barış Konseyi Kültür Ödülü'nü aldı ve Berlin'in (doğu) Fahri Hemşerisi seçildi. 1978 yılında Yazarlar Birliği başkanlığından çekildi ve birliğin onur başkanı oldu. Aynı yıl eşi öldü. 1981 yılında doğduğu şehir Mainz'in "onursal hemşerisi" seçildi. 1 Haziran 1983 tarihinde öldü. Sanat Akademisi'nde yapılan bir devlet töreninden sonra Berlin Dorotheenstädtischen mezarlığına defnedildi.

--reklam--

Anna Seghers Kitapları - Eserleri

  • St. Barbaralı Balıkçıların İsyanı
  • Yedinci Haç
  • Transit
  • Ölüler Genç Kalır
  • Ödül
  • Yedinci Şafak
  • Kaçış
  • Şubattan Geçen Yol
  • İlk Adımlar
  • Ölü Kızların Gezisi
  • Güven
  • Gerçekçiliğin Evrensel Mirası
  • Yoldaşlar
  • Karar

--reklam--

Anna Seghers Alıntıları - Sözleri

  • Bırak kendini, vazgeç, çünkü sonun başlangıcındasın artık. (Yedinci Şafak)
  • Tanrıya herşeyi anlatmayı denedi. Kendi korkusu ve bahçedeki büyük gürültü içinden derdini anlatamadı, kendisi de bir şey anlamadı. (Ödül)
  • Yalnızlığı yok eden ne varsa,avutucu bir güç taşır özünde. (Yedinci Haç)
  • Arada beni anarsa sevinirim. Ama bilirim, insanlar yaşarken ölüleri anacak vakti pek bulamazlar. (Yedinci Şafak)
  • Vize alamayacağını anladığında pasajların notlarıyla ağzına kadar dolu bavulunu geride bırakarak portbou'da intihar eden Walter Benjamin in gölgesini görmemek olanaksızdır (Kaçış)
  • Ama gelgelelim büyüsü yoktu beklemenin. Yükü yalnız bekleyenin omuzlarındaydı. (Yedinci Haç)
  • Sadık olmak, bir köpeğin sahibine sadık olması gibi, bir insana şöyle ya da böyle korktuğu için sadık olmak demek değildir. (Şubattan Geçen Yol)
  • İnsanoğlunu akıntısıyla sürükleyen zaman, onun bütün sorunlarını da çözüme vardıracakmış gibi. (Yedinci Şafak)
  • bu korku ölüm korkusuna akrabaydı... (Ödül)
  • O ışıkta ve aşk dolu bekleyişte hangi yüz güzel olmazdı! (Yedinci Haç)
  • Neden sana çocuk zammı veriyorlar, evine çocuk bezleri gönderiyorlar, bedava tatil yapman için bilet alabiliyorsun, neden, hiç düşündün mü? Yufka yürekli olduklarından mı sanıyorsun? Ya da insan sevgisinden mi? Senden korktukları için bunlarla gözünü boyamak istiyorlar. Bütün bu nimet saydıklarını elde edebilmen için bizler sizler için nefes tükettik. Evet, biz elde ettik bütün bunları. Yıllar boyu kan dökerek, hapislerde çürüyerek, anladın mı? (Yedinci Haç)
  • Dış güçlerin insanların ta içlerine, nasıl amansızca el uzatabildiğini, yine de bir köşede kimselerin el uzatamayacağı, sarsamayacağı bir şeylerin bulunduğunu artık hepimiz biliyorduk. (Yedinci Şafak)
  • herkes haykırıyordu: ekmek aşırı talep değildir, iş aşırı talep değildir! (Şubattan Geçen Yol)
  • Onlar sana bir düğme veriyorlar, sense onlara para vermişler gibi teşekkür ediyorsun. (Ödül)
  • Göreceksiniz gölgeler nasıl bütün kapılardan geçip içeri girebiliyor. (Transit)
  • Gençlikte bir yenilgiden çabucak toparlanılır. Fakat ihanet, insanın kolunu kanadını kırar. (Transit)
  • Bazen insan kuşlar kadar hafif olur, bazen de hiçbir şey yapmak istemezdi. (St. Barbaralı Balıkçıların İsyanı)
  • Yıldızlara bakınca biraz yatıştım. Bilmem nedendir, ben ve benim gibiler bu yıldızları, kendilerine yakın sayarlar. (Transit)
  • "İlk kim unutur: terk eden mi, terk edilen mi?" (Transit)
  • Zaman zaman kendi suskunluğu kendisine de zor geliyordu. (Şubattan Geçen Yol)