Yazar Monique Truong edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Monique Truong hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Monique Truong hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Monique Truong hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 13 Mayıs 1968

Doğum Yeri: Ho Chi Minh Kenti, Vietnam

Monique Truong kimdir?

--reklam--

Monique Truong Kitapları - Eserleri

  • Dilimdeki Acı
  • Tuzun Kitabı

--reklam--

Monique Truong Alıntıları - Sözleri

  • Wade, kırığı olduğunu söylediğinde aslında daha önce vucudundaki kemiklerden birinin kırmış olduğunu kastediyordu. Hayal kırıklıklarından, kalp kırıklıklarından ya da ruh kırgınlıklarından söz etmiyordu. " (Dilimdeki Acı)
  • "Bizi kurtarabileceklerini düşündüğümüz için sözcüklere tutunurduk." (Dilimdeki Acı)
  • "Adalet, ki babamın çalışma masasında duran küçük bir bronz heykeldi, elinde bir terazi tutmaktaydı." (Dilimdeki Acı)
  • "Geçmiş, tedavisi olmayan bir hastalıktı." (Dilimdeki Acı)
  • "Bizim zıddımız olan insanları severdik ki, kendimizi kendimizden kurtarabilelim. Bazen de bizim zıddımız olan insanları severdik çünkü reddedilmek yok sayılmaktan daha iyiydi." (Dilimdeki Acı)
  • Bizim zıddımız olan insanları severdik ki,kendimizi kendimizden kurtarabilelim.Bazen de bizim zıddımız olan insanları severdik çünkü reddedilmek yok sayılmaktan daha iyiydi. (Dilimdeki Acı)
  • "İstediğim tatları ağzımda hissedebilmek için doğru sözcükleri doğru sırayla kullanmayı yeni keşfetmiştim." (Dilimdeki Acı)
  • "... gerçeklerle sırlar arasındaki fark, kaypak bir tabir olan 'kimseye söyleme'yle ifade ediliyordu." (Dilimdeki Acı)
  • "Yokluğun iki farklı türü vardı: Olmayan ve eksik olan. Olmayan en başından beri hiç var olmamış bir kişi, yer ya da herhangi bir şeydi. Eksik olansa bir dönem var olmuş ama artık var olmayandı. Bir tanesi teorik bir kayıptı, diğeriyse gerçek bir kayıp. Hangisi daha kötüydü?" (Dilimdeki Acı)
  • "Dünya düzenli olarak bizi pas geçiyormuş gibi hissediyordum ama aslında öyle olmadığını da biliyordum." (Dilimdeki Acı)
  • "Dil bir sürü kapısı olan bir evdir ve ben çoğu zaman davetsiz ve anahtarsız olurum. Ama onların sözcüklerine sızdığım zaman, anlamlarını denediğim zaman, dışarıda hava çok soğuduğu ve karanlık çöktüğünde içeri girmeme olanak veren tavan kapıları yaratırım." (Tuzun Kitabı)